بررسی نقش بلوغ زودرس در پسران

دوران نوجوانی هم از نظر نوجوانان و هم از نظر والدین، از قدیم دورانی دشوارتر از از سالهای کودکی قلمداد شده است. شروع این دوره با بلوغ است و با عهده دار شدن مسئولیتهای بزرگسالی پایان می یابد. فیلسوفی می گوید نوجوانی با زیست شناسی آغاز می شود و با فرهنگ خاتمه می یابد. ازاین رو، دوران نوجوانی ممکن است در بعضی جوامع ابتدایی کوتاه تر باشد و در بعضی جوامع پیشرفته طولانی تر. شروع آن با تغییرات سریع در انتظارات و توقعات جامعه از نوجوانان یا انتقال تدریجی از نقشهای قبلی به نقشهای تازه همراه است. علی رغم چنین تنوعاتی، یکی از جنبه های نوجوانی همگانی است و آن را از سایر مراحل گذشته رشد جدا می کند و آن تغییرات بلوغ است که شروع آن را مشخص می کند.

رشد ناگهانی نوجوان که معمولا شباهتی به رشد تدریجی و منظم کودکان ندارد گاهی باعث می شود نوجوان با خود غریبه شود.

رشد ناگهانی نوجوان که معمولا شباهتی به رشد تدریجی و منظم کودکان ندارد گاهی باعث می شود نوجوان با خود غریبه شود. برای اینکه نوجوان بتواند با موفقیت این تغییرات بسیار زیاد را یکپارچه کند و آن را به صورت احساس هویت شخصی ثابتی درآورد و اعتماد به نفس پیدا کند زمان لازم است.

البته گاه مشاهده می شود که این تغییر و تحولات بلوغ در زمان خود اتفاق نیفتاده و نوجوان ما با بلوغ زودرس یا دیررس مواجه می گردد. هر چند که هر یک از این نوع بلوغها تاثیرات خاصی را بر روی دختران و پسران نوجوان خواهد گذاشت اما در این یادداشت سعی شده است که به تاثیرات بلوغ زودرس در پسران پرداخته شود:

بلوغ زودرس در پسران

همانطور که می دانید نوجوانان در سنین مختلفی بالغ می شوند. پسری در 15 سالگی ممکن است جثه کوچکی داشته باشد و علایم جسمانی بلوغ در او رشد کامل نکرده باشد و پسر دیگری در همان سن مثل مردان بزرگسال شانه های پهن، عضلات قوی،صدای مردانه و... را داشته باشد.

هر چند که چنین گوناگونی هایی کاملا بهنجار است و هیچ تاثیر مثبت و منفی در رشد فیزیکی و یا جنسی نمی گذارد ولی ممکن است در دیدی که نوجوان نسبت به خود پیدا می کند و نگاهی که دیگران نسبت به او دارند تاثیر بگذارد.

به طور کلی مشاهده شده که تاثیرات روانی بلوغ زودرس در پسران بیشتر از دختران است والبته درک آن هم ساده تر است. بزرگسالان و سایر نوجوانان وقتی با نوجوان 14 یا 15 ساله ای مواجه می شوند که به نظر 17 یا 18 ساله می رسد، در ذهن خود نیز او را 17 یا 18 ساله فرض می کنند و از چنین پسری بیش ازهم سن او  که جثه کوچکتری دارد انتظار دارند.

برخی از تحقیقات حاکی از آن است که بلوغ جنسی زودرس اساسا امری ارثی است و معمولا در اعضای دیگر خانواده فرد نیز چنین حالاتی مشاهده می شود. آنچه از نظر روانشناسی و تعلیم و تربیت، اهمیت بیشتری دارد این است که رشد پیش از موقع، آثار اجتماعی- عاطفی قابل ملاحظه ای را برنوجوانان می گذارد. دلیل اصلی این مساله آن است که نوجوانان به تغییری که در بدنشان رخ می دهد توجه زیادی نشان می دهند و همیشه خود را بیش از اندازه مهم می شمارند.

از آنجا که پسران زودرس و دختران هم سن او از لحاظ ظاهر تفاوت چندانی با هم ندارند لذا تمایل زیادی دارند که با دختران هم سن یا هم دوره خود ارتباط داشته باشد، بی آنکه بر خلاف همسالان پسر خود احساس کمبود اعتماد به نفس کند.

