من اسبا ب بازی می خوام    

                              
                      

انتخاب اسباب ‌بازی مناسب موضوعی است که باید مورد توجه خانواده‌ها قرار گیرد. هیچ چیز برای کودک جای اسباب بازی را نمی‌گیرد. او با اسباب بازی خود تنها بازی نمی‌کند، بلکه اسباب بازی را تبدیل به موجودی جاندار می‌کند که با او دوست می‌شود، دعوا می‌کند، درد ‌دل می‌کند، نصیحت می‌کند، نگرانی‌هایش را در میان می‌گذارد و استرس خود را تخلیه می‌کند. طبیعی است که در این بین اسباب بازی‌های مورد استفاده کودک نیز اهمیت زیادی دارد. یادآوری دوران کودکی خاطره اسباب بازی های دلخواه را برای ما زنده می کند، چرا که اسباب بازی ها از عوامل عمده شادی و نشاط در کودک و همچنین ابزاری برای یادگیری و رشد هستند.

 یکی از فرضیه های روان شناسی این است که بازی رشد هوشی را تسریع می کند در تایید این فرضیه . علاوه بر این فرزندان خانواده های کم در آمد نسبت به کودکان طبقه متوسط کمتر در بازی «نقش بازی کردن» شرکت می کنند.

بنابراین، بعضی از روانشناسان معتقدند یکی از دلایلی که کودکان طبقه کم در آمد پس از ورود به مدرسه با مشکلات یادگیری روبرو می شوند این است که کمتر بازی می کنند بازیهای آنان چندان پیچیده نیست و نسبت به بازیهای کودکان طبقه متوسط از تنوع کمتری برخوردار است. اگر بپذیریم که بازی برای رشد هوشی اهمیت دارد در این صورت آشنا کردن کودکان با بازی یکی از عواملی است که رشد شناختی را تسهیل می کند.

فیلیس لونستاین، برنامه ای ترتیب داد تا کودکان خانواده های کم درآمد به اسباب بازی دسترسی پیدا کنند به مادران نیز آموخته شد که چطور با فرزندانشان و اسباب بازی آنها بازی کنند. در این برنامه اسباب بازی وسیله ای است برای تحریک و تشویق کنش متقابل بین مادر و کودک. از آنجا که  تحریک کلامی و روابط محبت آمیز رشد شناختی را تسهیل می کند، شاید نتایج موفقیت آمیز این برنامه بیشتر ناشی از این جنبه بازی باشد تا صرف وجود اسباب بازیها.

اسباب بازیهای مناسب به کودکان قبل دبستان کمک می کند تا رفتار اجتماعی مطلوب را بیاموزند. کودکان خانواده های محرومی که در «برنامه های سر آغاز» شرکت کرده بودند در تلویزیون برنامه ای را تماشا کردند که رفتارهای مطلوب مثل کمک کردن، مشارکت و همکاری را تشویق می کرد. در بعضی از کلاسها اسباب بازیها، آدمکها و عروسکهایی بودند که به شخصیت های آن برنامه تلویزیون شباهت داشتند، در سایر کلاسها اسباب بازیهایی بود که ارتباطی با آن برنامه تلویزیون نداشتند. هنگامی که اسباب بازیها مکمل برنامه تلویزیون شد کودکان آن دسته از رفتارهای اجتماعی را که آموخته بودند به کار بستند، ظاهرا اسباب بازیها به آنان کمک کردند، تا رفتارهای را که آموخته بودند به کار بندند.

ژان پیاژه معتقد است که در گزینش اسباب بازی برای کودک باید دقت شود، چرا که در شکل دادن به تمایلات عاطفی و روانی او نقش مهمی ایفا می کند و چنانچه در انتخاب آنها دقت و توجه کافی نشود، تمایلات کودک ناخواسته به گونه ای دیگر شکل می گیرد.    

اسباب بازی هایی که برای کودکان انتخاب می کنید باید:

1- متحرک وقابل انتقال باشند.

2- برای کودک تازگی داشته باشند.

3- کودک را در رشد و تکامل حواس، ادراک، فاصله، اندازه، شکل و صدا یاری دهند.

 برای اینکه کودکان در بازی با اسباب بازی راحت باشند باید اسباب بازی های ارزان قیمت در اختیار آنها گذاشت. در ضمن در خرید اسباب بازی ها به تمایلات کودک توجه کنید نه خوشایند خود یا زیبایی اسباب بازی .

