آکاایران: رایج ترین مشکلات در دوران نوجوانی

آکاایران: اضافه وزن

اضافه وزن یک شبه اتفاق نمی افتد، وقتی کسی اضافه وزن دارد یعنی در طی یک دوره طولانی مقدار غذای او با فعالیت بدنی اش تعادل نداشته است.


وزن بدن هر فرد به عوامل مختلفی بستگی دارد:


2) نوع و مقدار غذای مصرفی: پرخوری و مصرف غذاهای چرب، سرخ کرده یا پرکالری احتمال اضافه وزن را بیشتر می کند.


3) میزان فعالیت بدنی: کم تحرکی باعث مصرف نشدن انرژی و ذخیره شدن آن به صورت چربی در بدن می شود.


4) عوامل روانی: بعضی از مشکلات از قبیل احساس دلتنگی، دلشوره، احساس عدم امنیت و افسردگی منجر می شود برخی از نوجوانان به پرخوری روی بیاورند و در نتیجه دچار اضافه وزن شوند.

خطرات اضافه وزن در نوجوانان
اضافه وزن هم در نوجوانی و هم در سنین بعدی مشکلاتی را ایجاد می کند. حدود 70% نوجوانان دچار اضافه وزن، در بزرگسالی هم اضافه وزن دارند که خطر افزایش چربی خون، فشار خون بالا، دیابت، تنگی نفس در طی خواب و اختلالات استخوانی از عوارض اضافه وزن است. در دختران، احتمال بروز کیست تخمدان بیشتر می شود. به علاوه نوجوانان دچار اضافه وزن اغلب در برنامه های ورزشی و بازی های گروهی، توان همراهی کمتری دارند بنابراین ممکن است کمتر به بازی گرفته شوند.


اگر اضافه وزن داشته باشم چه باید بکنم؟
اول از همه باید بدانید که نظر دیگران نسبت به شما تابع شخصیت و رفتارتان است و ارتباطی با اندازه بدنتان ندارد. شما باید خودرا قبول داشته باشید و سعی کنید توانائی هایتان را افزایش دهید. پس هدف اول تقویت اعتماد به نفس شماست. اگر اعتماد به نفس خود را کامل کنید، در دستیابی به وزن مناسب، موفق تر خواهید بود. برای شروع، باید علت داشتن اضافه وزن را مشخص نمائید، یعنی ببینید که آیا اضافه وزن شما با یک بیماری همراه است یا خیر. برای اطمینان از سلامتی، در اولین فرصت به پزشک معالجتان مراجعه کنید تا از نظر سوابق خانوادگی، فشار خون، کلسترول، تغییرات BMI و وزن بدن و بیماری های همراه با اضافه وزن معاینه شوید.


در برنامه ریزی برای کنترل وزن، خانواده را با خود همراه کنید، زیرا با حمایت خانواده و تعدیل برنامه غذایی و تفریحی، تغییر رفتار خیلی راحت تر است. خانواده می تواند در انتخاب و تهیه وعده های غذایی سالم تر، انجام فعالیت های جسمانی مناسب و لذت بخش به شما کمک کند.


بی اشتهایی و پرخوری عصبی
بی اشتهایی عصبی یک اختلال غذا خوردن است که در نوجوانان شیوع بیشتری دارد. در این بیماری فرد برای کم کردن وزن به طور عمدی غذا نیم خورد یا در صورت خوردن غذا با روش های نادرست، مانند استفراغ عمدی یا خوردن مسهل، آن را دفع می کند. این اختلال با وسواس برای لاغرتر شدن و توهم چاق بودن همراه است. بیشتر از 75 درصد افراد مبتلا به بی اشتهایی عصبی برای سرعت دادن به کاهش وزن، بیش از حد ورزش می کنند.

