فردای امروز


با هوش ترین کودکان جهان ( 2 )
خوب است فردا که خورشید سر می زند آسمان زندگی پاک و آبی باشد. بی دزد، بی معتاد، بی جنایتکار، بی فساد...
خوب است فردا که پرنده های سرمست از شرب فلق نوای صبحگاهی می خوانند دنیا پر از خوبی باشد؛ مهربانی، صداقت، وفاداری، تعهد، پاکی...



خوب است فردا که آفتاب، شط مهربانی اش را روی سرمان می ریزد، دیگر آدم های غمگین، افسرده، بیمار، بی روحیه و ضعیف را نبینیم.

اینها رویا نیست. می توانند تحقق پیدا کنند

به راستی جامعه ما می تواند این چنین باشد. فقط اگر هفت میلیون کودک ایرانی که جامعه فردا را می سازند، با شیوه های صحیح تربیت و پرورش پیدا کنند. متخصصان یقین دارند دنیای امروز کودکان، آیینه تمام نمای فردای جامعه است. امروز هرچه در مزرعه ذهن و روح آنها بکاریم، فردا همان را درو خواهیم کرد.

رشد روانی- اجتماعی کودکان به میزان تحریکات وارد شده بر آنها در سنین زیر هفت سال بستگی دارد. کارشناسان معتقد هستند با توجه به تغییرات یکی- دو دهه اخیر، ورود تکنولوژی و صنعت به زندگی و تغییر ماهیت زندگی باید تحریکات دوران کودکی افراد بیشتر باشد تا آنها از سطح توانایی های بالاتری برای تطبیق خود با دنیای مدرن برخوردار شوند.


تحریک سیستم عصبی- روانی کودکان

دکتر مجید ترابی، روانپزشک با تأیید این موضوع، می گوید: «کودکان ما قرار است در دنیایی زندگی کنند که دم به دم دچار تحول و نوآوری می شود. ذهن و مغز آنها باید آن قدر پرورش یافته باشد که بتواند خود را با این تحولات همراه و هم گام کند. محیط کودکان دنیای مدرن باید چنان فراهم شود که بتوانند از تمام توان و استعداد خود بهره جویند. جهان پیرامون کودکان در شرایط فعلی همواره تحریکات پیوسته ای بر سیستم عصبی- روانی آنها دارد. ما نیازمند شیوه های مدرن تربیتی هستیم که بتواند جوابگوی سیستم های تحریک شده باشد.»

وی با اشاره به این که نباید به یک باره منکر شیوه های سنتی تربیت کودکان شویم، اظهار می کند: «هدف ما باید اصلاح شیوه های سنتی باشد. به عنوان مثال شیوه هایی که هنوز هم در برخی خانواده ها رایج است و والدین با تحکم و زورگویی همواره در نقش والد، فقط به امر و نهی کردن می پردازند دیگر در سراسر دنیا منسوخ شده است. امروزه، در جهان تلاش می کنند تا با اتکا به شیوه های نوین، بیشترین سرمایه گذاری را روی کودکان انجام بدهند و اتفاقا در برخی از کشورها از این طریق به نتایج درخشانی هم رسیده اند.»

شیوه های تربیتی در کشور ما باید تغییر کند. این را دکتر «الهه منزه»، استادیار دانشگاه آزاد و روانپزشک کودک نیز تأیید می کند و می گوید: «درحالی که والدین جوان تلاش می کنند تا فرزندانی موفق و با روحیه تکامل یافته بزرگ کنند متأسفانه به دلیل ضعف در آگاهی هایشان گاهی به بیراهه می روند. لازم است برای یکسان سازی شیوه های تربیتی به منظور هدف بلندمدت تربیت و پرورش نسلی خلاق، مفید و موثر و متکی به خود و خودکفا و مستقل همتی همگانی عزم شود. رسانه ها در این میان باید نقش موثر ایفا کنند. آنها باید پیرو یک طرح علمی که می تواند با همکاری وزارت آموزش و پرورش، سازمان بهزیستی، انجمن روانشناسی، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، سازمان تأمین اجتماعی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تدوین شود، مبلغ شیوه تربیتی باشند که محصول آن مدیران شایسته، افراد خلاق و شهروندان محترم از نوع درجه ممتاز در آینده باشد.»

به نظر این استادیار دانشگاه، برای پیشگیری از بروز آسیب های اجتماعی که برخی از صاحب نظران، آن را تهدیدی برای جامعه آینده می دانند باید همت همگانی بر این جهت باشد که تربیت نسل نوپا در جامعه ما یکسان و علمی شود.


