شاید تا به حال این موضوع را تجربه کرده اید که گاهی فرزند نوجوانتان را در حال شوخی و خنده می بینید ولی مدتی بعد ،  به شدت عصبانی می شود و بدون هیچ دلیل خاصی فریاد میکشد یا شروع به گریه میکند. این تغییر  ونوسان روانی در دوران نوجوانی ، امری عادی بشمار می رود  ولی در مورد تغییرات روانی که به افسردگی تبدیل میشود چیزی می دانید ؟

نوجوانان آنقدر با جامعه ی امروز در ارتباط  و درگیر هستند که به آسانی دچار افسردگی میشوند و اگر این افسردگی درمان نشود، می تواند به یک مسئله جدی تر و خطرناک منجر شود.

با وجود فشار در مدرسه، شرایط خانوادگی و ضرورت انتخابهای جدی برای زندگی در سنین جوانی ، افسردگی ممکن است ضربه غیر منتظره ای را منجر شود که شاید حتی نوجوان ، متوجه نباشد که به این اختلال دچار شده است . افسردگی در نوجوانان معمولا مورد توجه قرار نمی گیرد و به ندرت درمان و یا حتی تشخیص داده می شود . اکثر والدین بر آنند که شرایط  و روحیه منفی  فرزندان نوجوانشان را همچون سایر خصایص دوران نوجوانی تلقی کنند.

گاهی اوقات فقط  صحبت کردن درباره یک موقعیت ، در یافتن یک راه حل و یا نگرش از دیدگاهی متفاوت ، کمک خواهد کرد .

بیشتر نوجوانانی که دچار افسردگی هستند ، دائما ، نه تنها از والدینشان ، بلکه از خواهر و برادر و حتی دوستانشان ، آزرده و رنجیده میشوند. ممکن است نمرات آنها افت کند و زندگی اجتماعی آنها به طور ناگهانی و غیر منتظره ای ، متوقف شود. فرزند نوجوان شما ممکن است برای ماندن در اتاقش بهانه ها و توجیهاتی بیان کند و از شرکت در فعالیتهای اجتماعی امتناع نماید و حتی اگر مجبور به شرکت در چنین فعالیتهایی باشد ، با نشاطی اندک و یا فاقد هرگونه شور و شوقی خواهد بود  .

گاهی ممکن است این اختلال در واقع یک عدم تعادل شیمیایی باشد و با سخنان و مراقبت ها ی والدین قابل کنترل نباشد . ممکن است برای اینکه فرزند نوجوان شما دوباره سلامت روانی خود را بازیابد ، استفاده از دارو و روان درمانی لازم باشد.افسردگی یک اختلال جدی و خطرناک است که میتواند منجر به موقعیت های خطرناکتری همچون پرخاشگری و خشونت در مدرسه یا خانه ، آسیب رساندن به خود و یا حتی خودکشی شود .

اگر فرزند نوجوان شما برای یک دوره طولانی  ناراحت یا افسرده به نظر میرسد ، سعی کنید با او صحبت کنید. گفتگو را صمیمانه و با اشاره به این مطلب آغاز کنید که شما درک می کنید که مسائلی باعث ناراحت او شده اند . از عکس العمل های احتمالی فرزندتان که نمی توانید کمکی بکنید یا کاری انجام دهید ، مایوس نشوید . توجه داشته باشید که  گاهی اوقات فقط  صحبت کردن درباره یک موقعیت ، در یافتن یک راه حل و یا نگرش از دیدگاهی متفاوت ، کمک خواهد کرد . در طول این دوره سخت برای فرزند نوجوان شما خیلی مهم است که بداند شما بسیار مراقب و متوجه او هستید.

نوجوان شما با شناخت این که او کاملا" در شرف ورود به مراحلی از رشد طبیعی است ، و تحت فشار قرارگرفتن از جانب مدرسه ، خانواده و هم سن و سالانش امری عادی است ، احساس آرامش می کند .

اگر نوجوان شما در مورد مشکلاتش با شما صحبت نمی کند ، با مشاور راهنمای مدرسه اش صحبت کنید. او ممکن است بتواند اطلاعات مفیدی درباره آنچه که نوجوان شما از آن رنج می برد ، در اختیارتان بگذارد و یا قادر باشد بشما کمک کند تا بررسی کنید که مراجعه به یک روانپزشک متخصص یا شرکت در جلسه ی مشاوره های گروهی برای فرزندتان چقدر می تواند سودمند باشد  .

اگر باید تصمیم بگیرید که روان درمانی برای او لازم است. نوجوانتان را مجبور نکنید که در این جلسات شرکت کند . در عوض ، از او بخواهید که در این جلسات شرکت کند تا تنها بفهمد که مشکل خاص او ممکن است آن گونه که او تصور می کند منحصر به فرد و غیر عادی نباشد . ممکن است نوجوان شما با شناخت این که او کاملا" در شرف ورود به مراحلی از رشد طبیعی است ، و تحت فشار قرارگرفتن از جانب مدرسه ، خانواده و هم سن و سالانش امری عادی است ، احساس آرامش کند . و به جای سرخوردگی حاصل از قرار گرفتن تحت استرس و فشارها و اینکه او قادر نیست امور روزانه خود را اداره کند ، موانع را با ذهن بازتری مورد توجه قرار خواهد داد و  آماده خواهد بود تا مسائلش را با شما یا روان درمانش درمیان بگذارد.

منبع : tebyan.net