از آنجا که پسران زودرس و دختران هم سن او از لحاظ ظاهر تفاوت چندانی با هم ندارند(چون جهش نموی دختران زودتر است) این پسران تمایل زیادی دارند که با دختران هم سن یا هم دوره خود ارتباط داشته باشد، بی آنکه بر خلاف همسالان پسر خود احساس کمبود اعتماد به نفس کند. هر چند که به نظر می رسد پسران زودرس نسبت به پسرانی که دیرتر بالغ می شوند اعتماد به نفس بیشتری دارند و از لحاظ رفتارهای اجتماعی پیشرفته تر هستند اما به نظر می رسد که این دسته از پسران عجله بیشتری دارند تا وارد دنیای بزرگسالان شوند و خیلی بیشترو زودتر از پسران با بلوغ به موقع یا دیررس اقدام به برقراری رابطه با جنس مخالف کرده و زودتر از همسالان خود برای ازدواج کردن اقدام می کنند.

در گذشته که ساختار زندگی انسانها ساده تر بود، ازدواج زودهنگام افراد آسیبی به زندگی آنها نمی زد چرا که اکثر پسران، شغل آینده شان از پیش مشخص بود و بنابراین افراد راحت تر و سریع تر برای تشکیل زندگی زناشویی اقدام می کردند اما با گذشت زمان و پیچیده تر شدنشرایط زندگی، جوانان به سرعت قبل نمی توانند برای تشکیل زندگی مشترک اقدام کنند. در گذشته نوجوانان زودرس که سریعتر از همسالان خود  نیاز به ازدواج پیدا می کردند، راحت تر می توانستند برای ازدواج اقدام کنند اما در حال حاضر مسایل اقتصادی و فرهنگی دو عامل مهم در تشکیل زندگی مشترک است.

با امکانان مناسبی که پیشرفت فرهنگی جامعه پیش روی جوانان قرار داده نباید از این مساله غافل ماند که ناگزیر ادامه تحصیل نوجوانان و جوانان طولانی تر می شود و در نتیجه ورود افراد به چرخه درآمد زایی دیر تر صورت می گیرد که نتیجه آن این است که نوجوانان و جوانان چاره ای جز به تاخیر انداختن ازدواج خود ندارند. این درحالی است که در وضعیت کنونی جامعه ما که داشتن شغل مناسب از شرایط اولیه ازدواج است، فرصتهای شغلی کمی حتی برای افراد تحصیل کرده وجود دارد. تمام این مسایل در تضاد با شرایط فیزیولوژیکی،شناختی ، جنسی و... است که نوجوان زودرس با آن مواجه است و در صورتی که آموزشهای درست و منطقی به این دسته از نوجوانان داده نشود، در صورت عدم وجود شرایط ازدواج، می تواند تاثیرات منفی را در جنبه های مختلف زندگی آنها از جمله مشکلات اخلاقی،رفتاری و حتی روانی بگذارد.

شاید در گذشته نه چندان دور عنوان می گردید که پسران زودرس بیشتر احساس مسئولیت می کنند، همکاری بیشتری دارند، اجتماعی ترند و بیشتر به خود متکی هستند اما با توجه به مشکلات عنوان شده به نظر می رسد که در حال حاضربلوغ زودرس در پسران پر دردسر شده است.

لذا آموزش پسران زودرس باید مورد توجه بیشتری قرار بگیرد و والدین و مربیان این دسته از افراد می توانند به آنها یادآوری کنند که صرفا به خاطر ظاهر جسمانی خود انتظاراتی بیش از سن خود نداشته باشند و جلوتر و سریعتر از شرایط سنی خود حرکت نکنند. در ضمن باید پسران زودرس را تشویق کرد که عجله ای برای وارد شدن به دنیای بزرگسالان نداشته باشند و اجازه دهند برای ورود به دنیای بزرگسالان آمادگی اجتماعی، اقتصادی،روانی ، جسمی و.. را توامان به دست آورند.

منابع تکمیلی:

افروز، غلامعلی. فرهنگ ازدواج در بستر ارزشهای اسلامی. مجله تربیت. 1378.

اکبری، ابوالقاسم. مشکلات نوجوانی و جوانی. انتشارات نشر و توسعه. 1387.

لطف آبادی، حسین. روانشناسی رشد(2). انتشارات سمت. 1381.

ماسن، پاول هنری و همکاران.یاسایی، مهشید(مترجم). رشد و شخصیت کودک. انتشارات ماد.1380.

مریم عطاریان- بخش خانواده و زندگی

مقالات مرتبط:

بلوغ در دنیای پسرها

با فرزندتان بلوغ را تجربه کنید

نخستین تجربه ها در ایام بلوغ

تولد دوم در زندگی

منبع : tebyan.net