آکاایران: پرستو عباسی با اشاره به این که بهترین عواملی که می توانند نشانگر شاد بودن فرد باشند، عوامل درونی هستند نه بیرونی، عنوان کرد: کودکان شاد دارای ویژگی های خاصی از جمله اعتماد به نفس، آرامش، درک بهتر محیط، اجتماعی بودن و خوش بینی است که او را از سایر کودکان متمایز می کند. وی با بیان این که یک […]


پرستو عباسی با اشاره به این که بهترین عواملی که می توانند نشانگر شاد بودن فرد باشند، عوامل درونی هستند نه بیرونی، عنوان کرد: کودکان شاد دارای ویژگی های خاصی از جمله اعتماد به نفس، آرامش، درک بهتر محیط، اجتماعی بودن و خوش بینی است که او را از سایر کودکان متمایز می کند.

وی با بیان این که یک کودک شاد و خوشحال می خندد، بازی می کند، از خود کنجکاوی نشان می دهد و به تحریک دائمی نیاز ندارد، ادامه داد: عموم والدین تمایل دارند کودکانشان در یک جا بنشینند و با اسباب بازی هایشان بازی کنند، در حالی که دویدن و پریدن از فعالیت هایی است نه تنها اقتضای دوران کودکی است، بلکه موجب شادابی و نشاط کودک و در مواردی تخلیه انرژی های هیجانی او می شود.

عباسی با اشاره به این که هنگامی که کودکان بتوانند بین کلمات و احساسات خود ارتباط برقرار کنند، توانایی درک و مدیریت احساسات خود را پیدا می کنند، بیان کرد: توجه زیاد به کودکان به هیچ وجه او را لوس نمی کند، بلکه والدین با توجه به نیازهای او احساس امنیت و اطمینان خاطر در وی را ایجاد می کنند و باید در کنار رشد کودک کمی عقب کشیده و اجازه دهند تا بدانند بدون حضور دائمی والدین خود به منظور تأمین نیازهایشان نیز می توانند زندگی کنند.

عباسی با ذکر این نکته که گفتار و رفتار والدین به فرزندانشان می آموزد که آیا می توان به دیگران اعتماد کرد یا نه، افزود: پدران و مادران باید به گونه ای رفتار کنند تا حس استقلال کودک را تقویت کنند و در نهایت کودک خود را قادر به ارتباط پایدار و سازنده ای مبتنی بر عقل و منطق با دیگران در سال های آتی زندگیشان سازند.

این کارشناس با ذکر این نکته که کودکان به طور فطری خود محور هستند، عنوان کرد: قبل از سه سالگی برای کودکان واقعاً سخت است که همدردی کنند، لذا والدین می توانند با رفتار و واکنش به موقع و با محبت خود به آنها نشان دهند که احساساتشان را می فهمند و برایشان مهم است.

وی با اشاره به این که باید در سنین پایین به کودکان مسئولیت داده شود، تصریح کرد: ندادن مسئولیت به فرزندان از سوی والدین دلسوزی نابجایست، چرا که این محبت بی معنا باعث بروز رفتار عدم تعهد در کودکان و در نتیجه تضعیف اعتماد به نفس و عدم استقلال او در سال های آینده زندگیش شود.

عباسی با بیان این که سرگرمی، بازی و شادی کودک به اندازه آموزش اهمیت دارد، خاطرنشان کرد: کودکان می توانند در بازی و تعامل با دیگر افراد با نحوه ارتباط مؤثر، اعتماد و احترام آشنا شده و این امر، خود منجر به پیشرفت های فردی و خانوادگی او در زندگیش خواهد شد.

.

منبع :