در این افراد بیشتر وعده های اصلی غذا، به مقدار کمی غذاهای کم چرب و کم کالری و آشامیدنی های کم کالری محدود می شود. اغلب مبتلایان به بی اشتهایی عصبی، صبحانه نمی خورند. این افراد حدود 85% وزن طبیعی خود را دارند. از عوارض این بیماری می توان به موارد زیر اشاره کرد: کاهش وزن شدید، تحلیل عضلات، قطع عادت ماهیانه، یبوست فشارهای عصبی، بی نظمی ضربان قلب، عدم تحمل سرما و در موارد بسیار شدید مرگ.


پرخوری عصبی اختلال دیگری از انواع اختلالات غذا خوردن است. خصوصیت اصلی پرخوری عصبی، جلسات پرخوری و عمدتاً مصرف غذاهای پر کالری است که راحت و با سرعت زیاد بلعیده می شود. پس از آن رفتارهای جبرانی مانند استفراغ عمدی یا دفع بوسیله مسهل و مدر به دلیل احساس گناه از پرخوری و بیزاری از خود و نیز برای پیشگیری از افزایش وزن انجام می شود. اغلب شروع پر خوری عصبی به دنبال دوره ای از رژیم های غلط کاهش وزن است.

عوامل اجتماعی فرهنگی مانند رژیم های کاهش وزن مکرر همراه با فشارهای ج برای لاغر شدن در ایجاد این بیماری مؤثر می باشند. این افراد معمولاً وزن طبیعی دارند. از عوارض این بیماری می توان به موارد زیر اشاره کرد: خستگی، ضعف، کاهش تمرکز حواس، عدم تعادل مایعات و الکترولیت های بدن، بیماری دندان به دلیل تماس زیاد دندان ها با اسید معده، اختلالات قاعدگی، یبوتس، پاره شدن عروق چشم به دلیل فشارهای ناشی از استفراغ های مکرر.


آکنه یا جوش غرور جوانی
جوش غرور جوانی یک بیماری پوستی است. در دوران بلوغ ترشح غدد چربی که در کنار مجرای خروجی موهای بدن قرار دارند، بیشتر می شود. ترشح بیشتر این مواد پوست را چرب تر می کند. در منافذ این مجراها ماده ای تولید می شود که می تواند آلوده و عفونی شده، موجب ایجاد التهاب یا قرمزی یا تورم شود، حدود 80 درصد نوجوانان در شروع بلوغ، با جوش صورت روبرو می شوند. این حالت در پسران شدیدتر از دختران است. این جوش ها معمولاً در صورت، پشت و سینه بیشتر از سایر نقاط بدن ظاهر می شوند.


درمان جوش های غرور جوانی: علائم خفیف آکنه را می توانید به وسیله یک یا دو بار شستشوی روزانه با آب و صابون کنترل کنید. اگر این عمل مؤثر واقع نشد با مراجعه به پزشک عمومی یا متخصص پوست و اجرای درمان های دارویی علائم خود را بهبود ببخشید. توجه کنید که داشتن یک رژیم غذایی مقوی و متعادل برای سلامت کل بدن از جمله سلامت پوست و کاهش علائم آکنه خیلی مهم است، گرچه مهم ترین نکته در درمان آکنه، حفظ بهداشت پوست و دست کاری نکردن جوش ها است ولی مصرف کمتر غذاهای پرادویه و یا چرب و محرک و شیرینی ها (با این که دلایل علمی قطعی موجود نیست) برای کمتر کردن عوارض آکنه توصیه می شود.
مصرف برخی مواد غذایی که اثر تحریکی دارند مانند سس مایونز، خامه، شکلات، گردو، فندق، موز، نارگیل و ادویه بهتر است تا حد امکان محدود شوند.

