آکاایران: والدینی که در نهایت محبت و مهربانی با فرزندان خود رفتار می‌کنند، اغلب عشق و احترام نیز از فرزندان خود دریافت می‌کنند. اما سرچشمه‌ی تنفر فرزندان از پدر و مادر از آنجایی آغاز می‌شود که نیازهای مادی و معنوی آنها تأمین نشود. شاید با خواندن این تیتر تعجب کرده باشید؛ اما خیلی از افراد هستند بدون این که خودشان دلیلش را بدانند، از پدر یا مادر خود متنفر می باشند. این افراد به خاطر اتفاقاتی که در گذشته برایشان رخ داده یا چیز هایی که هردو از آن باخبر هستند، رابطه خوبی با پدر و مادرشان ندارند.

در ادامه به علت های مهم ایجاد این تنفر بین والدین و کودکان خواهیم پرداخت و راهکارهایی برای کاهش اختلافات والدین و فرزندان که باعث این تنفر می‌شود و همچنین راه حل نهایی برقراری آرامش در زندگی برای فرزندانی که از پدر و مادر خود متنفرند، آورده‌ایم.

دلایل اصلی تنفر کودکان از پدر و مادرشان

کمبود ارتباط عاطفی

ممکن است که شما به خاطر ترس از پدر و مادر یا به خاطر اختلاف سنی زیاد یا به هر دلیل دیگری احساس نزدیکی با پدر و مادرتان نداشته باشید. بعضی از پدر و مادرها مدام درگیر شغل شان هستند و خیلی وقت نمی کنند با خانواده و فرزندان زمان سپری کنند و همین باعث جدایی و فاصله بین شان می شود، زیرا فرزندان به اندازه کافی با آن ها ارتباط عاطفی ندارند.

اثرات و عوارض کمبود محبت در کودک و نوجوان - مشاوره باما | مرکز مشاوره  روانشناسی خانواده ازدواج

سلطه ‌گری

بعضی از پدر و مادرها خودشان را فرمانروای خانه می‌ دانند؛ یعنی به نظرات دیگران اهمیت نمی‌ دهند و در واقع یک نوع استرس در بینِ اعضای خانواده ایجاد می‌ کنند. به طوری که فرزند احساس می‌ کند مدام تحت کنترل قرار می گیرد و همین باعث می شود که با پدر و مادر احساس نزدیکی نداشته باشد و به او حس خوبی پیدا نکند.

والدین کنترلگر و آسیب هایی که به کودکان خود وارد می کنند | دکتر فهیمه رضایی

آسیب روحی و جسمی

روشهایی کاربردی برای درمان کودکان آسیب دیده جسمی که مشکلات روحی و عاطفی را  نیز درمان می کند

خشونت خانوادگی

بعضی از بچه ها توسط پدر و مادرشان تنبیه می شوند‌. در واقع متهم شدن از طرف پدر و مادر عواقب بسیار زیادی به همراه دارد. زمانی که بچه ها تحت خشونت خانواده قرار بگیرند، دیگر نمی‌ توانند مانند همیشه آن ها را دوست داشته باشند و شاید این حس؛ تبدیل به تنفر در آن ها شود.

در چنین شرایطی باید چه کار کرد؟

شاید راه حل آن از نظر برخی بررسی ها آسان باشد، ولی زمان می برد. شما برای ایجاد عاطفه و محبت با فرزندان خود همواره باید صبور باشید.

- به آنها عشق بورزید.

- برای آنها وقت بگذارید و آنها را درک کنید.

- به صحبت های آنها بطور دقیق گوش فرا دهید

- آنها را تشویق کنید تا از دوستان ناباب خود دوری کنند و در این راه از هیچ کمکی دریغ نکنید

- آنها را در پیشرفت درس و به سرانجام رسیدن اهدافشان یاری کنید

- سعی کنید شرایطی را فراهم آورید که رشد شخصیتی آنها در جهتی مثبت نیل پیدا کند.

- توصیه می کنیم که اگر فرزندتان نسبت به شما احساس نارضایتی دارید هر چه سریعتر از یک مشاوره خانواده در این زمینه مشاوره بگیرید.

 

احساس نفرت از والدین

فرزندانی که از پدر و مادر خود تنفر دارند بخوانند

برای تنظیم انتظار و فاصله روانی خود با پدر و مادرتان... چند واقعیت در این خصوص وجود دارد که باید مورد بررسی قرار گیرد.

1- وقتی از دست پدر یا مادر خود عصبانی هستید اول از همه مطمئن شوید که کدام ویژگی یا صفت های آنان آزار دهنده است که در شما وجود ندارد. حتما قبل از شروع به دعوا با آنان به این ویژگی ها فکر کنید و بعد تصمیم بگیرید. اگر منصف باشید خواهید دید که اکثر چیزهایی که سبب عصبانیت شما می شود در خودتان نیز عینا وجود دارد. باید از دست به یقه شدن با پدر و مادرها خودداری کنید و اول رفتار های نامناسب خودتان را اصلاح کنید بعد از آنان شاکی باشید.

