بازی‌های قرن 21؟!

میلیونها کودک و نوجوان در سراسر جهان، رویگردان از بازیهای پرتحرک و شادی آفرین میدانی، ساعت ها چونان مسافری یکه و غریب وارد دنیای بی انتهای بازی های رایانه ای می شوند و در نهایت با تذکرات مکرر والدین، با چشمانی برافروخته و لب و لوچه آویزان از آن دل می کنند!!

وقتی می‌خواهی بازی را از دستش بگیری و دعوتش کنی که کمی با خانواده باشد، همان تهدیدهای آدم‌ها و کارتون‌های داخل بازی را هم به شما تعارف می‌کند : " کله‌ات را می‌ترکانم ها. اگر بازی را پس ندی یک دونه می‌زنم توی دلت دوف صدا کنی‌ها بعد با تبر، ریز ریزت می‌کنم " و.....وااای !!!! چه روحیه خشنی برای یک دختر بچه 5 ساله. وقتی از مادر‌ها می‌پرسی بچه‌ها با رایانه‌ و بازی‌های آنلاین اینترنتی چه می‌کنند، می‌گویند بازی‌های امروزی است دیگر. بچه‌ها مثل ما دیگر به عروسک قانع نمی‌شوند آنها بازی‌های قرن 21 را می‌خواهند.

این روزها بازی های رایانه ای جزو محبوب ترین بازی ها برای بچه ها لقب گرفته، اما باید توجه داشت که این بازی ها می تواند به عنوان تهدیدی جدی برای سلامت روح و روان و جسم کودکان و نوجوانان به حساب بیاید. هر چند به اعتقاد برخی کارشناسان، تعدادی از بازی های فکری و معمایی می تواند سلول های مغزی را به فعالیت واداشته و فکر کودکان را تقویت کند و در رشد خلاقیت و بالندگی ذهنی کودکان تاثیر داشته باشد، اما والدین باید در انتخاب نوع بازی برای گروه های سنی و تاثیر این بازی ها در جسم و روح فرزندان خود نهایت دقت را داشته باشند.

افرادی که ساعت های متمادی در اینترنت پرسه می زنند و به بازی های رایانه ای می پردازند معمولا برای درس خواندن و فراگیری نکات و مباحث آموزشی، وقت کم می آورند.

اختصاص ساعات زیاد برای بازی های رایانه ای، آسیب های جسمانی فراوانی از جمله بروز تیک ها و فشارهای عصبی، سردرد، چشم درد، چاقی، کمر درد، دردهای مفصلی انگشتان و مچ دست، کم خوابی و بی خوابی، اختلال در اشتها و خارج شدن ستون فقرات از حالت طبیعی را نیز می تواند به همراه داشته باشد.

آسیب های اخلاقی و از بین بردن رابطه فکری و عاطفی فرزندان و والدین از دیگر آسیب های بازی های رایانه ای است که کودکان را تهدید می کند. همچنین برخی از کارشناسان معتقدند تماس بیش از حد با بازی های رایانه ای موجب اعتیاد کودکان به اینگونه بازی ها می شود.

به جرات می توان گفت امروز کمتر بچه ای به سراغ بازیهای سنتی و محلی رفته و برای گذراندن وقت خود با دوستان در محله ها و پارکها بازی می کند.

اکثر بچه ها ترجیح می دهند بیشتر وقت خود را در دنیای فناوری و دیجیتال بگذرانند و با بازیهای رایانه ای سرگرم شوند. هنوز بزرگان ما به یاد دارند که کودکان و نوجوانان نسل پیشین اوقات فراغت خود را با وسایلی مانند توپ، فوتبال دستی، دوچرخه و وسایل پرتحرک می گذراندند و اگر در این بین پیدا می شد خانواده ای که از تمکن مالی برخوردار بود، برای فرزند خود برنامه های تفریحی و سرگرمی دیگری نیز فراهم می کرد.

کارشناسان تربیت کودک معتقدند، بازی وسیله‌ای است که باید کودک را برای ورود به دنیای بزرگ‌تر آماده کند و اشتباه است که والدین آن را به عنوان سرگرمی بچه‌ تلقی کنند.

اما با گذر زمان و پیشرفت تکنولوژی در دنیا، بسیاری از حوزه ها از جمله حوزه بازی ها نیز متحول شده است.

