<>

آکاایران: خواب برای مغز ( تکامل و فعالیت طبیعی آن ) حکم غذا برای بدن را دارد و هر نوع اختلال خواب برای مدت طولانی می تواند عواقب جدی بر روی فعالیت اعضای مختلف بدن ، خصوصا مغز بر جا بگذارد که در رأس آنها اختلالات خلقی و ذهنی ( حافظه و یادگیری ) است. مدت خواب مورد نیاز در بدن در دوره های مختلف سنی متفاوت است. در حالیکه جنین داخل شکم مادر ، بیش از ۲۳ ساعت در شبانه روز تقریبا در خواب به سر می برد ، در ماه های اول ۱۶ تا ۱۸ ساعت ، در یک سالگی ۱۴ تا ۱۵ ساعت در ۴ سالگی به ۱۰ تا ۱۲ ساعت و در ۱۰ سالگی حدود ۱۰ ساعت به خواب نیاز دارد. و با افزایش سن به تدریج کاهش می یابد و از بلوغ به بعد به یک حد نسبتا ثابت ۷ تا ۸ ساعت در شبانه روز می رسد.

الگوی خواب نیز در دوران مختلف زندگی دستخوش تغییر است. بطوریکه در ماه اول تولد نوزاد صرف نظر از اینکه چه موقع از شب و روز باشد ، هر ۲ تا ۳ ساعت بیدار شده و شیر می خورد و ۱۰ تا ۲۰ دقیقه بعد مجدد بخواب می رود. در ۶ ماهگی علاوه بر خواب کامل شبانه ، دو بار در روز ( صبح و عصر ) نیز برای مدت ۵ / ۱ تا ۲ ساعت می خوابد و در حوالی ۴ سالگی معمولا فقط یک خواب نیم روزی خواهد داشت و در حوالی ۱۰ سالگی خواب تقریبا فقط به شب محدود می شود. ( البته بر حسب ساختار فعالیتی خانواده و فرد ممکن است ، خواب نیمروز نیز وجود داشته باشد ) و تا نزدیکی پیری ثابت باقی می ماند ، ولی مجددا در دوران پیری نظم خواب به هم می خورد و طول مدت خواب شبانه کم و در عوض ۱ تا ۲ نیمه خواب روزانه پیدا می شود.

برای مشاهده ادامه مطلب بر روی اختلالات خواب کودک و عواقب آن کلیک کنید. صفحه بعد اطلاعات در مورد ساعت بیولوژیک و مرگ ناگهانی نوزاد در خواب میباشد.

سلامت دات لایف راهنمای زندگی سالم

.

منبع : سلامت دات لایف