نوجوانى دوران شکوفایى امیال نهفته در وجود انسان است و باید این امیال در مسیر صحیح هدایت و تربیت شوند، بر این اساس اولاً اولیاء تعلیم و تربیت لازم است نقش هدایتگرى خود را بیشتر از گذشته اعمال نمایند و ثانیاً متولیان اوقات فراغت به نیاز هاى نوجوانان در ایام تحصیل و بویژه در فصل تابستان توجه داشته باشند و از همه مهمتر خود نوجوانان لازم است به اهمیت این دوره پى برده و بدانند که داشتن آینده اى سرشار از موفقیت در گرو برنامه ریزى دقیق و استفاده از گوهر ارزشمند زمان مى باشد.

حضرت رسول (ص) : پنج چیز را پیش از پنج چیز غنیمت شمار : زندگی را پیش از مرگ ، صحت را پیش از بیماری ، فراغت را پیش از اشتغال ، جوانی را پیش از پیری و ثروت را پیش از نیازمندی .

اهمیت دوره نوجوانى از منظر دینى

قرآن کریم مى فرماید: «الله الّذى خَلَقَکُم مِن ضَعفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِن بَعدِ ضَعفٍ قُوَةً ثُمَّ جَعَلَ مِن بَعدِ قُوَّةٍ َضعفاً وَشَیبَةً یَخلُقُ مایَشاءُ وَ هُوَالعَلیمُ القَدیرُ  (روم - 54) ؛ خدا همان کسى است که شما را آفرید درحالى که ضعیف بودید، سپس بعد از ناتوانى، قوت بخشید و باز بعد از قوت، ضعف و پیرى قرار داد .او هرچه بخواهد مى آفریند و دانا و تواناست.»

 خداوند در این آیه از سه دوره مهم زندگى به عنوان سه مشخصه ضعف، قوت و ضعف ثانویه یاد مى کند. از بررسى تفاسیر و روایات وارده در این آیه کریمه بر مى آید که ضعف همان دوره کودکى و قوت مرحله بعد از کودکى و ضعف دوم پیرى را شامل مى شود.

به نظر مى رسد قرآن واقعیت خارجى را بیان مى کند که به صورت نسبى نه مطلق سه مرحله در دوره عمر انسان را شامل مى شود یعنى ضعف در کودکى و در پیرى اتفاق مى افتد و در این بیان مرحله اى از عمر انسان هست که قوت نام دارد، چه این قوت بعد از کودکى باشد یعنى اوایل جوانى (نوجوانى ) و چه پایان جوانى. همچنین بر طبق آیات قرآن، رشد و بلوغ ملازم یکدیگر هستند.

آیه دیگرى که مورد توجه بعضى مفسرین قرار گرفته و از آن دوران نوجوانى و یا حتى جوانى استنباط شده، آیه?? فاطر است: «أوَ لَم نُعَمِّرکُم مَّا یَتَذَکَّرُ فِیهِ مَن تَذَ کَّرَ؛ آیا شما را به اندازه اى که اهل تذکر در آن متذکر مى شوند عمر ندادیم » صاحب تفسیر برهان- سید هاشم بحرانى- روایتى را از امام صادق(ع) در ذیل آیه فوق آورده است که فرمود: «این آیه ملامت و سرزنش جوانان غافلى است که به سن هجده سالگى رسیده اند و از فرصت نوجوانى خود استفاده نمى کنند.»

دوستان جوان تبیان باتوجه به آیات و روایات فوق اهمیت دوران جوانی که گاه از آن به بهار عمر یاد می شود بر هیچکس پوشیده نیست. این مرحله از رشد دوره ای است که انرژی ، هوش، و قدرت بدنی به حد اکثر خود می رسد و اگر جوان برای حال و آینده خود برنامه و هدف نداشته باشد کسب موفقیت تقریبا نا ممکن و شاید بسیار مشکل است.

 جوان در این دوره با استفاده از قوه تفکر و البته تجارب افراد بزرگتر و با تجربه، باید به طرح اهداف و چگونگی رسیدن به آنها بپردازد . با خویشتنداری به بلوغ خود کمک کند. داده ها و اطلاعات ومهارت خود را افزایش دهد و با تکیه به حکمت و قدرت ازلی به سوی موفقیت و شکوفایی به پیش رود. شما به عنوان جوانی آگاه و معتقد چه برنامه ای برای خود در نظر دارید؟ 

پی نوشت: کنز العمال ، ج 15 ، ص 879 ، ح 43490

 

منبع : tebyan.net