آکاایران: چرا من اینقدر با پدر و مادرم جنگ دارم؟   

لباسی که می پوشید . غذایی که می خورید . رنگ دیوارهای اطاق خوابتان . جایی که می روید و چگونگی رسیدن به آنجا . کسانی که با آنها رابطه دارید . زمانی که به خواب می روید .

شما می پرسید این ها چه ربطی به هم دارند ؟ این ها تعداد کمی از صدها کار دیگر است که والدینتان وقتی کودک بودید برایتان انجام می دادند. به عنوان یک بچه ، شما هیچ نقشی یا اظهار نظری در باره مسائل بالا نداشتید . والدینتان از صبحانه ای که می خوردید تا لباس خواب شب ، برایتان تصمیم می گرفتند . و این چیز خوبی بود چون کودکان به این مراقبت و کمک نیاز دارند . چون به اندازه کافی بالغ نشده اند که بتوانند تصمیم های درست بگیرند یا حتی از خودشان مراقبت کنند .

اما بالاخره کودکان هم بزرگ شده و وارد دوران نوجوانی می شوند  و قسمتی از نوجوانی ، ساخت هویت مان است که تا حدودی جدایی از والدین را می طلبد . این کاملاً طبیعی است که نوجوانان افکار ، نظرات و ارزشهای خودشان را  در باره زندگی دارا باشند  و این آنها را برای بزرگسالی آماده می کند .

اما همان طور که شما بزرگ می شوید و به شخصی نوین تبدیل می شوید و تصمیم ها را خودتان می گیرید ، احتمالاً والدین شما دوره سختی را برای انطباق و هماهنگی خود با شما می گذرانند . آنها به شمای « نوین » عادت نکرده اند و می پندارند که شما همان کودکانید که برایشان تصمیم می گرفتند و آنها هم اعتراضی نداشتند .

در بیشتر خانواده ها ، این عدم تطبیق بین پدر و مادر و فرزند است که باعث بسیاری از جنگ و دعواها می شود . شما می خواهید اطاقتان را با پوستر تزیین کنید ولی والدینتان نمی فهمند که چرا شما دیگر پوسترهای بچگی تان را دوست ندارید . شما فکر می کنید مشکلی ندارد اگر هر روز بعد از مدرسه به مرکز خرید بروید : آنها ترجیح می دهند که شما به ورزش بروید . این جور برخوردها میان نوجوانان و والدینشان معمولی و زیاد است نوجوانان عصبانی می شوند چون احساس می کنند پدر و مادرها به آنها احترام نمی گذارند و مانع کارهایی که دوست دارند انجام دهند می شوند . والدین عصبانی می شوند چون به تحت کنترل بودن عادت ندارند و با تصمیمات فرزندانشان مخالفند .

در اینجا احساسات به خاطر این ناسازگار بودن به سادگی آسیب می بینند و مسائل پیچیده تر می شوند . مانند دوستانی که انتخاب می کنید یا نگرش ها در باره رفتن به مهمانی ها و یا رابطه با جنس مخالف ، این ها باعث می شوند مشاجره ها بالا بگیرد . چون والدینتان همواره قصد مراقبت از شما و تضمین امنیت شما را دارند ، مهم نیست چند سالتان است .

خبر خوب درباره جنگ و دعوا با پدر و مادر تان این است کهدر بسیاری از خانواده ها ، اینجور مشاجره ها کاهش پیدا می کند ، چون والدین با این فکر که فرزندشان حق این را دارد که نظراتی بدهد و هویت خودش را که ممکن است با هویت خود آنها تفاوتهایی داشته باشد ، کنار می آیند  و احساس راحتی بیشتری می کنند . تا والدین و فرزند با نقش های جدیدشان تطبیق پیدا کنند ممکن است چند سالی طول بکشد . شما بهتر است که هر چه می توانید به روی ارتباط با والدینتان تمرکز کنید .

بعضی اوقات به  نظر غیر ممکن می آید مثل اینکه آنها اصلاً دیدگاه شما را درک نمی کنند و نخواهند کرد . اما صحبت کردن و توضیح صریح نظراتتان می تواند به شما کمک کند تا احترام و اعتماد بیشتری را از طرف والدین خود کسب کنید ، و شما با هم به توافقی برسید که همه را خوشحال کند . مثلاً اگر نظافت اطاقتان را به عهده بگیرید ، می توانید ساعتی بیشتر بیرون از خانه بمانید ، این معامله ی خوبی برای دو طرف است . همچنین به یاد داشته باشید که والدینتان شما را بسیار دوست دارند و نگران شما هستند از طرفی آنها هم روزی نوجوان بوده اند . بنابراین می توانند بفهمند که شما به دنبال چه هستید؟

.

منبع :