2- اصلا آیا کارهای پدر و مادر شما عمدا و یا سهوا به شما صدمه زده است! خب حالا می خوایید چی کار کنید؟ به خاطر آسیبی که دیدید باید تا آخر عمر به این بهانه از پدر و مادرتون ناراضی و طلبکار باشید و مسئولیت ها و تصمیمات زندگی خودتان را به عهده نگیرید. چون تو هفت سالگی فلان آسیب رو بهتون زدن؟!! پدر و مادر نا آگانه به شما صدمه زدن، آیا درست است که حالا شما آگاهانه به خودتون بد کنید؟!

اصلا حق با شماست و اونا گند زدن ولی منصفانه جواب بدید که چه تضمینی می توانید بکنید که بچه های شما یک روز از آسیب هایی که از شما خورده اند شاکی نباشند ؟! (آسیب خوردن بخشی از روند رشد است. مهم اینه که ما از آسیب هامون آگاه باشیم و ادامشون ندیم). روش های تربیت فرزند می تواند آن ها را در این زمینه یاری رساند.

3- پدر و مادر ها نیز مثل شما آدم هستند. یک آدم دقیقا مثل خودتون با محدودیت های بی شمار، با اشتباهات زیاد! اونا هم مثل شما می توانند تصمیمات اشتباه بگیرند و آسیب ببینند و آسیب بزنند. پس انتظاراتتون باید متناسب با محدودیت های آنها باشد.

 

راه حل‌هایی برای کاهش پرخاشگری و بحث و جدل بین فرزند و والدین

دلیل اصلی تنفر کودکان

- مقابله به مثل نکنید:

در اینگونه موارد، مقابله به مثل راه کارساز و مؤثری نیست. اگر قرار باشد در برابر یک فرد عصبانی، ما هم عصبانی شویم، کمک کرده ایم که این چرخه ادامه دار شود و پرخاشگری آشکار و پنهان از راه های مختلف در رابطه نمود پیدا کنند.

از آن طرف اعتقاد نداریم که صبر و تحمّل به معنای انفعال است، بلکه صبوری یک عمل فعالانه و مؤثر و کاربردی و کاملا آگاهانه و با برنامه است. باید در پی یافتن شیوه های جایگزین بود تا بهترین روش مقابله با مسائل موجود را یافت.

احترام به والدین واجب و لازم است. گرچه ممکن است والدین شما رفتارهای نادرستی داشته باشند که هیچ جای توجیه هم ندارد، اما ما معتقدیم اینها دلیل نمی شود که انسان به والدین خود بی حرمتی کند و حفظ احترام آنها لازم است.

 

- سهم خود را از مشکلی که بینتان پیش آمده بپذیرید:

گرچه شاید بسیاری از ما تمایل داشته باشیم که همه تقصیرها را به گردن دیگران بیندازیم، و خود را بی گناه بدانیم، و مسئولیت مشکلات روابط مان را از دوش خود برداریم و دوست داشته باشیم دیگران در جهت مطلوب ما تغییر کنند،

اما واقعیت این است که در بیشتر موارد، زمانی که رابطه ای مشکل دارد، حتی زمانی که عده زیادی متفق القول حق را به یک طرف می دهند، معمولا ایراد از جانب هر دو طرف وجود دارد. در واقع، مهمترین بخش برای آغاز کار، سخت ترین آن نیز هست. این بخش عبارت است از پذیرش سهم خودمان در مشکلات رابطه ای.

تا زمانی که ما همه تقصیر را به گردن طرف مقابل می اندازیم، و نقش خود را انکار می کنیم، و در صدد جلب اطمینان دیگران جهت خواسته های خود هستیم، و مایلیم فقط طرف مقابلمان عوض شود، معمولا اتفاق خوشایند خاصی رخ نمی دهد. اما زمانی که بر خود تمرکز می کنیم، و با تاکید بر نقش خود پیش می رویم، جریان می تواند کاملا برعکس شده و بسیاری مسائل حل و فصل شود.

 

پیامد های خشم و تنفر از پدر و مادر

بسیاری از افراد به طرز وسواس گونه و معتاد گونه ای به تلخی و سیاهی که بر سرشان آمده چسبیده اند و انگار بلد نیستند به گونه دیگری زندگی کنند و به دور از سیاهی ها و زجر ها باشند. باید بدانید که هیچ کاری برای آنچه در گذشته رخ داده جز سوگواری و بستن پرونده غم نمی توان کرد. با ماندن در گذشته مهمترین موقعیت های زندگی خود را هر روز از دست می دهید و دچار افسردگی شدید خواهید شد.