یکسان سازی محتوای آموزشی

سیدمحمد حسین جوادی، مدیرکل دفتر امور کودک و نوجوان سازمان بهزیستی با بیان این موضوع که دولت جدید موضوع تربیت و پرورش کودکان زیر هفت سال را در سرفصل برنامه های کلان خود قرار داده است، اعلام می کند: «امسال 2 میلیارد ریال بودجه دولتی برای کمک به حضور کودکان همه اقشار در مهدکودک در اختیار سازمان بهزیستی قرار گرفته است. با توجه به این که تاکنون بودجه بسیار کمی در اختیار کل خدمات این دفتر قرار می گرفته است، می شود این اقدام را حرکتی انقلابی قلمداد کرد.»

وی همچنین با تاکید بر اهمیت یکسان سازی سیستم تربیتی و محتوای آموزشی برای کودکان زیر هفت سال، نوید می دهد: «یکسان سازی و محتوای آموزشی که طرحی قدیمی بوده است و دوستان و همکاران ما در گذشته زحمات بسیاری برای تدوین آن کشیده اند، در دوره جدید تکمیل شد و در حال حاضر در دو استان خراسان رضوی و اصفهان به صورت آزمایشی اجرا می شود.»

به گفته مدیرکل دفتر امور کودکان و نوجوانان سازمان بهزیستی، تا پایان سال جاری در استان خراسان رضوی محتوای آموزشی ویژه کودکان صفر تا 3 سال و در اصفهان محتوای آموزشی ویژه کودکان 3 تا 6 ساله در حال تدوین است. وی می گوید: «کمیته ای از متخصصان بر این دو استان نظارت دارند تا با تلاش فرهیختگان و کارشناسان بتوانیم محتوای آموزشی پربار، منطبق بر اصول علمی نوین و متناسب با ویژگی های بومی فرزندان ایران گردآوری شود. برنامه مان این است که تا پایان برنامه چهارم این محتوای آموزشی یکپارچه در سراسر کشور و در همه مهد کودک ها به اجرا دربیاید تا فرزندان خانواده های مختلف فارغ از این که پولدار باشند یا نه، تحصیل کرده باشند یا نباشند به صورت هماهنگ و یکپارچه از آن بهره مند شوند.»

گندم از گندم بروید

کودکان امروز، جامعه فردا را می سازند.

آنهابه زودی در کنار یکدیگر زندگی تازه ای را آغاز می کنند که ره توشه آن را از کودکی هایشان برگرفته اند. این بچه ها که امروز بی طرح و برنامه به حال خود رها شده اند، فردا به عنوان همسر، همسایه، همکار، دوست، هم محله ای و همشهری در کنار هم باید به ایفای نقش های اجتماعی بپردازند.

دکتر ترابی معتقد است که وجود آشفتگی و ناهماهنگی در سیستم تربیتی کودکان باعث شده است که هر سازمان و نهادی در این رابطه، سازی ناکوک با دیگران بزند. وی می گوید: «اگر چه تلاش هایی در راستای یکسان سازی محتوای آموزشی در مهدکودک ها انجام شده است که

به تازگی به مرحله اجرای آموزشی رسیده است اما آن چه هم چنان در جریان است، حکایت از نوعی آشفتگی بی سرانجام دارد که دود آن به چشم خانواده ها و در بحث کلان جامعه می رود و باید برای شرایط حاضر نیز چاره ای اندیشید.»

ترابی با ابراز تاسف از تخصیص نیافتن بودجه قابل توجه برای جنبه های مختلف زندگی کودکان زیر هفت سال، بیان می کند: «یک تحقیق علمی معتبر در غرب نشان دهنده آن است که به ازای هر یک دلار سرمایه گذاری در هفت سال اول زندگی افراد، در دوران بزرگسالی و تا هنگام مرگ آنها سالی 35 دلار صرفه جویی به دنبال دارد. در همین قاره می بینیم که کشوری مثل ژاپن، میلیاردها دلار سرمایه گذاری کرد تا در عرض سال ها بتواند قد کودکان ژاپنی را سه یا چهار سانتی متر بلند کند. بعد مقایسه می کنیم و می بینیم که ما فقط به دلیل بی توجهی به زندگی کودکان خود از بدو تولد تا سنین آغاز نوجوانی باعث شده ایم بچه هایمان

نه تنها کوتاه قدتر بلکه به دلیل محدودیت های حرکتی به مشکلات مفصلی، آرتروز، کجی ستون فقرات و این گونه مسائل دچار شده اند.»


