آکاایران: تربیت و پرورش بچه , مشکلات کودک , والدین , مشاوره صحیح بر ادب و رفتار بچه , ایجاد فرهنگ و پدر و مادر بر کودک , کنترل صحیح برای تربیت کودک

 نکته مهم در پرورش و تربیت بچه ها بالابردن حس فرمانپذیری است. سوال اینجاست که فرمانپذیری چیست و از چه سنی باید آن را در فرزندانمان ایجاد کنیم؟ بعضی از والدین تصور میکنند با رسیدن فرزندشان به سن مهدکودک یا دبستان باید این ویژگی را در فرزندشان بپرورانند. به زبان عامیانه تر، خیلی از والدین میگویند مگر یک بچه 1 ساله از امرونهی کردن چیزی متوجه میشود که بخواهیم فرمانپذیری را در او به وجود بیاوریم یا به او دستور بدهیم؟

آموزش تربیت بچه با ادب و با فرهنگ

نگذارید درخت زندگیتان کج باربیاید

علم میگوید سن بحرانی یاد گرفتن اطاعت از دستورات معقول بزرگترها بین یک تا یک سال ونیمگی است. یعنی یک کودک 1 ساله باید معنی «بله» و «نه» را بفهمد والا در مفهوم کنایی اش مشکل مدرسه، مشکل ما وقی فرزندتان وارد مدرسه میشود مشکلات جدیدی به وجود میآید. برای مثال برخی خانواده ها فرزندان خود را به اطاعت از فرامین مدرسه مجبور میکنند و در واقع هرگز پای صحبت فرزندانشان در رابطه با موضوعات مدرسه نمی نشینند. این خانواده ها نیز به اندازه خانواده هایی که در شکایات فرزندانشان حامی آنها هستند، در بروز مشکلات بین نوجوانان و مسئولان مدرسه مقصرند. این طبیعی است که فرزند نوجوانتان در محیط مدرسه دچار ناسازگاری و اختلاف نظرهایی با مدیر، معلم و ... شود اما نوع واکنش شما در این زمینه تاثیر زیادی در بهبود اوضاع دارد.

آموزش تربیت بچه با ادب و با فرهنگ -آکاتربیت کودک
آموزش تربیت بچه با ادب و با فرهنگ

با مشاور مدرسه صحبت کنید و ترجیحا از فرزندتان بخواهید مشکل خود را مستقیما با مشاور مطرح کند. مشاوران مدرسه میتوانند واسطه خوبی در این مورد باشند و به عنوان یک میانجی خوب عمل کنند، اما هرگز فراموش نکنید رفتار هیچ معلمی را شخصی تلقی نکنید و تاجای ممکن بگذارید فرزندتان خودش مشکلش را حل کند. نقش شما به عنوان والدین کنترل غیرمستقیم و نامحسوس اوضاع است. بچه جان! حرف گوش کن تربیت بچه های لجباز راه و روش دارد؛ باید قاطعیت به خرج دهید، بچه را مهدکودک بفرستید و پدر و مادر هماهنگی باشید فرزند شما با رفتن به مهدکودک معنای «بکن» و «نکن» و اطاعت از اجتماع را میفهمد. وقتی مربی مهد به بچه ها میگوید که تا زنگ نخورد کسی حق ترک کلاس را ندارد، در این موقعیت فرزندتان معنای دستورپذیری را به وضوح درک میکند باید بگوییم درخت کج بار میآید. برای مثال در یک مهمانی یکی از بچه ها باعث آزار بچه دیگری میشود مثلا همبازی هایش را هل میدهد، میزند یا اسباب بازیهای آنها را از دستشان میگیرد.

گاهی اوقات پدر و مادر شک دارند باید در این شرایط به فرزندشان دستور بدهند یا نه، اما والدین باید بدانند رفتار درمانی یعنی تشکیل انضباط و دیسیپلین دقیقا در همین سن در کودک ایجاد میشود. یعنی در همان مهمانی والدین باید به صراحت بگویند: «نکن» یا «نبینمه» در واقع با جملات کوتاه اما با بار منفی باید فرزندشان را امر و نهی کنند. وقتی به فرزندتان میگویید: «نبینمه» به او این معنا را رسانده اید که دیگر نمیخواهید آن رفتار خاص از او سر بزند و تکرار شود. خانواده ها باید آگاه باشند که هرچه سن فرزندشان بالاتر برود به وجود آوردن این حس در کودکان مشکلتر خواهد بود. اگر کودک را به یک نهال تشبیه کنیم هر چقدر دیرتر دنبال تقویت و پرورش فرمانپذیری در فرزندانمان باشیم باعث میشویم درخت زندگیمان کج به بار بنشیند.

