صفحه نخست
اخبار آکانیوز سرگرمی فیلم سلامت آشپزی شیرینی پزی خانه داری خانواده سبز ازدواج کودک داری ورزش بیوگرافی عکس اطلاعات عمومی ایرانگردی جهانگردی تعبیر خواب بازی فرهنگ

چگونه می توان با برقراری ارتباط کلامی با کودک ، لکنت او را برطرف کرد؟

نظر می رسد و برقراری و ارتباط و ندهید و نزدیک را در آکاایران ببینید

چگونه می توان با برقراری ارتباط کلامی با کودک ، لکنت او را برطرف کرد؟

سعی کنید با کودک خود هم صحبت شوید و او را یک جانبه مورد خطاب قرار ندهید
شیوه ای که شما با کودکتان صحبت می کنید در ارتباط نزدیک با چگونگی گوش کردن شماست ؛ اگر چه بعضی وقت ها ، به نظر می رسد کودک شما نیاز دارد که او را مخاطب قرار دهید و مواردی را گوشزد نمایید ...

 چرا که باید او را نسبت به بعضی از چیزها آگاه کنید ، مقررات و آداب و آیین زندگی را به زبان ساده برایش تبیین نمایید ، بعضاً او را متنبه سازید ، یا رفتارش را با صدا و کلمات خود کنترل نمایید . اما به رغم میل خودتان ، متوجه می شوید که در بیشتر مواقع و بدون این که ضرورتی داشته باشد ، به جای هم صحبت شدن با کودک ، او را یک جانبه مخاطب قرار می دهید و خطاب به او سخن می گویید.
تعجب نکنید از این که بعضی از کودکان بیش از دیگران نسبت به این نوع صحبت آمرانه و بمباران مکرر آنان با کلمات ، فوق العاده حساس هستند . بدون شک شما می توانید با تلاش آگاهانه و هوشمندانه در کاهش روش صحبت آمرانه و افزایش مدت زمان صحبت دوستانه با کودک و برقراری ارتباط متقابل موفق باشید و از واکنش های ناخوشایند کودک در برابر صحبت های یک طرفه پیشگیری نمایید . در این صورت زمانی که با کودک گفت وگو می کنید ، بی تردید شاهد تبادل درونی دیدگاه ها و احساسات خواهید بود. سعی نمایید شیوه سخن گفتن شما با کودک به تدریج تبدیل به سهیم شدن در تجارب یکدیگر شود . این روش برای هر دوی شما خوشایند و نشاط آور خواهد بود.
صحبت های خود را با کودکتان ، برای چند روزی ، روزانه در حدود 5 دقیقه ضبط نمایید و بعد سعی کنید با گوش دادن به نوار ضبط صوت دریابید که چه میزان از صحبت های شما با او به صورت یک طرفه و آمرانه بوده است . سپس با برنامه ای که پیش بینی می کنید در چندین نوبت درباره موضوعات مختلف و برای مدت زمان بیشتری با کودک به صحبت بنشینید. در این نشست ها از او سؤالاتی بکنید که به رفتار خودش مربوط نمی شود . اگر کودک می تواند از تجارب روزانه خود صحبت کند، اجازه بدهید کارهای خود را در طول روز برای شما بازگو نماید . اما اگر بازگو کردن فعالیت های روزانه کودک برای او مشکل اسـت، اصرار نکنید و فشاری به او وارد ننمایید .

با رفتار خودتان سعی کنید این باور را در کودک به وجود آورید که شما می توانید با صبر و حوصله کافی به حرف های او گوش دهید . در این نشست سعی کنید با صحبتهای دلگرم کننده خود گفت و گو با کودک را پر ثمر نمایید. دقت کنید که اظهارات ، نظریات و صحبت هایی را که جنبه قضاوت و انتقاد دارد به حداقل برسانید . با این روش بدون تردید می توانید زمینه لازم را برای صحبت روان و سلیس و راحتی که کودک شما سزاوار آن است ، فراهم نمایید.

