آکاایران: سوءتغذیه در کودکان کمتر از ۶سال که به واسطه نبود ریزمغذی هایی مانند ید، آهن، کلسیم، روی و ویتامین هایA، D و B۶ رخ می دهد، نشانه هایی همچون کم وزنی، لاغری و کوتاه قدی دارد و اگر به موقع تشخیص داده نشود، بهره هوشی کودکان را کاهش می دهد؛ این کمبودها سبب ساز افت تحصیلی است و استخوان های کودکان را پوک می کند.

آکاایران: سوء تغذیه در کودکان _ ثروتمندان نیز مراقب باشند !!!

اخیرا رئیس دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت ضمن اعلام بهبود قابل توجه شاخص های سوءتغذیه در کشور، وضعیت کنونی سوءتغذیه در ایران را تشریح کرد و گفت: نتایج آخرین مطالعه کشوری انجام شده MIDHS در سال۱۳۸۹ نشان می دهد اگرچه در سطح کشوری کاهش قابل ملاحظه ای در وضعیت سوءتغذیه را شاهد هستیم اما شاخص های کوتاه قدی و کم وزنی در برخی استان ها و مناطق محروم کشور تقریبا دوبرابر متوسط کشوری است؛

به عنوان مثال در استان سیستان و بلوچستان کوتاه قدی حدود ۲۱درصد یعنی سه برابر متوسط کشوری، در کهگیلویه و بویراحمد این عدد ۱۲درصد و در هرمزگان ۱۱درصد است. به لحاظ کم وزنی هم همینطور، اگرچه متوسط کشوری کم وزنی کودکان زیر ۵سال کشور ۴درصد است این رقم در هرمزگان ۱۲درصد و در سیستان و بلوچستان ۱۲.۹درصد است. بنابراین سوءتغذیه در کودکان زیر ۵سال مناطق محروم یکی از اولویت ها و مشکلات تغذیه ای شایع است که باید به آن پرداخته شود.

همه کودکان مبتلا به سوءتغذیه از خانواده های فقیر نیستند

بسیاری از خانواده های متمول به دلیل رعایت نکردن اصول تغذیه در مورد کودکانشان، فرزندانی چاق دارند. این خانواده ها دانش کافی در مورد اینکه کدام دسته از موادغذایی برای رشد و سلامت کودک ضروری است را ندارند و یا بدان اهمیت نمی دهند. براساس همین مطالعه اخیر چاقی در میان کودکان کشور در دهه اخیر دوبرابر افزایش یافته است.

آنچه در تحقیق اخیر به دست آمده نشان می دهد سوءتغذیه در دوسر طیف طبقات اجتماعی قرار دارد. از یک سو فقیرانی قرار دارند که گرفتن یارانه نیز منجر به بهبود کیفیت زندگی و سلامت آنها نشده و سوءتغذیه گریبان همه اعضای خانواده به خصوص کودکان را گرفته است. از سوی دیگر ثروتمندانی قرار دارند که زندگی مدرن و صنعتی برای آنها سلامت به ارمغان نیاورده است. اگرچه وزارت بهداشت سند ملی تغذیه و امنیت غذایی را تدوین کرده و قرار است مداخلات و برنامه های خاصی در این استان ها و کودکان لاغر و چاق انجام دهد اما به نظر می رسد تدوین برنامه تا اجرای آن حداقل ۳تا ۵سال فاصله داشته باشد.

از آنجایی که سن رشد فرصت کم و زودگذری است، تعجیل در اجرایی شدن برنامه ها و اهداف ضروری است. سوءتغذیه ای که این سه استان را دربرگرفته، آینده توسعه در این استان ها را به مخاطره می اندازد؛ ضمن اینکه توسعه فرایندی چند وجهی است و دسترسی اقتصادی خانوار در زمینه تأمین غذا بخشی از آن است و مواردی مانند اطلاع رسانی درمورد اینکه چه مواد غذایی لازمه رشد است نیز باید جزو اولویت های آموزشی باشد.

گردآوری: گروه هفت گنج

.

منبع : 7ganj.org