پدربزرگها و مادربزرگها دخالت نکنند

متاسفانه در زمینه فرمانپذیری، گاهی اوقات پدربزرگ و مادربزرگ هم دخالتهای نابجایی میکنند. جملاتی مثل: «بچه است» یا «حالا کار چندان بدی نکرده» و... از جملاتی است که پدربزرگها و مادربزرگها به زبان میآورند. علم در اینجا میگوید این رفتار بدترین واکنش ممکن در برابر کودکان است. فرض کنید فرزندتان اسباببازیاش را به همبازیهای دیگرش نمیدهد. ممکن است مادربزرگ و پدربزرگ از بچه های دیگر بخواهند ابتدا صبر کنند نوهشان با اسباب بازی هایش بازی کند و بعد اسباببازی را از او خواهند گرفت و به دست بچه های دیگر خواهند رساند. در این شرایط شما باید قاطعانه به همبازیهای فرزندتان بگویید اگر فرزندتان اسباببازی را در اختیار آنها قرار نداد با او بازی نکنند. با این کار فرزند شما به وضوح خواهد فهمید که اگر از دستورات بزرگترش اطاعت نکند محبت و توجهی به او نخواهد شد. یا برای مثال وقتی فرزندتان میخواهد به سمت یک وسیله خطرناک مثل کتری آب جوش برود با جمله کوتاه و منفی: «نرو! میسوزی» او را از انجام این کار نهی میکنید. البته باید حواسمان باشد از کارهای مثبت فرزندانمان نیز تقدیر کنیم. برای مثال اگر گوشی تلفنهمراه کسی زنگ میخورد و فرزندتان گوشی را در اختیار آن فرد قرار میدهد باید از این رفتار خوب فرزندتان تشکر کنید. با این کار به او میفهمانید که از کار مثبتش خوشتان آمده است.

 تربیت بچه
آموزش تربیت بچه با ادب و با فرهنگ

فرزندان مادران خانه دار هم به مهدکودک نیاز دارند

خیلی اوقات این سوال را از مراجعه کنندگانم میشنوم که برای مثال من که خانه دار هستم باید فرزندم را به مهدکودک بفرستم؟ در واقع به خاطر پرورش نیروی فرمانپذیری است که حتما باید فرزندتان را به مهدکودک بفرستید. زیرا فرزند شما با رفتن به مهدکودک معنای «بکن» و «نکن» و اطاعت از اجتماع را میفهمد. وقتی مربی مهد به بچه ها میگوید که تا زنگ نخورد کسی حق ترک کلاس را ندارد، در این موقعیت فرزندتان معنای دستورپذیری را به وضوح درک میکند. وقتی مربی مهد از فرزندتان و همبازیاش در کلاس میخواهد که هر دو به اتفاق هم یک نقاشی بکشند در این موقعیت ساده فرزندتان متوجه میشود که اجتماع مهم است و نباید به تنهایی نقاشی کند. در واقع نقش مربی فرزندتان در شکل دادن ویژگی اجتماعی شدن او بیشتر از شماست. کودکانی که مهدکودک نرفته اند وقتی وارد مدرسه میشوند دچار مشکلات زیادی خواهند شد چون پله های نردبان را یکی پشت هم طی نکرده اند و به صورت ناگهانی وارد دبستان شده اند. باز هم تاکید میکنم که رفتن به مهدکودک در بالابردن حس فرمانپذیری آنها بسیار موثر و تاثیرگذار است. یک نکته دیگر اینکه باید با مربی مهد یا معلم دبستان فرزندتان هماهنگ باشید. بسیار دیده شده که بعضی از والدین از مربی فرزندشان میخواهند کمی مراعات حال فرزندشان را کند، اما چنین کاری به هیچ وجه درست نیست زیرا این فرزند شماست که باید خود را با معلم و همکلاسی هایش هماهنگ کند نه اینکه مدرسه خود را با نیازها و خواسته های فرزندتان سازگار کند.

آموزش تربیت بچه با ادب و با فرهنگ -آکاتربیت کودک
آموزش تربیت بچه با ادب و با فرهنگ

نقش تربیتی پدر و مادر باید مساوی باشد

والدین باید در امور تربیتی و خصوصا پروراندن حس فرمانپذیری در کودکان با یکدیگر توافقنظر داشته باشند. برای مثال اگر مادری حتی نابجا سر فرزندش فریاد کشید، پدر خانواده نباید در این زمینه با مادر مخالفت کند و برای مثال بگوید: «مثل آدمهای 30 ساله با او رفتار نکن. او یک بچه است». در واقع مادر باید از پدر و پدر از مادر حمایت کند که متاسفانه بسیاری از اوقات میبینیم این نقشها اصلا رعایت نمیشود. اولین رفتاردرمانگر خود والدین هستند. در واقع بیشترین آسیبی که در زمینه فرمانپذیری کودکان وجود دارد از سوی همین پدر و مادر است. برای مثال در یک مهمانی اگر رفتار بدی از فرزندی سر زد پدر و مادر دخالت نمیکنند که این بسیار اشتباه است. البته والدین باید مراقب باشند که در زمینه پرورش فرمانپذیری در فرزندان نباید این موضوع را با خودخواهی و انتقام همراه کنند. قرار است یک رفتار خوب را در فرزندمان شکل دهیم نه اینکه از او بهدلیل اطاعت نکردن از دستورات خود انتقام بگیریم. برای مثال اگر فرزندتان کار بدی انجام داد و شما سر او داد کشیدید، ولی چند دقیقه بعد کار خوبی انجام داد، باید او را تشویق کنید یعنی انتقام در کار نیست و نباید باشد.

منبع :