آکاایران: مشکلات رفتاری کودکان و درمان آن ‌ها بخش سوم

آکاایران: مشکلات رفتاری کودکان و درمان آن ها بخش سوم

مشکلات رفتاری کودکان و درمان آن ‌ها

اختصاصیآکا ایران: 

در بخش دوم از مقاله مشکلات رفتاری کودکان و درمان آن ‌ها در خصوص مشکلات قطع کردن صحبت دیگران و راهکارهای برخورد با آن صحبت کردیم. در این بخش به مشکل دروغ گفتن کودکان و راهکارهای برخورد با این مشکل خواهیم پرداخت. لطفا با مجلهآکا ایران همراه باشید.

دلایل درو غ گفتن کودکان و نحوه‌ی نگرش صحیح به آن

مشکلات رفتاری کودکان و درمان آن  ها بخش سوم -آکامشکلات رفتاری کودکان و درمان آن  ها بخش سوم

مشکلات رفتاری کودکان و درمان آن ‌ها

وقتی از یک کودک سه یا چهارساله صحبت می‌کنیم، استفاده از کلمه‌ی دروغ‌گویی کمی زیاده‌روی است. دروغ گفتن کودکان نوپا تفاوتی با خیال‌پردازی ندارد. واقعاً چگونه ممکن است یک کودک نوپا بتواند مفهوم صداقت را درک کرده و برای گفتن حقیقت اهمیتی قائل باشد؟ تصورات و گفته‌های خلاف واقع یک کودک نوپا سه دلیل عمده دارد:

  •  قدرت تخیل فعال: گاهی کودکان نوپا به‌قدری در تصورات و خیال‌پردازی‌های کودکانه‌ی خود غرق می‌شوند که مرز بین واقعیت و دروغ برایشان کمرنگ می‌شود. به همین دلیل است که نمی‌شود به یک کودک را به حقیقی نبودن دوستان خیالی‌اش مجاب کرد.
  • فراموش‌کاری: یک کودک پرجنب‌وجوش به‌قدری مشغولیت و سرگرمی دارد که به‌سختی همه‌ی اتفاقات طول روز را به خاطر می‌آورد. وقتی او حقیقتی را انکار می‌کند به‌سادگی ممکن است که فقط آن را فراموش کرده باشد.
  • سندرم فرشته انگاری: بسیاری از پدر و مادرها باور دارند که کودکانشان بی‌نقص هستند و این باور را به اشکال مختلف بروز می‌دهند. بعضی‌اوقات کودک در واکنش طبیعی به این باور کارهای ناپسندی که انجام داده انکار می‌کند و ایمان دارد که پدر و مادر، او را بی‌عیب می‌دانند پس انجام چنین کاری توسط او غیرممکن است.

راهکارهای مقابله با دروغ گفتن کودکان نوپا

مشکلات رفتاری کودکان و درمان آن  ها بخش سوم -آکامشکلات رفتاری کودکان و درمان آن  ها بخش سوم

مشکلات رفتاری کودکان و درمان آن ‌ها 

مقابله بادروغ گفتن کودکان نوپا بسیار متناقض و پیچیده است چراکه تشویق به دروغ گفتن هیچ توجیهی ندارد و تحت هیچ شرایطی صحیح نیست. از طرف دیگر تنها واکنش منطقی در مقابل خیال‌پردازی‌های کودکانه، پذیرفتن و لذت بردن از آن است. درحالی‌که بیشتر داستان‌های مخصوص کودکان مملو از افسانه و شخصیت‌های دروغین است چرا باید یک کودک دوساله که ذهن او به‌تازگی فعالیت خود را آغاز کرده است را از خیال‌پردازی بازداشت.

به عقیده‌ی بری برازلتون نویسنده‌ی کتاب‌های روانشناس کودک، داشتن تخیل فعال و خلق شخصیت‌ها و داستان‌های غیرواقعی نشان از عادی بودن و سلامت ذهن خلاقه‌ی کودک دارد. حتی داشتن دوستان تخیلی نیز نباید باعث نگرانی والدین باشد. درواقع تخیلات یک کودک تعیین‌کننده‌ی شخصیت و هویت او در آینده است.

با توجه به آنچه گفته شد، اگر کودک نوپای شما حقیقت و تخیل را در هم می‌آمیزد، نیازی به تنبیه او به‌عنوان یک دروغ‌گو نیست، بلکه باید با ملایمت و از راه‌هایی که برای کودکی با این سن کم قابل‌درک باشد، او را با محاسن راست‌گویی و بیان حقیقت آشنا کرد. در ادامه به چند مورد از این راهکارها می‌پردازیم:

  • میل به گفتن حقیقت را در کودکان خود تقویت کنید. اگر کودک شما باصداقت به کار ناپسندی که انجام داده، اعتراف می‌کند، به‌جای عصبانی شدن، از او به خاطر راست‌گویی تشکر کنید در غیر این صورت برخورد بد شما باعث می‌شود که دید خوبی به راست‌گویی نداشته باشد.
  • کودک خود را به دروغ‌گویی متهم نکنید، در عوض با انتخاب دقیق و هوشمندانه‌ی کلماتی که در گفتگو به کار می‌برید او را به گفتن حقیقت تشویق کنید.
  • کودک خود را تحت‌فشار توقعات و آرمان‌های خود قرار ندهید و از او توقعی بیش از سنش نداشته باشید. یک کودک نوپا قادر به درک اصول اخلاقی و پیروی از بایدها و نبایدها نیست و برای کم کردن از فشار تربیتی والدین ناخواسته به دروغ گفتن متوسل می‌شود.
  • به کودکان اعتماد کنید و اجازه بدهید او این مسئله را بداند تا بتواند در مقابل به شما اعتماد کند. همیشه بهترین رویکرد در خانواده صداقت است و اولین الگوی هر کودکی، پدر و مادر او هستند. اگر خودتان دروغ بگویید نباید از کودکتان انتظار راست‌گویی داشته باشید. به‌عنوان‌مثال اگر فرزندتان از شما پرسید که آیا تزریق آمپول درد دارد، جواب منفی بدترین انتخاب ممکن است چون به‌زودی متوجه می‌شود که شما دروغ گفته‌اید. سعی کنید به وعده‌هایی که به فرزندتان می‌دهید، عمل کنید و اگر نتوانستید باصداقت و شجاعت از او عذرخواهی کنید. تحت هر شرایطی از صداقت فرزندانتان قدردانی کنید و با تشویق، باور بی پاداش نماندن صداقت را در آن‌ها پرورش بدهید.

پایان بخش سوم

مترجم: محسن یزدانی

منبع :