مهد کودک ها در دنیای امروز، سهمی بیش از پرستار بچه دارند. سهمی که شاید بیش از هر چیز، در آموزش و پرورش کودکان معنا پیدا می کند و آماده کردن آنها در ماراتن جامعه.

کودکی که به مهد می رود، توجه هایی را دریافت می کند که موجب ساماندهی و افزایش ظرفیت های بدنی و ذهنی او می شوند و به نوعی جنبه های هوش را در او متبلور می کنند. این کودک شاید در خانه و در کنار یک مادر با حوصله هم بتواند از این توجه ها و آموزش ها بهره مند شود، اما قطعا فرصت تجربه محیط اجتماعی کامل در خانه وجود ندارد و ارزش هایی مثل همکاری، تعاون، رعایت حقوق دیگران، دفاع از حقوق خود و… در سنین قبل از دبستان و در یک محیط اجتماعی حقیقی بهتر از هر زمان دیگری در کودک تثبیت می شوند.

کودک با ورود به مدرسه یک دفعه اجتماعی نمی شود، بلکه پایه های روابط کودک با مدرسه در 2 یا 3 سال قبل پی ریزی می شود. در مهدکودک بچه ها با همسالان خود ارتباط مستمر دارند و فرصت دارند تا مشکلات ارتباطی خود را حل کنند و در مدرسه مشکل دوست یابی نداشته باشند. از طرف دیگر، در سنین بالاتر، کودکانی که با آموزش های پیش از دبستان، آمادگی بدنی و ذهنی و اجتماعی بهتری کسب کرده اند، مرحله انتقال خانه به مدرسه را بهتر می گذرانند.البته این ها به این معنی نیست که کودکان هر روز و از سن کم و ساعات طولانی در مهد کودک باشند بلکه ممکن است کودکی در هفته دو بار و هر بار دو ساعت خود را در مهد بگذراند.

  • مهد
  • مهد
  • مهد
  • مهد
  • مهد
  • مهد
  • مهد
  • مهد
  • مهد
  • مهد
  • مهد

 بخش خانواده ایرانی تبیان

 

منبع : tebyan.net