برای گفتار کودک ، الگوی مناسبی ارائه نمایید

تصور ما این است که شما حتماً سعی دارید الگوی مناسبی برای صحبت کردن کودک خود ارائه نمایید و به همین دلیل همواره خیلی روشن ، صریح و شمرده صحبت کرده ، از کلمات و جملات مناسبی برای نامیدن چیزهای مختلف و شرح وقایع و اتفاقات استفاده می کنید . ما مطمئن هستیم که شما همیشه در صحبت هایتان با کودک ، از لغات و ترکیب کلمات و جملاتی که متناسب با سن و سطح فهم و ادراک اوست استفاده می نمایید . آیا شما برحسب عادت ، خیلی تند و روان صحبت می کنید ؟ اگر چنین است باید کاملاً متوجه باشید ؛ زیرا ممکن است کودک شما سعی کند که نحوه حرف زدن شما را ، بدون آنکه واقعاً از نظر قدرت و مهارت کلامی برایش مقدور باشد ، تقلید نماید. لذا در این صورت به طور  طبیعی دچار لکنت و وقفه زبان می شود . اگر فکر می کنید که این مسئله در مورد شما صدق می کند ، پس بهتر است که کوشش کنید آهسته و شمرده تر صحبت نمایید. هنگام صحبت کردن ، از مکث های طبیعی و لازم غافل نشوید . اگر به هنگام صحبت با کودک ، جملات شما خیلی طولانی و پیچیده بوده یا مطالب شما پیوستگی و ارتباط لازم را نداشته باشد ، به احتمال زیاد کودک در فهمیدن حرف های شما با مشکل مواجه شده ، در ارائه پاسخ های مطلوب دچار تردید می شود . این قبیل شرایط ، از جمله زمینه هایی است که موجب می شود کودک به هنگام گفتن پاسخ ، دچار ناروانی کلامی گردد. بنابراین همواره سعی کنید تا آنجا که برایتان مقدور است از جملات ساده و کوتاه استفاده نمایید.
نکته دیگر این که ، آیا به هنگام گوش دادن به صحبت های کودک بعضاً این تمایل در شما بوده است که حرفش را قطع کرده ، جملات او را صرفاً به دلیل این که می دانید چه می خواهد بگوید ، قطع کنید ؟ این کار هم که انجامش واقعاً ضرورتی ندارد ، بی جهت موجب افزایش اضطراب و فشار روانی کودک می شود .

با صبر و حوصله به کودک فرصت دهید که راحت صحبت کند.

به یقین شما می توانید عادت کنید که واکنش و صحبت صبورانه ای داشته باشید . با رفتار مهربان خود ، با صبر و حوصله و بردباری تان به کودک خویش ثابت کنید که مادر و پدر ، همیشه برای گوش کردن به صحبتهای او وقت دارند.
برای کودک تجارب خوشایندی از صحبت کردن فراهم نمایید
.به طور مسلم شما تاکنون با گوش دادن به حرفهای کودکتان ، به گونه ای که ما تشریح نمودیم ، مسئله صحبت کردن را برای او به مسئله ای خوشایند و نشاط آور تبدیل نموده اید. اما انتظار ما از شما بیش از اینهاست . شما می توانید حتی زمانی که کودک اولین سال زندگی خود را می گذراند و هنوز صحبت کردن را نیاموخته است ، سخن گفتن با کودک را با فعالیت های خوشایند توام نمایید. مثلاًً خواندن شعر یا سرود به هنگامی که کودک را در آغوش گرفته ، آرام آرام تکان ( تاب ) می دهید برای هر دوی شما نشاط آور و آرامش بخش خواهد بود . بیشتر وقت ها راجع به کارهایی که در منزل یا بیرون از منزل انجام می دهید برای کودک صحبت کنید . هر چقدر صحبت ها و فعالیت های خوشایند و یا به دیگر سخن ، تفریحات و سرگرمی های کلامی را در خانواده بیشتر نمایید ، کودک شما سریع تر می آموزد که صحبت کردن می تواند خوشایند و لذت بخش باشد . از سوی دیگر ، این نوع فعالیت های کلامی خوشایند ، جبران کننده اوقاتی خواهد بود که از کلام برای متنبه نمودن ، تنبیه ( تنبیه شفاهی ) ، سرزنش و تکذیب رفتار کودک استفاده می شود .بعضی از مواقع نیز لازم است همه اعضای خانواده ، به حرف های کودک کاملاً توجه نماید ، ولو این که این کار مستلزم کنترل رفتار و جلب توجه دیگر خواهران و برادران کودک باشد . علاوه بر این ، آنها ( خواهران و برادران ) لازم است یاد بگیرند به جای این که همیشه خودشان توجه دیگران را جلب کنند ، فرصت بدهند تا دیگران هم صحبت کنند . البته اگر کودک هم به نوبه خود بخواهد که در صحبت ها متکلم وحده باشد ، به او نیز باید به گونه ای فهمانده شود که دیگران هم لازم است صحبت کنند . در هر حال در این زمینه آنچه بسیار مهم است این است که از فراهم نمودن زمینه ها و تجارب دلسرد کننده و یاس آور برای کودک باید اجتناب ورزید
منبع:تبیان
ویرایش و تلخیص:آکاایران