همه پدر و مادرها عصبانی می شود و ممکن است در لحظه چیزهایی بگویند که بعد از آرامش، از گفتن آن ها پشیمان شوند.-هیچ کس بی نقص نیست، و چیزی به نام پدر و مادر کامل وجود ندارد. گاهی والدین میگویند که نوجوانشان به حرف آن ها گوش نمی دهد. شما تعجب می کنید که چرا آنچه می گویید هیچ تأثیری ندارد و نوجوان هر چه را که می گویید از یک گوش می شنود و از گوش دیگر بیرون می دهد. و درعین حال، رفتار فرزند شما بهبود نمی یابد.
آکا ایران


هنگامی که فرزند شما بارها و بارها شما را نادیده می گیرد، سر هر چیزی با شما مخالف کرده و یا دعوا می کند شما ممکن است فکر کنید که والدین خوبی نبوده اید وظیفه خود را به خوبی انجام نداده اید و به نحوی شکست خورده اید.


اما همان طور که جیمز لمن می گوید: "دوست ندارم در مورد پدر و مادر بودن از الفاظ "خوب" یا "بد" استفاده کنم. مفیدتر خواهد بود اگر از اصطلاح فرزند پروری مؤثر و غیر مؤثر استفاده کنیم."
خبر خوب این است که پدر و مادرها همیشه می توانید یاد بگیرند که چگونه مؤثرتر رفتار کنند.


در تمام مقالات ما را در سایت توانمندسازی والدین (( Empowering Parents ، ما بر روی اصل "فرزند پروری مؤثر" کار می کنیم. اگر شما فکر می کنید که، فرزندتان به حرف های شما گوش فرا نمی دهد یا شیوه های فرزند پروری شما مناسب نیستند؛ از خود بپرسید: آیا آنچه در قبال خانواده ام انجام می دهم مؤثر بوده است؟ آیا روش ارتباطی من مفید بوده است؟ و آیا نتایج دلخواهم را از رفتار فرزندانم دریافت می کنیم؟
من همچنین می خواهم تأکید کنم که اگر شما خودتان را جزء هر یک از حالات زیر تشخیص دادید، نگران نباشید. هیچ گاه برای تغییر خیلی دیر نیست. شما هرلحظه می توانید راه های مؤثرتری برای کمک به رشد خانواده خود، یاد بگیرید.
 

1. اگر به این کارهایت ادامه دهی هرگز نمی توانی مدرکت را بگیری!

استفاده از چنین جمله ای می تواند حاکی از حیله گری شما باشد، شما می دانید که فرزندتان گواهینامه اش (و یا هر مدرک و مجوز دیگری) را می خواهد. شما هم واقعاً از آن ها انتظار دارید که از قوانین پیروی کنند، و یا مسئولیت های خود را بپذیرند و انجام دهند. قضیه این است که به نظر نمی رسد نوجوان شما، برای این چیزها اهمیتی قائل باشد. بنابراین بزرگ ترین، قوی ترین و خواستنی ترین یا تهدیدکننده ترین مسئله برای او را، مطرح می کنید.


بااین حال، این کار به این دلایل می تواند بی اثر باشد:
• تهدید به یک نتیجه ی ناراحت کننده هرگز یک استراتژی مؤثر نبوده است و تنها درگیری را تشدید می کند.
• تهدید با حالت عصبی نشان می دهد که شما از کوره دررفته اید. البته که این طور است. والدین بودن کار دشواری است. بااین حال، ضروری است که تمرکز کنید. و اگر ناامید شده اید مدتی استراحت کنید. رفتار آرام شما باید الگوی فرزندتان باشد. بچه ها اقدامات شما بیشتر می آموزند تا از کلمات شما. اگر احساس کردید در آستانه عصبانیت هستید به فرزندتان بگویید: "من مدتی زمان احتیاج دارم تا به این قضیه فکر کنم. اجازه بده زمانی که هردو آرام تر شدیم دوباره صحبت کنیم."
• به یاد داشته باشید: اگر واقعاً خواستار تغییر رفتار هستید، باید هدف موردنظر را به اهداف کوچک تر و مشخص بشکنید و به فرزندتان این فرصت را بدهید که هر روز پیشرفت کند.
دست آخر اینکه: مطرح کردن اهداف بزرگ فرزندتان ، کاری مؤثر نیست، خصوصاً در بحبوحه مشاجره و یا اگر آن هدف بلندمدت باشد و هنوز فرصت زیادی برای آن باقی باشند. بعلاوه تهدید کردن، به فرزند شما مهارت های حل مسئله را نمی آموزد.

2. "انجام این کار را برای شما ممنوع می کنیم."

