آکاایران: کودکان را در جریان برنامه هایتان قراردهید

یکی از مسایلی که موجب درگیری و تنش بین والدین و کودکان می شود، مدیریت کردن کودکان در انجام کارهای روزمره است و عدم حرف شنوی آنان که گاهی از کم بودن سن و عدم درک آنان نسبت به برخی قوانین دنیای بزرگسالان سرچشمه می گیرد، گاهی به این تنش ها دامن می زند.

آکاایران: کودکان را در جریان برنامه هایتان قراردهید

یکی از مسایلی که موجب درگیری و تنش بین والدین و کودکان می شود، مدیریت کردن کودکان در انجام کارهای روزمره است و عدم حرف شنوی آنان که گاهی از کم بودن سن و عدم درک آنان نسبت به برخی قوانین دنیای بزرگسالان سرچشمه می گیرد، گاهی به این تنش ها دامن می زند. به عنوان مثال در دنیای کودکان زیر هفت سال زمان و استدلال منطقی، جایی ندارد، نمی توان کودکان را با منطق های بزرگسالان مقید به انجام کارها کرد، یا همان طور که بزرگسالان برای خود برنامه ریزی می کنند، از کودکان هم توقع داشت طبق آن عمل کنند. در دنیای آنان، زمان معنای دیگری دارد. آن ها زمان حال را درک می کنند. زمانی که می خواهند در لحظه بازی کنند، در خانه مادربزرگ یا اقوام دیگر بمانند، یا تلویزیون ببینند، وظیفه والدین این است که با داشتن روش و تکنیک های مناسب کودک را به جهت مناسب هدایت کنند.
فرد بزرگسال در ذهن خود تصمیم می گیرد بعد از اتمام کردن کارهایش به حمام برود، اما کودک در ذهن خود، به هنگام بازی چنین تحلیلی ندارد. برای آنها پذیرش تغییرات ناگهانی سخت است. تصور کنید کودکی در حال بازی است و مادر از او می خواهد بازی را رها کند تا به خانه اقوام بروند. در این زمان تنها واکنش کودک عدم فرمانبری و اهمیت ندادن، و در صورت اصرار پدر یا مادر گریه کردن و قشقرق به راه انداختن است و از سوی دیگر، پدر و مادر وی را مجبور به این کار خواهند کرد و این تنش، در خانواده، هم پدر و مادر، هم کودک را دچار ناکامی و به هم ریختگی می کند. برای جلوگیری از مشاجرات و تنش های بین کودک و والدین می توان از راهکارهای ذیل استفاده کرد:
- نیم ساعت قبل از انجام هر کاری به کودک اطلاع دهید. به عنوان مثال اگر در منزل یکی از اقوام هستید و کودک با کودکان دیگر بازی می کند، به وی بگویید:
- نیم ساعت دیگر می رویم. از روی عقربه های ساعت هم به وی نشان دهید هر زمان عقربه روی کدام عدد قرار بگیرد باید برای رفتن آماده شود. 10 دقیقه بعد، دوباره آن پیام را تکرار کنید که وقتی عقربه روی عددی مشخص قرار بگیرد، باید به منزل برگردید و در نهایت بگویید:
- من لباس هایم را می پوشم تا به خانه برویم. با این کار کودک در ساعت مشخص، فاقد هیچ اعتراضی والدین را همراهی می کند. این تکنیک کاربرد زیادی دارد. به عنوان مثال هنگام حمام بردن کودک یا برگشت از مکان های تفریحی (که اکثر کودکان با گریه و زاری می خواهند به بازی ادامه دهند) این روش ترفند مناسبی به نظر می رسد.
- چنانچه کودک در برابر درخواست والدین سرپیچی کند، راه بعدی این است که پدر یا مادر روبروی کودک بنشینند و با او هم سطح شوند. بعدبه او گفته شود:
- من پدر یا مادر تو هستم تو کی هستی؟
به طور قطع کودک پاسخ خواهد داد دختر یا پسر شما. در جواب او باید گفت:
- خب حالا که دختر من یا پسر من هستی و من مادرت هستم تو باید به حرف های من توجه کنی و هم اکنون برای رفتن به خانه مان حاضر شوی.
در صورت مقاومت کودک می توان از روش های دیگری استفاده کرد و به عنوان مثال به وی گفت:
اگر حرفم را گوش نکنی برای مدتی از دیدن تلویزیون و کارتون محروم می شوی!
مدت زمان هم باید به طور دقیق مشخص و با قاطعیت برخورد شود. وقتی یک بار کودک شاهد قاطعیت پدر یا مادر باشد دیگر سعی نمی کند با گریه و زاری به خواسته اش برسد.
مسئله قابل اهمیت دیگر این که هیچ گاه پدر یا مادر نباید سعی کنند با آوردن دلایل منطقی کودکان را به جهتی که می خواهند سوق دهند. منطق و استدلال کودکان زیر هفت سال همانند بزرگسالان نیست. منطق آن ها همان خواسته ای است که دارند. آوردن دلیل مثل این که باید پارک را ترک کنیم، چون چند ساعت دیگر میهمان داریم و اگر به خانه نرسیم میهمان پشت در می ماند برای کودک قابل پذیرش نیست. باید کودک را با دلایل و ترفندهای دیگری قانع کرد. قرارداد بستن با کودکان تا حدودی در این زمینه کمک می کند. به فرض مثال با کودک قرار بگذارید تعداد دفعاتی که در هفته وی را به پارک خواهید برد بیشتر می شود. در غیر این صورت ممکن است او را کم تر به مکان های تفریحی ببرید.
همیشه باید از قبل کودکان را برای هر گونه تغییر در محیط آماده کرد. برای رفتن به مکان های جدید، اول باید برای کودک در مورد افرادی که آن جا هستند، یا فعالیت هایی که می تواند انجام دهد، حرف بزنید. حتی وقتی می خواهد به مهدکودک برود، از شب قبل برایش از تمامی فعالیت های خوشایندی که در مهدکودک انجام می دهد، مثل بازی با دوستان، نقاشی و... صحبت کنید و از وی بخواهید با شما همراهی کند. این آمادگی ذهنی به کودک اجازه می دهد پذیرش بیشتری برای تغییرات محیطی داشته باشد و در برابر تغییرات اقدام به مقاومت نکند.
.

منبع : tebyan.net