از هر چه بگذریم، سخن دوست خوش تر است . و چه دوستانی شایسته تر از"اهل بیت "، برای عشق ورزیدن ، دوست داشتن ، رابطه قلبی داشتن ، به یاد آنها زیستن و نفس کشیدن و با عشق و محبت آنان  تربیت کردن فرزند و در نتیجه آن ساختن جامعه است .

وقتی با کسی یا کسانی رابطه داریم ، از آنان یاد می کنیم ، تماس میگیریم و احوالپرسی می کنیم به دیدارشان می رویم ، به مهمانی دعوتشان می کنیم، در غم و شادی آنان شریک می شویم ، در سفر و حضر، پیوند با آنان را مغتنم می شماریم و این رابطه را در همه شئون زندگی خویش ، جریان و سریان می دهیم .

اهل بیت عصمت و دودمان پاک پیامبر ، دوست داشتنی ترین خانواده ای هستند که می توان نام برد و پاک تر از آنها وجود ندارد و قرآن  به طهارت آنان گواهی داده است و نیز این فرمان قرآن که"کونوا مع الصادقین " یعنی با راستان و راستگویان باشید، بر آن دودمان مطهر تطبیق و تفسیر شده است و مزد رسالت حضرت رسول ، "مودت ذی القربی " قرار داده شده است .

با این خاندان تا چه حد رابطه مودت و دوستی داریم ؟ تا چه حد عترت پیامبر، در خانواده ما حضور دارند ؟ آیا عطر وبوی محبت اهل بیت را، در بین خانه و خانواده و فرزندان و بستگانمان ،گسترده ایم؟ اگر عشق انس با خاندان پیامبر (ص) یک وظیفه است ، تا چه حد خود و فرزندانمان به این وظیفه عمل کرده ایم و دیگران را به ادای این تکلیف فرا خوانده ایم ؟

طبیعی است که سخن از" تربیت ولایی " به میان آید و پرواراندن نسلی علی دوست و محب خاندان رسول و دلباخته و پیرو اهل بیت ، که در غم ها و شادیهای این مجموعه نورانی ، غمگین و شادمان شوند . ایشان میان خود و آنان علقه و پیوندی درونی ، عاطفی و روحی احساس می  کنند و همین پیوند را سرمایه و خمیر مایه همرنگی و همراهی با آنان قرارمی دهند .

حضرت علی (ع) می فرمایند : " علیکم بحب آل نبیکم فانه حق الله علیکم "بر شما باد دوستداشتن خاندان پیامبرتان ، که این، حق خداوند بر شماست . "

راستی با این توصیه پیامبر اکرم چه کرده ایم که از ما خواسته است :

" ادبوا اولادکم علی حبی و حب اهل بیتی "

فرزندانتان را با محبت من و محبت خاندان من تربیت و تادیب کنید . "

چنین تربیتی برای فرزندان مصونیت می آورد . دل های شیفته اهل بیت و فرزندان آشنا ودوستدار خاندان پیامبر، کمتر در معرض فساد اخلاق و بی هویتی و خود باختگی در برابر فرهنگ بیگانه و وسوسه های شیطانی و انحرافات قرار می گیرند .وقتی خداوند آنان را از لغزش ها، مصونیتبخشیده است . (عصمکم الله من الزلل)، این عصمت اخلاقی در مرتبه نازل تری به هواداران و شیفتگان هم سرایت می کند و دو ستدار اهل بیت ، دوستدار طاعت و پاکی و بندگی و قرآن و نماز و دعا و همکاری اجتماعی وکمک به محرومان و مبارزه با ظالمان هم خواهد بود .

 آنان که در صحنه های مختلف جهادو امر به معروف ونهی از منکر و یاری مردم و رفع فتنه ها و عزت خواهی و ظلم ستیزی ، از عصر امامان معصوم تا کنون ، میدان دار و حاضر و فعال بوده اند ، از علی دوستان و عاشقان حسین و محبان اهل بیت بوده اند و الگویشان دراین راه ، خاندان عصمت بوده است . و ما ایشان را تجسم همه خوبیها و پاکیها می دانیم و می گوییم :

این عشق و علاقه و  باور ، اهل محبت را به طاعت می کشاند و همدلی به همراهی منتهی می گردد و این محبت ، برکت خانه و خانواده و نمک زندگی می شود .

