یکی از مشکلات فکری خانم‌ها به‌خصوص آن‌هایی که برای نخستین‌بار مادر می‌شوند، روش مادری کردن و چگونگی تربیت فرزند است. تغذیه با شیر مادر، طبیعی‌ترین و مؤثرترین راه پی بردن به نیاز طفل و اطمینان از برآورده‌شدن آن و مهم‌ترین قدم برای یاد گرفتن روش مادری است. مادری کردن خسته‌کننده است ولی تغذیه با شیرمادر برقرارکننده تعادل بین مراقبت کردن و مراقبت گرفتن است. در حقیقت شیر دادن پلی بین مادر و کودک محسوب می‌شود. تغذیه با شیرمادر به‌ویژه شب‌ها برای مادران مناسب‌تر از تغذیه کودک با شیر مصنوعی است زیرا نیاز به آماده‌کردن شیر نیست. مسافرت و رفت‌وآمد مادر با این روش تغذیه راحت‌تر است و در اورژانس‌ها و معطلی در ترافیک، مادر نگرانی ندارد زیرا شیر او همیشه و در همه جا در دسترس است. چون مادران هنگام شیر دادن می‌نشینند یا دراز می‌کشند در حقیقت به استراحت اجباری دعوت می‌شوند که این استراحت برای حفظ سلامت آنها لازم است. تغذیه با شیر مادر، آزردگی ناشی از زایمان را برطرف می‌کند و احساسات مثبت مادرانه را جلوه‌گر می‌سازد. شیرمادر نه تنها در تامین سلامت جسمی و روانی شیرخوار ارزش و اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد بلکه برای سلامت جسمی و روانی مادری که شیر می‌دهد نیز مهم است.  رابطه مادر و فرزندی ناشی از شیردهی فرصتی با ارزش و استثنایی است زیرا مادرانی که شیر می‌دهند علاوه بر اینکه کمتر به سرطان پستان، استئوپوروز، آرتریت روماتوئید و کم‌خونی بعد از زایمان، مبتلا می‌شوند، استرس، افسردگی، خستگی و واپس‌گرایی نیز در آنها کمتر است.

منبع : مجله شهرزاد