آکاایران: حق و حقوقی که کودکان به دنبال آنها هستند

مرزهای حق و حقوق کودکان

به طور سنتی جامعه حق زیادی به پدرومادرها می دهد گویا شما به عنوان والد و کسی که مسئولیت تربیت و پرورش فرزندتان را به عهده دارید می توانید همان طور که خودتان صلاح می دانید قوانین و مقررات را اعمال کنید و در ازای خدماتی که به فرزندتان می دهید می توانید از او انتظار داشته باشید مطابق خواسته شما رفتار کند و در سبک زندگی از الگوی شما پیروی کند. در این میان کودکتان چه حقی دارد؟

آکاایران: مرزهای حق و حقوق کودکان

زمانی که درباره حق کودک حرف می زنیم به فعالیت ها و خواسته هایی اشاره می کنیم که کودک به دنبال آن است و به آن نیاز دارد.‏
کودک چه حقی دارد؟‏
کودک حق دارد در امنیت و رفاه زندگی کند، کودک باید آموزش ببیند، سلامت جسمی و روحی کودک باید فراهم شود. با کودکان باید مهربان بود. کودک باید در محیطی عاری از خشونت و تنش زندگی کند و پدرومادر باید تا زمانی که فرزندشان توانایی مراقبت از خودش را ندارد، سرپرست او باشند. ‏کلیات وظایف شما به عنوان پدرومادر مشخص است اما راه و روش شما در رعایت این حقوق و محدودیت هایی که برای کودکتان فراهم می کنید نیز مهم است. شما باید نیازهای اساسی کودک را تامین کنید اما به همان اندازه مهم است که روش درستی نیز در فراهم کردن آنها به کار ببرید.‏
وقتی تعارض ها نمایان می شوند
‏ کودکان امروزی چیزهای زیادی درباره حق و حقوق خودشان می دانند. کودکان در شهرهای بزرگ با توجه به امکاناتی که در اختیار دارند اطلاعات زیادی درباره حقوق کودکان دارند. آنها همیشه به دنبال حق خودشان هستند؛ البته حقی که خودشان تعریف می کنند. این اطلاعات در رسانه ها، شبکه های اجتماعی و در روابط اجتماعی روزمره به دست آنها می رسد. لازم نیست آنها کتاب حقوق خوانده باشند؛ کودکان از طریق مشاهده و مقایسه سبک زندگی دیگران با حقوق و وظایف آشنا می شوند.‏زمانی که کودک از به دست آوردن چیزی که حق خودش می داند محروم می شود با یادآوری حق و وظیفه تلاش می کند شما را برای تغییر عقیده تحریک کند.‏‏«حق» گاهی برای پدر و مادری که سعی می کنند فرزند دلخواهی تربیت کنند و محدودیت هایی برایش ایجاد کنند واژه چندان خوشایندی نیست.‏تنش برای احقاق حقوق زمانی میان والدین و فرزند ایجاد می شود که او سعی می کند با گفتن جمله هایی مثل ” من حق دارم… و تو نمی تونی مجبورم کنی” خواسته ای را به دست بیاورد.
بحران روابط والد ـ فرزندی نیز از همین جا آغاز می شود؛ زمانی که شما چیزی را حق فرزندتان نمی دانید و او به دنبالش است.‏
به این موارد فکر کنید:‏
ـ بچه ها به راه و روش خودشان تجربه می کنند. شما با اینکه قدرت تصمیم گیری و اعمال نفوذ بیشتری دارید اما حق ندارید به هر شیوه ای رفتار کنید و هر محدودیتی که مطلوب می دانید را ایجاد کنید. حق پدری یا مادری شما نیز محدود است و باید با روش های نوین تربیتی سازگار باشد و همچنین شرایط زندگی و توانایی روحی و جسمی فرزندتان را در نظر بگیرد.‏
ـ آیا مطمئن هستید شیوه تربیتی تان درست است و مسئولیت هایتان را درست انجام می دهید؟
ـ تنش هایی که امروز با فرزندتان دارید را زمانی خودتان نیز با والدینتان داشته اید. بچه ها برای پدرومادرشان همیشه عجیب به نظر می رسند.‏
ـ در فرآیند رشد و بلوغ، فرزندتان مهارت هایی به دست می آورد. او در نوجوانی می تواند تصمیم بگیرد و انتخاب کند. انتظار نداشته باشید او مثل یک کودک پنج ساله مطیع و فرمانبردار باشد.‏
احساس شما‏
‏ فرزند نوجوان شما برای تحقق خواسته ها و رسیدن به حق خودش بسیار سرسخت است. شنیدن این جمله که «این حق منه و تو نمی تونی جلوی منو بگیری» برای پدرومادرها گران تمام می شود.‏