تضمین سلامت جامعه فردا

مهدکودک می تواند جایی باشد که بسیاری از خلاءهای فعلی را حل کند، مشروط بر آن که تحت نظارت کامل یک سازمان قابل اعتماد باشد. یک طرح علمی، اصولی، نوین و منطبق با توانایی های کودک داشته باشد که زیر نظر متخصصان و مربیان آگاه به اجرا درمی آید.

رسول معاضدی، پدر یک دختر 5/4ساله می گوید: «به مهدها چندان اعتماد ندارم، چون در بسیاری از آنها دیده ام که افرادی غیرمتخصص و فقط با انگیزه مادی به امر نگهداری از کودکان مشغول هستند.»

دختر این آقا، دچار مشکل شلی عضلات شده است که متخصصان یکی از دلایل آن را کم تحرکی عنوان کرده اند. وی می خواهد بداند آیا به راستی موضوع حرکت برای کودکان تا این حد ضروری است. سؤال دیگر این پدر نیز درباره صحیح اجرا شدن برنامه های ورزشی در مهدهای کودک است. این سؤال ها را با مهدی آذربرزین، کارشناس ورزش مهدکودک و مسئول اجرایی طرح توسعه مهارت های حرکتی پایه فدراسیون ژیمناستیک کشور مطرح می کنم..

وی در پاسخ می گوید: «علت وجود این سؤال ها در ذهن خانواده ها و حساسیت های ناشی از تفکر همراه بانگرانی درباره چگونگی کلاس های ورزشی در مهدکودک ها و صلاحیت مربیان آموزش دهنده در این مکان ها به سال های دور بازمی گردد که در مهدکودک ها باعنوان کلاس های ورزشی ازجمله ژیمناستیک دوره هایی برگزار می شد. این کلاس ها به طور معمول به وسیله افراد مختلفی اداره می شد که در رشته هایی غیر از ژیمناستیک تخصص داشتند. درواقع هرکس که اطلاعاتی از ورزش داشت، می توانست امر آموزش را به عهده بگیرد. اتفاقاتی که در برخی از این کلاس ها افتاد به همراه آغاز مطالعه و تحقیق درباره ورزش کودکان باعث شد در فدراسیون ژیمناستیک که یک ورزش پایه برای کودکان است، طرحی با هدف ساماندهی ورزش کودکان تدوین شود.»

وی با بیان این که به نظر کارشناسان بهترین زمان برای نهادینه کردن ورزش، کودکی و بهترین مکان هم مهدکودک هاست، می افزاید: «آپارتمان نشینی در دنیای امروز، بچه ها را دچار فقر حرکتی کرده است، بنابراین تلاش ما در فدراسیون ژیمناستیک براین بود که مانع از بروز هرچه بیشتر عوارض این فقر حرکتی شویم. بنابراین هزار و صدنفر مربی ویژه کار باکودکان کم سن را در دوره های تخصصی آموزش دادیم تا در قالب بازی های هدف دار و باحمایت و کمک مدیران مهدکودک ها به مهد بروند و بچه ها با اصول صحیح آموزش بدهند.»

این کارشناس ورزش کودکان با تأکید بر این نکته که دوران زیر هفت سال، بهترین زمان برای آموزش صحیح راه رفتن، جهیدن و پریدن است، اظهار می کند: «خانواده های جوان که تمام همت خود را برای تربیت صحیح فرزندانشان به کار بسته اند باید متوجه باشند، که موضوع حرکت در کودکی در سراسر زندگی افراد قابل اهمیت و توجه ویژه است. به همین دلیل نیز ما برای برخورداری همه کودکان از کلاس های تخصصی ورزش کودکان تلاش کرده ایم تا در باشگاه های سراسر کشور، کلاس های ویژه کودکان 6-4ساله برگزار شود.»

آذر برزین اظهار امیدواری می کند با حمایت سازمان های مربوطه طرح ورزش پایه برای کودکان با موفقیت به مرحله اجرایی شدن در سراسر کشور نزدیک شود و می گوید: «خلاقیت حرکتی کودکان، نظم دهی و پرورش استعدادهای درونی آنها می تواند در کلاس های ورزشی بروز و ظهور پیدا کند.»

وی همچنین تأکید می کند که اگر کودکی سه سال در فضای شاد مهدکودک به تمرینات ورزشی پایه براساس طرح علمی فدراسیون ژیمناستیک بپردازد، با روحیه نهادینه شده میل به ورزش با هدف حفظ سلامتی رشد می کند و به این ترتیب باگرایش نسل آینده به ورزش سالیانه میلیون ها دلار صرفه جویی در بخش پزشکی و درمانی انجام می شود.
منبع:کیهان