 در تمام اقسام بازی نباید از تربیت اجتماعی کودک غافل شد و بهترین راه استفاده ازاسباب بازی هایی است (اسباب بازیهای سرگرم کننده و آموزشی مثل کارتهای رنگارنگ، مهره و کتابهای آموزشی برای شناخت اعداد ،حروف و کلمات، ساخت کاردستی های کاغذی، خمیر بازی، پازل، لگو و مکعب های ساختمان سازی) که با سرهم کردن آنها می توان وسایل مختلفی ساخت  و امکانات زیادی برای خلق کردن واظهار وجود به کودک می دهند. ماشین های کوچک، قطارهای برقی واسباب بازی هایی ازاین قبیل روحیه تقلید از کار بزرگترها را در کودکان بیدار می کنند و محرک خلاقیت و ابتکار درکودک هستند بازی با توپ طبق نظریه ای پیش درآمدی برای تقسیم کار درآینده است و به کودک امکان می دهد که در یک زمان هم بدهد وهم بگیرد هم خودش باشد وهم دیگری. عروسک ویا حیوانات برای کودک ازهمراهانی محسوب می شوند که به وی اطمینان داده و از او حمایت می کنند و به کودک امکان می دهند تا جدایی از مادر را بپذیرد و این گونه اسباب بازیها باعث رشد قدرت تکلم در کودکان می شود. اسباب بازیهای موزیکال که دارای صدای ملایم باشد برای کودکان لذت بخش است زیرا باعث شور و نشاط در آنان می شود.

 بعضی از اسباب بازی ها شبیه اسلحه بوده وگرایش های خود آزاری ودیگر آزاری را در کودکان رشد می دهند و دادن این قبیل اسباب بازی ها به کودکان کاری بیهوده وخطرناک است. در مورد انتخاب اسباب بازی های پسرانه و دخترانه نباید زیاده روی کرد چرا که پسران به این شکل قلدر و دختران نازک نارنجی بار می آیند. در هنگام خرید وسایل نقلیه هم یکی از مهمترین اصل ها اصل ایمنی است بنابراین قطعات ریز وقابل بلع را در دسترس او نگذارید. اسباب بازی شکستنی شی خطرناک است. رنگ های روی اسباب بازی ها هم نباید از انواع معمولی ومسموم کننده باشد. اسباب بازی ها را همیشه تمیز نگه دارید تا کودک شما کمتر بیمار شود.

کدام بازی بهتر است ؟                                                                               

 همه بازی ها اهمیت خاص خود را دارند وهر یک به نوعی در پیشرفت فیزیکی، حسی، هوشی یا اجتماعی کودک نقش موثری دارند. کم ارزش دانستن یک بازی به نسبت دیگری کاردرستی نیست. اگر او ترجیح می دهد به جای ساختمان بازی با ماشین، بازی کند نگران نشوید که چیزی نخواهد آموخت قوه، تخیل کودک تا بدان حد است که از هر نوع بازی مطلب می آموزد و لذت می برد و در نهایت همان طور که غزالی می نویسد: سزاوار است که فرزندان پس از بازگشت از درس به بازی مشغول شوند. این عمل خستگی پی درپی درسی را ازآنان می زداید و نشاط جسمی وفکری به بار می آورد. هرگز پدران ومادران نباید فرزندان خود را از بازی باز دارند و آنها را با پافشاری بی جا به تحصیل وادار کنند این روش ثمری جز کشتن روح سرشار از نشاط کودک ، دلزدگی او نسبت به دانش افسردگی دایمی در زندگی و رکورد هوش وعقل ندارد هر گاه ما والدین وقتی شاد شویم که فرزندان ما آرام وساکت باشند حرکت نکنند وسخن نگویند، پوشاک وسر وصورت آنها در تمام روز تمیز باشد دراین صورت نیازمندیم که خودمان را تغییر دهیم نه کودکان را. چرا که ما از ایشان انتظار داریم که خلاف طبیعت انسانی باشند و این هم فوق توانایی آنهاست.

گروه خانواده و زندگی سایت تبیان - تهیه و تنظیم: نسرین صفری

منبع : tebyan.net