آکاایران: مجموعه: دانستنیهای نوزادان

 

 

 

رنگ زرد نوزادان به علت تجمع رنگدانه های محلول در چربی (بیلی روبین) در پوست است که در مقادیر بالا و در شرایط مختلف برای نوزاد سمی می باشد. زردی معمولا در۶۰ درصد نوزادانی که به موقع متولد شده اند و در۸۰ درصد نوزادان نارس طی هفته اول دیده می شود.

 

زردی معمولا از سر و صورت شروع شده و با افزایش سطح بیلی روبین به سمت اندام ها انتشار می یابد. زردی چهره نشانه وجود ۵ میلی گرم و زردی تا اواسط شکم نشانه ۱۰ تا ۱۵ میلی گرم و زردی اندام و کف دست و پا نشانه وجود ۲۰ میلی گرم بیلی روبین در دسی لیتر خون است. علل شایع زردی در نوزادان عبارتند از:

 

 

 زردی
زردی فیزیولوژیک:

 

 

 

 زردی
عوامل مستعدکننده:

 

دیابت مادر، نژاد، نارس بودن نوزاد، بعضی داروها، نوزاد مذکر، شیر مادر، تاخیر در دفع مدفوع نوزاد، سابقه زردی فیزیولوژیک در خواهر و برادر و کاهش وزن. در موارد زیر، زردی ممکن است به علت بیماری زمینه ای باشد: زردی در ۲۴ تا ۳۶ ساعت اول، افزایش سریع بیلی روبین، گسترش زردی تا اواسط شکم، زردی طولانی مدت بیش از ۲ هفته و سایر موارد مثل سابقه فامیلی، رنگ پریدگی، بزرگی کبد و طحال، عدم موفقیت روش فتوتراپی در کاهش زردی، استفراغ، خواب آلودگی، تغذیه ضعیف، کاهش وزن شدید، مدفوع بی رنگ و ادرار پر رنگ.

 


 زردی
زردی ناشی از شیر مادر:

 

در دو نوع زودرس و دیررس وجود دارد. نوع زودرس قبل از روز هفتم شروع می شود و عوامل مستعد کننده نوزاد عبارتند از کاهش مصرف شیر مادر و خوراندن آب قند و درمان آن، شیردهی مکرر ( بیش از ۱۰ بار در ۲۴ ساعت ) و منع مصرف آب و آب قند است. نوع دیررس بعد از هفته اول شروع می شود و درمان آن قطع شیر مادر برای ۱ تا ۲ روز و جایگزینی آن با شیر خشک و فتوتراپی است.

 

 

 زردی
درمان عمومی:

 

بر اساس شدت افزایش بیلی روبین از روش های زیر استفاده می شود: فتوتراپی، تعویض خون و تجویز دارو. در شرایطی که میزان بیلی روبین درحدی است که نیاز به تعویض خون باشد نمی توان از فتوتراپی استفاده کرد.

 


 زردی
کرن ایکتروس:

 

بیلی روبین محلول در چربی برای دستگاه اعصاب مرکزی در حال رشد، سمی است و در سلول های مغز رسوب می کند و اگر مقدار بیلی روبین بیشتر از ۲۵ میلی گرم در دسی لیتر شود باعث بروز بیماری کرن ایکتروس می گردد.

 


 زردی
علائم زودرس عبارتند از:

 

برجستگی ملاج، خمیدگی سر و پا ها به سمت عقب، خونریزی ریوی، تب، سفتی عضلات، فلج عضلات بالابرنده کره چشم و تشنج. در نوزادانی که زنده می مانند سفتی عضلات برطرف می شود اما ممکن است در آینده سبب کری عصبی، فلج مغزی، عقب ماندگی ذهنی، تغییرات مینای دندان ها و تغییر رنگ دائمی آنها شود. تنها راه درمان کرن ایکتروس، تعویض خون نوزاد می باشد.

 

 

 

 


.

منبع :