 

راهکارهایی برای برقراری آرامش در زندگی فرزندانی که از والدین خود متنفرند

دوری کردن کودک از پدر و مادر

- از خاطرات تلخ گذشته عبور کنید:

شما چاره ای جز عبور از خاطرات تلخ گذشته نخواهید داشت اما خبر خوب این است که تا حد زیادی کنترل شرایط فعلی زندگی را دارید. فراموش کردن خاطرت تلخ گذشته و کنترل شرایط حال زندگی کار خیلی سخت اما شدنی می باشد.

منظور ما از عبور کردن از خاطرات تلخ گذشته و چسبیدن به زمان حال زندگی این نیست که در حق پدر و مادر خود لطف کنید بلکه به معنی به صلح رسیدن با خودتان است که بزرگترین لطف را در حق خودتان بکنید.

چرا که انرژی زیادی که هر روز در حال صرف کردن کینه ورزی و مرور خاطرات گذشته و ماندن در موضع قربانی می کنید را می‌توانید در مسیر رشد و استقلال و قدرتمند شدن هدایت کنید. با همیشه شاکی بودن و خشمگین بودن از پدر و مادر خود، شانس خوب زندگی کردن و به جلو حرکت کردن در زندگی را از خود می گیرید.

- دست از سعی در تغییر والدین بردارید:

بهتر است به جای تمرکز بر روی تغییر دادن دیگران، که کاری بس دشوار و طاقت فرسا و گاه غیرممکن است، بر خودمان متمرکز شویم تا به آرامش درونی برسیم. اگر قرار باشد سرمایه و انرژی و وقت مان را بر تغییر دادن دیگران صرف کنیم، صرفا جسم و روان خود را تحلیل برده ایم

و عملا ممکن است موفقیت چشمگیری هم نصیبمان نشود؛ اما زمانی که بر تغییر خودمان و دیدگاه هایمان متمرکز می شویم، احتمال دست یابی ما به آرامش درونی، و حتی احتمال تغییر دیگران بیش از روش قبل است. 

 

- از یک مشاور کمک بگیرید:

در مسیر درمان و التیام زخم هایی که دارید به جلو بروید. مشاوره گرفتن در این زمینه از یک متخصص در زمینه مشاوره روانشناسی بسیار می تواند مفید باشد.

 

- به دنبال استقلال بروید:

اگر هنوزم دارید به آسیب هایی که خوردید ادامه می دهید، سعی کنید مستقل تر از والدینتان زندگی کنید اما غر نزنید، زندگی کنید و متوقف نشوید. با همیشه شاکی بودن و خشمگین بودن از پدر و مادرها، خودتون رو از خوب و شاد زندگی کردن و حرکت به سمت جلو در زندگی محروم می کنید. به دنبال استقلال بروید با همه سختی هایی که دارد. چرا که استقلال یافتن به شما در کاهش خشم از پدر و مادر بسیار به شما کمک می کند.

تنفر کودک از پدر و مادر

تنفر از پدر و مادر در سنین کودکی

ممکن است با شنیدن جمله «از تو متنفرم» از فرزند سه یا چهار ساله خود متعجب شوید. این جمله می تواند برای شما به عنوان پدر یا مادر بسیار ناراحت کننده باشد. اما بهتر است دلسرد نشوید و علت خشم کودک را بیابید.

کودکان در سن سه یا چهار سالگی در مقابل محدودیت هایی که برای شان وجود دارد و یا خواسته هایی که دارند و انجام نمی گیرد خشمگین می شوند و ممکن است به والدین خود بگویند که از آن ها متنفرند. هر کودکی خشم خود را به گونه های مختلفی نشان می دهد. برخی کودکان در مقابل ناراحتی شان واکنشی نشان نمی دهند و برخی دیگر قهر می کنند.

شما به عنوان والدین باید عاملی که باعث خشم فرزندتان شده را بیابید. ممکن است این جمله بازتابی از رفتارهای گذشته خودتان باشد، مثلا هنگامی که خسته یا عصبانی بوده اید در مقابل خواسته به حق یا ناحق فرزندتان به او گفته اید «تو بچه بدی هستی، دیگه دوستت ندارم».

کودکان در سن چهار و پنج سالگی کلمات را روی والدین خود امتحان می کنند. کودک در این سن با کلمات بازی می کند و آن ها را به کار می برد. به فرزند خود یاد دهید که احساسات خود را با کلمات بیان کند، ولی واکنش او باید منطقی باشد، مثلا اگر فرزندتان خواسته نابجایی دارد به او بگویید « من با آنچه تو می خواهی انجام بدهی موافق نیستم اما دوستت دارم» اگر شما با متانت و ملایمت با کودک خود رفتار کنید او نیز این رفتار را می آموزد.

گاهی اظهار تنفر کودک به علت مقاومت در مقابل کاری است که شما او را به آن وادار می کنید و یا با کاری که او می خواهد انجام دهد مخالفت می کنید. در صورتی که حق با شماست باید با متانت و بدون خشم و عصبانیت خواسته خود را با کودک مطرح نمایید. اگر او مقاومت کرد برایش حق انتخاب ایجاد کنید تا هم احساس استقلال داشته باشد و هم شما به خواسته تان برسید.