بعضی از مواد غذایی که می توانند در درمان آکنه مؤثر باشند، عبارتند از:
● منابع ویتامین A مانند جگر، هویج، اسفناج، گوجه فرنگی که علاوه بر درمان آکنه به رفع جای زخم نیز کمک می کنند.
● جوانه گندم و آواکادو که محتوی ویتامین E هستند و در سلامت پوست نقش دارند.
● سیر، پیاز و تخم مرغ که حاوی سولفور هستند.
● غلات سبوس دار که حاوی کروم بوده و سبب کاهش عفونت پوست می شوند.

کم خونی (آنمی)
آهن برای ساختن هموگلوبین (ماده قرمز خون) لازم است، هر وقت مقدار آهن غذا کمتر از حد موردنیاز باشد، در گلبول سازی خون اشکال به وجود می آید، در نتیجه، اندازه گلبول های قرمز کم می شود و بنابراین مقدار اکسیژنی که می تواند در خون حمل شود، کاهش می یابد. به این حالت کم خونی یا آنمی می گویند. پس کم خونی به زبان ساده، کاهش ظرفیت حمل اکسیژن در گلبول های قرمز خون است. انواع مختلف کم خونی وجود دارد که مهم ترین آن، کم خونی به علت کمبود آهن می باشد.


عواملی که می توانند باعث کم خونی فقر آهن شوند، عبارتند از: کمبود دریافت آهن از راه غذا، انگل های روده ای، مشکل در جذب آهن یا دفع آهن از بدن به دلیل خونریزی. این مشکل در دختران نوجوان شایع تر است. فرد کم خون، معمولاً دارای حالاتی از جمله: بیحالی و خستگی، کم شدن درجه حرارت بدن، بی اشتهایی و احساس مداوم خستگی است. مطالعات نشان داده اند که کمبود ذخایر آهن بدن می تواند موجب کاهش قدرت یادگیری، توانایی انجام کار و توانایی سیستم ایمنی گردد. گیاه خواری یا مصرف کم گوشت، ماهی و ماکیان، مصرف ناکافی غذاهای غنی از ویتامین ث از عواملی هستندکه باعث کمبود آهن در بدن می شوند. در دوران قاعدگی شدید و طولانی، رشد سریع، بارداری، ورزش شدید و آلودگی انگلی نیاز به آهن بیشتر است و مصرف کافی منابع آهن اهمیت بیشتری پیدا می کند.


پیشگیری و درمان کم خونی
برای پیشگیری از کم خونی مهم ترین نکته، مصرف کافی منابع آهن و ویتامین C است. به همین دلیل استفاده از منابع حیوانی غنی از آهن مثل دل و جگر، گوشت، زرده تخم مرغ و منابع گیاهی (که البته جذب آهن آنها کمتر است) مثل اسفناج پخته، لوبیا چیتی، آب آلو و نخود سبز توصیه می شود. آهن به دو شکل وجود دارد: آهن با کیفیت جذب بالاتر یا «هم» (Heme) و آهن با کیفیت جذب پایین تر یا «غیرهم» (non Heme).

جذب آهن «هم» بهتر بوده و کمتر تحت تاثیر سایر مواد خوراکی قرار می گیرد ولی آهن «غیرهم» جذب کمتری داشته و جذبش تحت تاثیر سایر مواد خوراکی است. به طور مثال، وقتی ویتامین C همراه با یک غذای آهن دار وارد ورده شود، جذب آهن از آن غذا بیشتر خواهد بود.

در مقابل، موادی مانند اسید اگزالیک (در اسفناج خام و شکلات)، اسید فیتیک(در پوسته گندم و حبوبات)، تانن (در چای) و پلی فنل ها (در قهوه) جذب آهن «غیرهم» را کم می کنند.


منابع غنی از آهن «هم» عبارتند از: دل و جگر و قلوه، گوشت قرمز به خصوص گوشت گاو، مرغ و سایر پرندگان به ویژه آنها که گوشت قرمزتری دارند، ماهی های تون و سالمون، حبوبات، تخم مرغ مخصوصاً زرده آن و میوه های خشک.

.

منبع :