سیمرغ

مطیع نبودن بچه ها و نادیده گرفتن دستورهای والدین یکی از بزرگترین مشکلات پدر و مادرها است. بچه های امروزی خیلی راحت حرف شما را می شنوند و کار خودشان را می کنند!

bxs1bxs2

بله؛ والدینی که زیاد حرف می زنند و مرتب به فرزندانشان امر و نهی می کنند باعث می شوند حرفشان خریدار نداشته باشد. به جای «بکن، نکن» های مکرر، یک بار حرفتان را بزنید و منتظر نتیجه باشید. بعد از آن، فقط وقت عمل به تنبیه یا تشویق است. یادتان باشد اگر حرف تان در دفعه اول مفید نبود، در دفعه دوم حتماً مضر خواهد بود!

bxs3

درست است که می خواهید فرزندتان بعد از دستور شما فوراً  آن را انجام دهد، اما این روش درستی نیست. خواسته تان را به کودک بگویید و به او زمانی برای اجرا بدهید. در این زمان مرتب او را نپایید و چک نکنید که ببینید آیا کارش را انجام داده یا نه.

bxs4

اگر فقط حرف می زنید و خواسته های بی پایان دارید اما در صورت بی توجهی کودک، پیامد رفتارش را نشانش نمی دهید، اشتباه تربیتی بزرگی مرتکب می شوید. فرزند شما باید بداند که متعاقب بی توجهی به حرف شما، یک تنبیه، یک محرومیت یا نتیجه بد انتظارش را می کشد.

bxs5

اگر از فرزندتان می خواهید کیف مدرسه اش را آماده کند، در صورت سرپیچی او خودتان دست به کار نشوید. کودکی که می داند والدینش جای او کاری را انجام خواهند داد، ضرورتی نمی بیند که به حرف پدر و مادر اعتنا کند.

bxs6

گاهی پدر و مادرها تصور می کنند امر و نهی کردن و انتظار اطاعت داشتن از فرزند، قدیمی شده و یک والد امروزی نباید چیزی از فرزندش بخواهد. این یک خطای تربیتی است، هر قدر که دوره و زمانه عوض شده باشد، باز پدر و مادر هستند که تعیین می کنند کودک چه کارهایی انجام بدهد و چه کارهایی انجام ندهد. چرا که کودک به لحاظ شناختی، به این حد از رشد نرسیده که بداند چه چیزی درست است و چطور و چه زمانی باید آن را انجام دهد. کودک درست مثل نهالی است که اگر چوب تراز کنار آن نگذارید به چپ و راست خم می شود.

bxs7

امر و نهی کردن به کودک به معنای ظالم بودن یا خشن بودن شما نیست. در رابطه شما و فرزندتان عشق و احترام جای خود را دارد اما اقتدار شما هم باید حفظ شود و به عنوان یک والد همیشه باید دست برتر باشید. مسئولیت را برای فرزندتان تعیین کنید و از او انتظار داشته باشید آن را عملی کند.

.

منبع : seemorgh.com