من متوجه مسئله هستم. بله شما نگران فرزند خود هستید. احتمالاً می ترسید او صدمه شدیدی ببیند که شما قادر به اصلاح آن نباشید. و ترس شما باعث می شود که او را از انجام برخی کارها منع کنید: رفتن به میهمانی، قرار گذاشتن، شرکت در رقص. قضیه این است که ممنوع کردن فرزندتان از انجام کاری، مؤثر نیست. دو چیز در اینجا مطرح می شود. اول اینکه گفتن اینکه "من به تو اجازه نمی دهم." مورد اجابت او قرار نمی گیرد. بلکه به جای اجابت، باعث رفتار مخرب پنهانی می شود. که در آن فرزند شما تلاش می کند هر طور شده بدون اطلاع شما به مقصود خویش برسد. دوما، این کار فرصت کمک به فرزندتان برای رشد و یادگیری را از شما می گیرد.


پس چه می توانید انجام دهید ؟ با پرداختن به نگرانی های واقعی خود، چیزی شبیه به این را به او بگویید: من مطمئن نیستم که این میهمانی برای شما به اندازه کافی ایمن باشد. قبل از اینکه در مورد رفتن شما به این میهمانی صحبت کنیم از شما می خواهم اسامی والدینی که در این میهمانی حضور دارند را در اختیارم قرار دهید و اینکه چه کسی مسئول خواهد بود. همچنین شما باید همه تکالیف خود را انجام دهید و این هفته شب ها جای دیگری نروید.
چنین کاری می تواند نتیجه ای متفاوت بدهد. شما به او اجازه ندادید.شما نگذاشتید او کاری را که دوست ندارید خودسرانه انجام دهد. می توانید در این فرصت به او اجازه حضور در میهمانی را بدهید.


(و اگر متقاعد نشدید می توانید این کار را نکنید.) شما برای او موقعیتی را فراهم کردید که اجابت و موافقت را تمرین کند و آن را به شما نشان دهد. تا شما اطمینان حاصل کنید که او در برابر خطرات توانمند است.
دست آخر: "منع" یک فعالیت باعث افزایش این احتمال می شود که فرزند شما وارد آن کار ناایمن شود. اغلب مؤثرتر است که از این فرصت برای کمک به آموزش و رشد آن ها استفاده کنید.

3. "اگر این کار را انجام دهی، هیچ کس دیگری، تو را دوست نخواهد داشت. "

شما نمی توانید به سادگی همچنین حرفی بزنید. شما می دانید که فرزند شما تمایل دارد که پذیرفته شود. شما می دانید که فرزند شما می خواهد دوست داشته شود. حتی ممکن است شما صادقانه نگران باشید که فرزندتان به دلیل تمایل به رئیس مآبی و یا جر و بحث، و یا حتی به دلیل رنگ کردن موهایش مورد پذیرش دیگران قرار نگیرد. اما قضیه این است: شما نمی توانید با شرمنده کردن یک کودک او را به نشان دادن رفتاری بهتر ترغیب کنید. چنین راهکاری برای هیچ کس جوابگو نیست. دلیلش این است که شرم باعث احساس حقارت و بی ارزشی می شود، و به احتمال زیاد موجب خواهد شد کودک شما به دلیل شرمندگی در هم بشکند.
قضیه این نیست که چه چیزی درست است یا چه چیزی غلط، قضیه تأثیرگذار بودن است. و حقیقت این است، که شرمنده کردن راهی مؤثر برای کمک به تغییر رفتار کسی نیست.
دست آخر اینکه : شما نمی توانید با شرمنده کردن کودک، رفتار او را بهتر کنید.

4. "تو یک ...."

ناسزا گفتن، برچسب زدن، و یا حمله به شخصیت فرزندتان تکنیک های مؤثری برای رفتار با او نیستند. اگر شما نتوانید برای او الگوی مناسبی باشید، تشویق رفتار مسئولانه در فرزندتان تقریباً غیرممکن است. کنترل احساسات خودتان برایتان دشوار است، کمی از موقعیت دور شوید. کمک و پشتیبانی دریافت کنید. والدین خوبی بودن، چیزی ذاتی نیست، ما همه در حال پیشرفت هستیم.


و به یاد داشته باشید، هر چیزی که شخصیت فرزند شما را هدف قرار دهد، در تغییر رفتار او بی تأثیر خواهد بود. بر روی رفتار تمرکز کنید، نه بر شخص. شما می توانید با محبت و پذیرنده باشید و درعین حال در قوانین و انتظارات خود ثابت قدم باشید. دوست بودن با فرزندتان به این معنا نیست که به او اجازه هر کاری را بدهید. همچنین تلاش برای تغییر و بهبود رفتار آن ها هم به معنی پرخاشگری، ناسزا گفتن و توهین کردن نیست. در عوض بر روی رفتار فرزندتان تمرکز کنید، نه بر شخصیت او.
دست آخر اینکه : فرزند پروری مؤثر، کاری ملایم و ظریف است و بر مسائل موجود تمرکز می کند.


منبع :