آکاایران: درباره تک فرزندی2باور وجود دارد.

باور اول: باور اول اینکه چند فرزندی بسیار دشوارتر از تک فرزندی است چون پدر و مادر همه انرژی خود را روی یک فرزند میگذارند.

باور دوم: در صورتیکه به باور عده ای تک فرزندی مشکل‌تر است چون والدین فقط یک فرصت تکرار نشدنی برای تربیت فرزند خود دارند. به هر حال تک فرزندی شمشیری دو لبه است که نقاط ضعف و قوت گوناگون دارد.

bxs1

بسیاری از تک فرزندها نمیتوانند ناامیدی‌ و فشارهای روانی را تحمل کنند. آنها در خانواده‌ای رشد میکند که افراد بالغ در آن حضور دارند و کودک دیگری نیست که بتواند با او ارتباط برقرار کند. توجه و علاقه والدین سبب میشود کودک احساس کند شخصی مهم است. کودک میگوید من دوست دارم تنها فرزند خانواده باشم. هیچ رقیبی نداشته باشم و کسی حسادت مرا تحریک نکند. کودکانی که در خانواده تک فرزند زندگی میکنند، احساس امنیت و اعتماد به نفس زیادی دارند و دیدگاه‌های خود را براحتی بیان میکنند. آنها زودتر از دیگر کودکان به فعالیت اقتصادی مشغول میشوند.

bxs2

یکی از معایب تک فرزند بودن، تأثیر آن بر مراحل رشد کودک است. این کودکان کسی را ندارند تا با او رقابت یا بازی و دعوا کنند. آنها دوست و همدمی در منزل ندارند بنابراین برخی از احساسات را تجربه نمیکنند و فرصتی برای کنترل و مدیریت آنها نخواهند داشت. مراقبت افراطی از تک فرزند  او را به فردی ضعیف و کم تحمل تبدیل میکند. اگر والدین اجازه ندهند فرزندشان با احساسات سخت و ناراحت کننده رو به رو شود یا امکان آشکار کردن این نوع احساسات را برای او فراهم نکنند، تحمل وی را برابر این نوع احساسات ضعیف خواهند کرد. هرچه حمایت آنها از تنها فرزندشان بیشتر شود، قدرت و تحمل وی در رویارویی با مشکلات کاهش میابد و از این رو بسیار شکننده و آسیب‌پذیر میشود. در خانواده‌های تک فرزند، والدین و فرزندان هر دو احساس میکنند نیاز شدیدی به یکدیگر دارند. پس ناگزیر به مراعات یکدیگر هستند.

.

منبع :