در همین حوزه نیز وسایل و فناوری های متعددی وارد شده و به مرور کنار رفته و ابزارهای جدید جایگزین آنها شده است. اما شاید کمتر کسی به واقعیتی در این بین توجه داشته و آن این که سازندگان و پشتیبانان غربی خلق این بازی ها توانسته اند در فرهنگ و نگرش کشورهای هدف، تاثیرگذار شوند.

یک کارشناس ارتباطات در این باره می گوید: با استفاده بیش از اندازه بچه‌ها از این وسایل موافق نیستم. ما با نسلی مواجهیم که پیش از موعد، خیلی مسائل را می‌داند و از چیزهایی اطلاعات کسب کرده که اصلا در سن دانستن آنها نبوده است و در نتیجه حرف‌هایی از آنها می‌شنویم که ما را متعجب می‌کند.

بچه‌ها با این بازی‌ها‌ نمی‌توانند خود را با دانسته‌هایشان هماهنگ کنند. مهارت‌های بازی که گاهی به هیچ درد بچه‌ها نمی‌خورد مثل کشتن یک غول در رایانه، آنها را دچار احساس تنهایی می‌کند. آنها زیاد می‌نشینند و فعالیت کمتری می‌کنند یا خیلی کمتر از مقدار مورد نیاز می‌خورند یا خیلی بیشتر، زیرا پشت دستگاه‌های بازی اصلا فرصت خوردن به خود نمی‌دهند یا در آن هنگام، آنقدر می‌خورند که دچار اضافه وزن می‌شوند. این بچه‌ها میل و رغبت کمتری به بازی‌های جمعی و پر تحرک دارند و یک‌جا نشستن را ترجیح می‌دهند.

کارشناسان تربیت کودک معتقدند، بازی وسیله‌ای است که باید کودک را برای ورود به دنیای بزرگ‌تر آماده کند و اشتباه است که والدین آن را به عنوان سرگرمی بچه‌ تلقی کنند.

اسباب‌بازی باید با سن، علایق و توانایی‌های کودک تناسب داشته باشد، زیرا اگر بازی با اسباب‌بازی خاصی خارج از توان کودک باشد اثرات منفی و مخربی بر ذهن کودک می‌گذارد.

,تربیت کودک

ویژگی دیگر اسباب‌بازی هماهنگی آن با فرهنگ جامعه است، زیرا از آن طریق کودک واقعیت‌های اطراف را به‌طور ملموس تجربه می‌کند.

چرا کودکان ما همه اسباب‌ و وسایل مربوط به باربی‌ها را در دسترس دارند و خیلی از نوجوانان دختر آرزویشان این است که شبیه باربی باشند؟ چرا کارتون‌ها، عکس‌ها و عروسک‌های باربی آنها را احاطه کرده و حتی کیف‌های باربی که در کشور خودمان تولید شده است، آنها را تا مدرسه همراهی می‌کند؟

لزومی ندارد حتما برای بازی بچه‌ها به آنها اسباب‌بازی‌هایی با تفکیک جنسیتی بدهیم؛ زیرا استفاده از اسباب‌بازی‌های جنس مخالف در حد تعادل سبب می‌شود که بچه با جنس مخالف خود نیز آشنا شود و در آینده به تفاهم بهتری با آن برسد.

 

اسباب‌بازی مناسب می‌تواند کودک را خلاق و هوشمند کند. اسباب‌بازی‌هایی که خلاقیت کودک را به کار می‌گیرند، مثل پازل و لوگو قابلیت ساختن و خلق‌کردن دارند.

بازی‌های حسی، حرکتی، اندام‌های کودکان را تقویت می‌کند مثل روروک و سه‌چرخه و بازی‌های تقلیدی ـ تخیلی کودک را با دنیای بیرون آشنا و او را آماده پذیرش نقش می‌کند.

بازی‌هایی مثل خمیر، نقاشی، ماژیک و کاردستی خلاقیت کودک را به کار می‌گیرند و بازی‌های فکری مانند شطرنج و پازل و حتی بازی‌های رایانه‌ای در حد تعادل، هوش کودک را فعال‌تر می‌کنند.

در مجموع می‌توان گفت اسباب‌بازی‌ها علاوه بر نقش آموزشی، وسیله‌ای برای سنجش توانایی‌های کودک به شمار می‌روند.

 

فرآوری: نسرین صفری

بخش خانواده ایرانی تبیان

منابع: جام جم آنلاین/ایرنا

 

منبع : tebyan.net