گوهر محبت اهل بیت ، بسیار نفیس و قیمتی است . به گفته روایات ، گناهان را می شوید ، دل را پاک می کند ، مایه کمال دینداری انسان می شود ، وسیله برخورداری از شفاعت اهل بیت می گردد، روز قیامت ایمنی می آورد و از آتش دوزخ نجات می دهد .می توان اذعان داشت که ، ثمره ای چون بهشت ، پیامد این محبت است زیرا که  در آخرت ، دوستداران با دوست خود (اهل بیت) محشور می شوند و آثارو برکات فراوانی دارد و در یک کلمه به گفته حضرت رسول ، سود دنیا و آخرت را به همراه دارد .

با این همه ارزش و اثر،که در محبت است چرا "حب اهل بیت " را در دل و جان خویش نپرورانیم و نیفزاییم؟ و چرا فرزندان خود را با این محبت بارنیاوریم ؟

والدین می توانند با انجام دادن این اعمال  که در پایین به ذکرش می پردازیم ، عشق به اهل بیت را در دل و جان فرزندانشان همچو بذری بکارند و همچو نهالی غرس کنند و پیوسته آن را آبیاری  کنند، تا هر چه بالنده تر و ریشه دارتر شود :

1-  نامگذاری فرزندان به نامهای اهل بیت

2-   بردن فرزندان به مجالس جشن و عزای امامان

3-   بردن آنان به زیارت قبور و حرم های مطهرشان

4-   برگزاری مجالس بحث و گفتگو در ایام ولادت و شهادت معصومین در خانه ها

5-   تشویق فرزندان برای خواندن کتاب درباره آنان

6-   نوشتن مقاله و سرودن شعر درباره شخصیت آنان

7-   شرکت در مسابقه های مربوط به اهل بیت به عنوان بهترین الگو در زمینه کمالات و خوبی ها

8-   گفتن داستانهایی از سیره و زندگی آنان برای کودکان

9-  نقل داستانهای جذاب از دوستان و علاقه مندان این خاندان

10-بیان خاطرات کرامت دیدگان و شفایافتگان از ناحیه اهل بیت

11-برگزاری جلسات و تاسیس هیات های عزاداری

12- برخورد احترام آمیز با نام و یاد ائمه پیش فرزندان و کوچک ترها

13- هدیه وجایزه دادن به آنان به خاطر هم نام بودن با یکی از معصومان

14- ذکر فضائل و مناقب اهل بیت بر اساس روایات

 برقراری " رابطه با اهل بیت " بر مبنای محبت و عشق ، بسیار ثمر بخش است. نوجوانانی که در پی یافتن الگویند ، می توانند از شخصیت دوست داشتنی آنان الگو و سر مشق بگیرند و چنان به این الگو ها افتخار کنند ،که حاضر نشوند آن را با هیچ چیز دیگری عوض کنند وهمواره زبان حالشان این بیت باشد که:

 مهر تو را به عالم امکان نمی دهم       این گنج ، پر بهاست من ارزان نمی دهم

امام صادق (ع) فرمود:

" لا تستصغر مودتنا فانها من الباقیات الصالحات "

" کم و کوچک مشمار چرا که از باقیات صالحات و شایسته ترین های ماندگار است. "

 اینکه امام امت( قدس سره) در مقدمه وصیت نامه خویش مکرر با تعبیر "ما مفتخریم که ... " نسبت به پیروی از مذهب اهل بیت و داشتن پیشوایان و الگوهایی چون ائمه معصومین ابراز خرسندی و سر بلندی می کند ، نشانه شناخت والا از ارزش و قیمت این گوهر است .

     با عترتیم و چون غزل عاشقانه ایم

     بر شاخه بلند ولایت ، جوانه ایم

              در دام عشق ، دانه رنج و بلا خوش است

   عمری است ما اسیر همین دام و دانه ایم

منبع : tebyan.net