در رفتگی مادرزادی لگن

مفصل لگن (جائی که استخوان ران به لگن متصل می‌شود) جزء حساسترین مفاصل کودک است. این مفصل ممکن است بعلت عوامل مختلفی دچار اختلال شود و تشکیل و تکامل آن با مشکل مواجه شود.

 موقع تولد خصوصاً در کودکانی که دو قلو هستند و یا با پا بدنیا می‌آیند یا اختلالات ژنتیکی دارند ممکن است این مفصل شل‌تر از حد معمول باشد یا در رفتگی داشته باشد. به هرگونه تغییری در فرم لگن کودک، رانهای کودک، اختلالات در سرپا ایستادن کودک، بی‌قراری موقع تعویض پوشک کودک، محدودیت حرکت لگن، خصوصاً در ۶ ماه اول تولد باید جداً توجه شود. خوشبختانه امروزه با سونوگرافی دقیق مفصل لگن بدون هیچ گونه اشعه‌ای می‌توان وضعیت لگن را بررسی کرد و در صورتی که دررفتگی یا اختلال در مفصل باشد براحتی تشخیص داد و درمان کرد.
چنانچه مفصل لگن دررفتگی داشته باشد یا نیمه درفته باشد و باسونوگرافی مشخص شود؛ اولاً به هیچ وجه نباید قنداق شود ثانیاً با استفاده از پوشک مناسب فاصله دوران کودک را بیشتر کردن تا مفصل به راحتی در جای طبیعی خود قرار گیرد. در صورت شدت ضایعه از همان موقع تولد با استفاده از وسایل ارتوپدی مخصوص مفصل در وضعیت نرمال قرار می‌گیرد. دقت در استفاده از این ابزار ارتوپدی باعث جلوگیری از اعمال جرمی خیلی سنگین بر روی مفصل می‌شود با تشخیص به موقع و استفاده از وسایل ساده به راحتی می‌توان از ایجاد عوارض آن اشکال در راه رفتن کودک جلوگیری شود. چنانچه این مرحله با تأخیر انجام شود و یا در تشخیص داده شود موقع راه افتادن کودک مشکلات بعدی شروع می‌شود و هر چه دیرتر درمان شود به اعمال جراحی پیچیده‌تری نیاز است، که ممکن است نهایتاً نیز نتواند بطور کامل مشکل را برطرف کند.

اطلاعات پزشکی رسانیک
ویرایش و تلخیص:آکاایران