نوجوان به خاطر تمایل شدیدش به خودنمایی و تشخص طلبی کوشش می کند تا جایی که میسر است از افرادی که آنها را مهم و ممتاز و بلند پایه به حساب می آورد پیروی نماید و صفات آنان را الگوی شخصیت سازی خود قرار دهد. به این امید که هر چه زودتر اعتباری کسب کند و مورد توجه عموم قرار گیرد.

او بر اساس حق برتری جویی اش، شیفته مخاطره جویی و کارهای قهرمانی است. می خواهد شخصیت خود را بر طبق شخصیت قهرمانان و افراد شاخص مورد نظرش بسازد و اعمال آنان را سرمشق کارهایش قرار دهد. گاه از قهرمانان ورزشی تقلید می کند و در رفتار و گفتار خود از آنان پیروی می نماید و تصاویرشان را بر دیوار اتاقش نصب می کند و برای نیل به مقام قهرمانی به کارهایی فراتر از استعداد خود دست می زند و یا مرتکب کارهای خطرناک و خلاف مصلحت می شود. گاهی پیرو بازیگران سینما می شود و کارهای ساختگی و غیرواقعی آنان را برنامه زندگی حقیقی خود قرار می دهد و این گفتار نادرست را مایه افتخار و شهرت خویش می پندارد. ممکن است مانند آنان راه برود ، حرف بزند ، نگاه کند و بخندد.

برای جلب اعتماد نوجوانتان باید به ارزش ها، نیازها و علایقش پی برده و در حد ممکن در جهت تحقق آنها گام بردارید و در این راستا قول و قرارتان را زیر پا نگذارید.

از سوی دیگر بسیاری از والدین ناراحت و گله مندند که فرزندشان به سخنان آنان گوش نمی کنند و نقطه نظرهایشان را نادیده می گیرند. حال آنکه بی توجهی بچه ها به نقطه نظرهای بزرگترها حاکی از آن است که هنوز انگیز های باطنی و نیازهای فطری شان تامین نشده است.

برای جلب اعتماد نوجوانتان باید به ارزش ها، نیازها و علایقش پی برده و در حد ممکن در جهت تحقق آنها گام بردارید و در این راستا قول و قرارتان را زیر پا نگذارید. بچه ها امید و آرزویشان را بر پایه ی قول و قرار والدین شان بنا می نهند. پس هنگام ایجاد تعهد تمام جوانب حتی رویدادهای غیر منتظره را مد نظر داشته باشید و تنها به تعهداتی گردن نهید که برای اجرای آن از توانایی کامل برخوردارید.

برای این که بچه ها به سخن تان گوش کنند و با شما هم عقیده شوند باید تا حد امکان به آنچه آنان اهمیت می دهند، اهمیت بدهید.

برای این که بچه ها به سخن تان گوش کنند و با شما هم عقیده شوند باید تا حد امکان به آنچه آنان اهمیت می دهند، اهمیت بدهید. چنانچه گفته شد احساس ابهت و عظمت یکی از اساسی ترین خواهش های فطری بشر است که در  نوجوانی به اوج می رسد. از این رو ارضاء احساس مهم بودن در جلب و جذب بچه ها به سوی والدین نقش به سزایی دارد. برای این منظور درباره ی مطلبی که فرزندتان به آن علاقمند است و درباره آن اطلاعاتی دارد پرسش هایی را مطرح کنید. به طور مثال اگر علاقمند به فوتبال است، از او بپرسید که سرمربی فلان تیم کیست و یا فلان بازیکن در بازی های اخیر چند گل را به ثمر رساند و چه شرایطی دارد. این احساس را در او زنده کنید که در زمینه ای مطلع است و می تواند نقطه نظرهای ارزشمندی را ارائه کند. با طرح این گونه پرسش ها در حضور دیگران می توانید غریزه ابهت و عظمت را که چون آتشی سوزان از عمق وجود او زبانه می کشد ، اقطاع کنید. دخالت بچه ها در تصمیم گیرهای خانوادگی نیز احساس ابهت آنان را ارضا می کند. به طور مثال از فرزندتان در هر سن و سالی، بپرسید که به کدام سینما بروید، در کدام رستوارن غذا بخورید. سپس با اتخاذ نگرشی مثبت، تصمیمی اتخاذ کنید که نظر همه اعضای خانواده در آن لحاظ شود. با پیروی از این راهکار سحر آمیز می توانید بر افکار احساسات و اعمال بچه ها نفوذ کرده و آنان را با خود هم عقیده کنید.

منبع : tebyan.net