معمولا در این شرایط دچار این احساسات می شوید:‏
ـ احساس خشم از اینکه چطور یک بچه به خودش اجازه حرف زدن درباره حق و حقوق می دهد و یا وظایف تان را یادآوری می کند.‏
ـ نگرانی از اینکه قدرت و نفوذتان را در خانواده از دست بدهید.‏
ـ ترس از اینکه فرزندتان قدم در مسیر اشتباهی بگذارد و شما نتوانید آنچه پیش خواهد آمد را مهار کنید.‏این نگرانی ها زمانی که تنش میان شما و فرزندتان شدید و جدی باشد بیشتر می شود و باعث استرس،نگرانی و افسردگی خواهند شد.‏
چه کنید؟
درگیری و اختلاف نظر میان فرزند و والدین معمولا بر سر موضوعاتی مثل آزادی بیشتر،محدودیت های زمانی، دوستان، دوستی با جنس مخالف و روابط جنسی، زمان حضور در خانه و اظهار نظرهای متفاوت فرزند درباره موضوعات حساس است. ‏
‏ به فکر بهبود رابطه باشید
حساسیت این موضوعات آنقدر زیاد نیست که بخاطر تفاوت دیدگاه رابطه والد ـ فرزندی را خراب کنید. رابطه سالم یعنی هرکسی فاقد ترس از دیگری ابراز وجود کند. آیا فرزندتان می تواند به راحتی با شما حرف بزند و نترسد؟ آیا هرگز دقت کرده اید که فرزندتان وقتی سخت مشغول و درگیر کاری هستید با شما وارد مکالمه می شود؟ او حواس کمی پرت شما را موقعیت مناسبی می داند تا فاقد ایجاد تنش به چیزی که حق خودش می داند، برسد.‏
زمان مناسب برای گفتگو‏
به فرزندتان اجازه بدهید حرفش را بزند. حتی اگر شنیدن آنها برایتان سخت و سنگین باشد. هراس از مطرح شدن موضوعات ممنوع را کنار بگذارید. اگر فکر می کنید جواب درستی برای خواسته هایش ندارید از او فرصت بخواهید تا بیشتر به موضوع فکر کنید و راه تازه ای برای حل مشکل پیدا کنید. از خواسته های فرزندتان نترسید. همیشه از موضوعی که او مطرح می کند استقبال کنید.‏
توافق
وقتی فرزندتان هنوز خیلی کوچک است شما برای یک تربیت موثر و هدفمند باید با قاطعیت عمل کنید. اما در نوجوانی فرزند شما نیز می تواند تا اندازه زیادی خوب و بد را تشخیص بدهد. اصلا لازم نیست در برابر فرزندتان همیشه کلام آخر و فاقد چون و چرایی بگویید. ارتباط شما باید تلاش برای نزدیکی و توافق باشد. تا زمانی که پاسخ شما به خواسته های فرزندتان مخالفت است رابطه ای پر تنش خواهید داشت.‏
کجا و چگونه؟‏
فرزند شما چطور به همه این اطلاعات دست یافته است؟ فرزند شما از حقوقی حرف می زند که شاید شما در سن و سال او حتی فکرش را هم نمی کردید و درباره موضوعاتی حرف می زند که هرگز در جمع خانواده مطرح نشده اند. اینکه او چیزهایی می گوید که با دیدگاه شما متفاوت است اصلا چیز بدی نیست. اگر فکر می کنید کودکتان اشتباه می کند ابتدا متوجه شوید منبع این اطلاعات کجاست و به جای سرکوب عقاید آن را از منظری که شما درست تر می دانید به فرزندتان پیشنهاد بدهید.‏
بیشتر بدانید
موضوعاتی که فرزندتان مطرح می کند، نیازها خواسته هایش لزوما بد و اشتباه نیستند. در مواردی که شما اطلاعات کافی ندارید برای حل مساله لازم است بیشتر مطالعه کنید، از دیگران کمک بگیرید و از یک مشاور یا مددکار خانواده و متخصص راهنمایی بگیرید.‏
چقدر مهم است؟‏
اهمیت موضوعی که فرزندتان مطرح می کند و حقی که مطالبه می کند چقدر است؟ آیا واقعا به او آسیبی می رسد؟ آیا او به دنبال تجربه بیشتر از طریق برداشتن محدودیت هاست؟ آیا خواسته های متفاوت او بخشی از ویژگی های شخصیتی اش هستند؟ آیا فرزندتان به دنبال رهایی از وابستگی ها است؟ به این پرسش ها فکر کنید و جواب درست و منطقی پیدا کنید. قبل از موضع گیری و ایجاد محدودیت های بیشتر، فکر کنید و جواب سوال تان را بدهید. در موارد زیادی می توانید با فرزندتان همراهی کنید.‏

.

منبع : tebyan.net