خشمت را بپذیر    

"خشم " یک حالت عاطفی موقتی است که در نتیجه ی احساس "محرومیت"  ایجاد می شود و با پرخاشگری که هدفش ، آسیب رساندن به اشخاص یا اموال است تفاوت دارد. در این مقاله به بررسی "خشم" کودکان می پردازیم و در مقاله ای دیگر ،  "پرخاشگری " کودکانه را مورد بررسی قرار می دهیم ...

بسیاری از والدین ، به هنگام مواجهه با خشم کودکان ، به تنبیه آنان می پردازند ؛ درحالی که باید متوجه ی نیاز کودک و برآورده ساختن آن باشند .
 لازم است به کودکان یاد داد که در چنین مواقعی ، احساسات خود را بپذیرند و راه های مناسبی را برای ابراز عواطف خود یاد بگیرند.
 کودکان واقعا نمی دانند که در چنین مواردی چگونه باید رفتار کنند؛ بنابراین، لازم است تا والدین به جای این که صرفا به وی بگویند که رفتارش قابل قبول نیست، به او یاد دهند که در چنین مواقعی چگونه باید رفتار کند.
بر خلاف عقیده ی رایج ، تنبیه، روش موثری برای این گونه موارد نیست. روش های مناسب برای کمک به کودکان درمقابله با خشم از جانب والدین را می توان به  شرح زیر خلاصه نمود :

عدم تزریق خشم به کودک

والدین می توانند به کودک خود بیاموزند که درک کند چه موقع خشمگین است والبته این کار را باید از زمان نوپایی شروع کنند. آنان باید به دقت به حرف های کودک گوش کنند و به جای قضاوت در مورد رفتار آنان ، به همدلی با ایشان بپردازند.
 اغلب کودکان درباره ی هیجان های خود صحبت می کنند و وقتی که والدین به گفتگو با آنان می پردازند و دلایل خود را ارائه می دهند، آرام می شوند.
تغییر در شرایط نیز روش مفیدی است . به عنوان مثال ، می توان کودک را مشغول به بازی مورد علاقه اش کرد یا او را متوجه ی برنامه های تلویزیون کرد.

کشف عامل خشم کودک

باید دلیل رفتارهای نامناسب و عادات بد کودکان را کشف کرد . باید علل واقعی و زیربنایی بدرفتاری کودک را شناخت و از روی رفتارهای سطحی او قضاوت نکرد . در این مقاله ، شیوه های موثر شناخت و برخورد صحیح با "خشم " کودکان را مورد بررسی قرار می دهیم :
نشان دادن خشم ، کودکان را می ترساند وآنان را تبدیل به افرادی عصبانی می کند. والدینی که به سلامت عاطفی کودک خود علاقه مند هستند ، می دانند که طغیان های عاطفی ، سلامت کودکان را در معرض آسیب قرار می دهد. مشخص کردن عامل دلخوری توسط والدین ، به کودکان صداقت و راستگویی را می آموزدشناخت تصور کودک از خودش
شخصیت کودک، زمانی که تصور می کند که در نظر دیگران «بد» به نظر می رسد ، تخریب می شود ؛ پس باید مراقب بود که وی چنین احساسی نداشته باشد . باید به او گفت که : " تو بد نیستی ، کوچکی و بچه های کوچک ، گاهی اشتباه می کنند. اما ، پدر یا مادر به تو کمک می کند که چنین کارهایی نکنی ".
استفاده از خنده به عنوان بهترین داروی خشم شوخ طبعی ، خشم را از بین می برد و مانع بروز آشفتگی های بعدی می شود.

