اگر از یک مشاور خانواده بپرسید مهم‌ترین دغدغه والدین کودکان دبستانی چیست حتما خواهد گفت: «این‌که با دوست بد فرزندشان چه کنند.» واقعیت آن است که اغلب والدین کودکان دبستانی نمی‌دانند وقتی فرزندشان با دوستانی رفیق می‌شود که ارزش‌های‌شان با فرزند آن‌ها تفاوت دارد چطور عکس‌العمل نشان دهند.

اما مشاوران خانواده بر این باورند که داشتن دوستانی متفاوت برای فرزند شما ایرادی ندارد. به علاوه روبه‌رو کردن فرزندان با شخصیت‌های جدید می‌تواند کمک بزرگی به آن‌ها بکند تا افق دیدشان را وسیع‌تر کنند، با دیدگاه‌های جدید آشنا شوند و با بقیه کنار بیایند. نکته مهم این‌جاست که آیا ارزش‌ها و سبک زندگی کودکی که شما به او شک دارید، واقعا نگران‌کننده‌هستند یا شما دارید زود قضاوت می‌کنید؟ اگر درباره دوست فرزندتان مشکوک هستید و می‌ترسید تاثیر بدی روی فرزند شما بگذارد، بد نیست گام‌های زیر را بردارید.



گام اول : اطلاعات جمع کنید

باید تا آن‌جا که می‌توانید درباره این دوست تازه‌وارد اطلاعات کسب کنید. برای این کار باید با فرزندتان صحبت کنید و درباره دوست جدیدش از او سوال کنید. همچنین سوالاتی را بپرسید که به شما نشان دهند چرا فرزندتان این دوست جدید را دوست دارد. مثلا می‌توانید بگویید:‌ «تو و پارمیس جدیدا خیلی با هم وقت می‌گذرونین. چطور شد که با هم دوست شدین؟ درباره این دوست جدیدت برام حرف بزن. من تا حالا پدر و مادرش رو دیده‌ام؟»

البته دقت کنید که این سوالات نباید حالت بازجویی به‌خود بگیرد و شما باید با ملایمت و زیرکی این پرسش‌ها را مطرح کنید. طوری که فرزندتان حس کند واقعا به دانستن این مسائل علاقه‌مندید و می‌خواهید با او همراه شوید.

اگر هنوز هم به اطلاعات بیشتری نیاز دارید می‌توانید با معلم‌های فرزندتان حرف بزنید یا با والدین دیگر که نظر آن‌ها را قبول دارید صحبت کنید.



گام دوم : نگرانی‌تان را بگویید

به جای ایراد گرفتن از دوست جدید فرزندتان (که قطعا باعث می‌شود تا او پنهان‌کاری کند و دیگر با شما حرف نزند) نگرانی‌تان را در مورد فرزندتان به‌خودش بگویید. مثلا:‌ «تو جدیدا خیلی فحش می‌دهی! یادم نمی‌یاد قبل از این‌که با این دوستای جدیدت رفیق بشی اینطوری بوده باشی.»

این کار شما به فرزندتان یادآوری می‌کند که او در گذشته رفتار بهتری داشته و با معیارهای شما بهتر همخوانی داشته است. اگر فرزندتان را به شکلی بار آورده باشید که این معیارها اکنون برای او هم مهم باشد، مطمئن باشید به فکر فرو خواهد رفت و از این‌که اخلاق‌های خوب گذشته را از دست داده خودش هم نگران خواهد شد.



گام سوم : «دشمن» را شناسایی کنید

با دوستان جدید فرزندتان دوست شوید و کاری کنید که آن‌ها فکر کنند شما به زندگی‌شان علاقه‌مندید. برای این کار می‌توانید منزل‌تان را به جایی تبدیل کنید که بچه‌ها دوست دارند در آن دور هم جمع شوند. یخچال‌تان را از خوردنی‌های خوشمزه پر کنید و برای بچه‌ها پیتزا بخرند. فایده این کار آن است که شما نه تنها خیال‌تان راحت خواهد بود که فرزندتان کجاست بلکه می‌توانید چشم و گوش‌تان را تیز کنید تا ببینید آیا واقعا دوستان جدید فرزندتان خطرناکند یا نه؟



گام چهارم : با والدین آشنا شوید

اگر شما یک کودک دبستانی دارید، لازم است که دوستان فرزندتان را بشناسید، به‌خصوص کودکانی که به آن‌ها مشکوک هستید. ملاقات حضوری بهترین راه برای آشنایی است ولی اگر امکان این کار را ندارید، به آن‌ها تلفن بزنید. موقع مکالمه مثبت، دوستانه و باز برخورد کنید. مثلا می‌توانید بگویید: «بچه‌های ما تازگی خیلی با هم صمیمی شده‌اند. به همین دلیل من خواستم خودم را معرفی کنم و با شما درباره بچه‌ها حرف بزنم.»



اگر شاغل هستید، مصرانه از فرزندتان بخواهید که به محض رسیدن به خانه به شما زنگ بزند و اگر می‌خواهد جایی برود به شما اطلاع دهد.