یکی از دغدغه ها و مسائل مهم جوانان مسئله اشتغال و خودکفائی و استقلال اقتصادی است. نیروی جوان و جوانی اقتضا می کند تا در اولین فرصت ها پس از فراغت از تحصیل و یا همزمان با آن در زمینه ای کاری خود را مشغول کند . متاسفانه بسیاری از جوانان تصور می کنند که جوانی کردن یعنی آزاد بودن از هر گونه قید و بند و محدودیت و زحمت.

 در حالی که جوانانی مورد ستایش قرار می گیرند که از قوه و بنیه بدنی خود کمال استفاده را داشته باشند و زمان را به بطالت نگذرانند .

ما شما را از امکانات زمین برخوردار ساختیم و وسیله ی معیشت شما را در آن قرار دادیم و شما بسیار کم سپاسگزارید.

اشتغال به کار و قبول مسئولیت، لازمه ی زندگی بشری است و از مهم ترین مسائل جوانان است. در مقابل آن، شانه از زیربار کار خالی کردن و سربار جامعه شدن از نظر اسلام، محکوم و مردود است. رسول اکرم صلی الله علیه وآله می فرماید:کسی که سربار جامعه باشد ملعون است.(2)

جوان باید از آغاز زندگی جویای کار باشد، خود را آماده ی پذیرش شغل نماید، روح استقلال طلبی را احیا نماید و از خوردن محصول کار دیگران نفرت داشته باشد.

رسول اکرم صلی الله علیه وآله در ایام خردسالی که نزد مادر رضاعی خود، حلیمه ی سعدیه بود، روزی به او گفت: مادر، برادرهای من روزها کجا می روند که مرا تنها می گذارند؟ حلیمه پاسخ داد: آنان می روند شترها را بچرانند، چون اگر شترها سیر نشوند، ما نمی توانیم از شیر آنها استفاده کنیم. این کودک خردسال پس از مکثی گفت: مادر در حق من انصاف روا نداشتی! پرسید: چرا عزیزم؟ گفت این درست نیست که من زیر سایه باشم و برادرهای من در زیر آفتاب دنبال شترها و آن گاه من (بدون زحمت) از دست رنج آنها استفاده نمایم!

در احادیث، بیکاری به شدت مذمت شده و از شغل و حرفه داشتن و زحمت روزی کشیدن تمجید شده است.

رسول اکرم صلی الله علیه وآله می فرماید:«انّ الله یبعض العبد الصّحیح الفارغ»(3) خداوند دشمن بنده ای است که بدنش سالم است و کاری ندارد.

رسول اکرم صلی الله علیه وآله وقتی کسی را می دید و از او و جوانی و سلامت جسم او خوشش می آمد، می فرمود: «هل له حرفةٌ؟ فان قالوا: لا قال: سَقَطَ من عینی»؛ آیا این مرد دارای شغل و هنر و حرفه ای است؟ اگر می گفتند نه، می فرمود: از چشم من افتاد.

نیز آن حضرت دو نعمت را ذکر می کند  که بسیاری از مردم از آن خوب استفاده نمی کنند و مغبون می شوند: صحت بدن و فراغ بال. شاید بتوان این دو نعمت را آسایش روان و جسم تعبیر نمود که بسیاری از افراد بویژه در سنین جوانی که از این دو نعمت برخوردارند قدر آن را نداشته و استفاده لازم را نمی کنند .

امام علی علیه السلام بیکاری را مفسده انگیز می داند(4) ، چرا که در زمان بیکاری ذهن و تخیلات افراد به ناکجاآبادی می رود که نتیجه اش نامعلوم است . بسیاری  از بیماری های روحی و افکار پریشان در افرادی به وجود می آید که برنامه مشخصی در زندگی روزانه خود ندارند و صبح را با بی هدفی شب می کنند.

پاورقی ها:

1- سوره ی اعراف، آیه ی 10.

2- تحف العقول، ص 37.

3- میزان الحکمه باب فرغ.

4- ارشاد مفید، ج 1، ص 289.

بر گرفته از کتاب "جوان موفق"/ نوشته عباس رحیمی

تنظیم و تغییر برای تبیان: کهتری

مقالات مرتبط

تسلیم نشوید ، مقاومت کنید

دلهره های نوجوانی

دامی جدید برای اعتیاد

تخیل خنده آور است!

ارتباط،از نوع غیر مجاز

انحطاط به شکل کاملا جدی

نجات از جزیره سرگردانی

مصائب نوجوانی

نوجوانان! از این مرز فراتر نروید

منبع : tebyan.net