کمک به کودکان در داشتن احساس آرامش

وجود پیوند بین والدین و کودک ، سبب می شود تا آنان کمتر نسبت به یکدیگر خشم بورزند:
** کودک دارای دلبستگی ایمن  احساس خوب و آرامی دارد. البته این کودکان نیز خشمگین می شوند ، اما آنان چگونگی کنترل خشم خود را یاد گرفته اند. والدین آنان نیز کودک خود را خوب می شناسند و موقعیتی فراهم نمی کنند که او تحریک پذیر و خشمگین شود. آنان همچنین می دانند که نباید از کوره در بروند.
** در مقابل، کودکی که سبک دلبستگی ناایمن دارد ، بر اساس غوغای درونی خود عمل می کند و مدام دارای احساس از دست دادن بخشی از خویشتن است و بنابراین، خشمگین می شود. چنین احساسی ممکن است تا دوره ی بزرگسالی نیز در وی باقی بماند .

الگوی مناسب برای نشان دادن خشم

 والدینی که به هنگام خشمگین شدن ، فریاد می زنند ، باید بدانند که کودکشان هم رفتارهایی مثل آنها انجام خواهند داد . والدین ، اول از همه خودشان باید یاد بگیرند که به جای فریاد کشیدن ، با دیگران صحبت کنند .
نشان دادن خشم  ، کودکان را می ترساند وآنان را تبدیل به افرادی عصبانی می کند. والدینی که به سلامت عاطفی کودک خود علاقه مند هستند ، می دانند که طغیان های عاطفی ، سلامت کودکان را در معرض آسیب قرار می دهد. مشخص کردن عامل دلخوری توسط والدین ، به کودکان صداقت و راستگویی را می آموزد.

کاستن از کمال گرایی

کودکان این رامی فهمند که بزرگسالان نیز ممکن است اشتباه  کنند . خیلی مواقع، والدین به اشتباهات خود می خندند و آن را امری طبیعی می دانند. کودکان نیز باید یاد بگیرند که با اشتباهات خود کنارآیند. کمال گرایی و انتظار همیشه خوب بودن والدین ، ارزشمندی مشروط را به کودک می آموزد و به وی نشان می دهد . یعنی والدین زمانی او را دوست دارند که بی خطا باشد و این در حالی است که برای کودکان بسیار دشوار است که خطا نکنند .
 اما، باید بدانند که می شود از خطاها چیزهایی آموخت . بنابراین خوب است که والدین به جای خشمگین شدن در هنگام ارتکاب خطا بگویند : « خوب، از این اتفاق چه می آموزیم؟».

برجسته ساختن رفتارهای خوب کودک

تقویت رفتار های مناسب ، بیشتر از تنبیه رفتارهای نامناسب موثر است . این  امر مستلزم توجه به رفتار های کودک در طی روز و در فرصت هایی است که والدین شاهد رفتارهای او می باشند .

چشم پوشی از خطاها

باید با دقت خاصی از رفتارهای نامناسب کودک چشم پوشی کرد . لازم است توجه کنیم که منظور از چشم پوشی از رفتار کودک ، چشم پوشی از خود او نیست ؛ باید طوری عمل شود که کودک بفهمد رفتار نامناسبی داشته است .
باید به کودکان  کمک کرد تا تصویری مطلوب از خود بسازند. کودکان باید خود را به عنوان فردی ارزشمند درک کنند و رفتارهای مناسب را سرمشق قراردهند

ورزش

انجام تمرین های بدنی و ورزشی ، می تواند تا حدود ی خشم کودک را بر طرف سازد . برخی معتقدند که انجام فعالیت های ورزشی ، می تواند سبب کاهش انرژی متراکم ناشی از خشم های فرو خورده شود.

صحبت درباره ی خشم

باید به کودک یاد داد که در مورد تمام احساسات خود صحبت کند. صحبت کردن در مورد خشم ، از بروز پرخاشگری جلوگیری می کند . کودکان باید یاد بگیرند که نقاط قوت و ضعف خود را با هم در نظر بگیرند.
 باید به کودکان  کمک کرد تا تصویری مطلوب از خود بسازند. کودکان باید خود را به عنوان فردی ارزشمند درک کنند و رفتارهای مناسب را سرمشق قراردهند.
منبع:تبیان
ویرایش و تلخیص:آکاایران