آکاایران: چگونه لباس پوشیدن فرزندمان را نقد کنیم؟

آکاایران:  

پسر یا دختر نوجوان شما لباسی با شکل و شمایل جدیدی می پوشد. شما از این مساله ناراحت اید، چون احساس می کنید برازنده فرزند شما و شخصیت او نیست. اما نمی دانید چه باید کرد؟ این معضل بسیاری از پدر و مادرهایی است که این روزها نگران فرزندان شان هستند و نوجوانان شان در پی جستجوی پدیده های جدیدند؛ تنها از روی کنجکاوی. گفتگویی کرده ایم با دکتر پروین ناظمی، مشاور و مدرس دانشگاه آزاد درباره برخورد با شیوه های گوناگون لباس پوشیدن نوجوانان که از نظرتان می گذرد.
 
▪ خانم دکتر، آیا شیوه لباس پوشیدن نوجوانان وقتی به مذاق والدین خوش نیاید، غیرطبیعی محسوب می شود؟
ـ ببینید، ما اول از همه باید بدانیم که نوجوانان از روی کنجکاوی بسیاری از کارها را انجام می دهند و قصد و نیت بدی ندارند اما باید به طور مناسب و در مراحل اولیه فاقد استفاده از قوه قهریه و با تربیت مناسب، آنها را به انجام دادن کار درست تشویق کرد. بنابراین بر اساس روان شناسی نوجوانان باید بپذیریم که این طور لباس پوشیدن نوجوانان تا حدی از روی غریزه کنجکاوی است.
▪ چگونه باید به آنها روش درست را آموزش داد؟ 
ـ اول از همه باید جایگزین های مناسبی برای نوجوانان تامین کرد. اگر به نوجوانان و جوانان می گوییم نباید از فلان پوشش استفاده کنی یا در شأن تو و عرف جامعه نیست، باید جایگزین مناسبی برای او تعیین کنید تا حداقل یکی از آنها را بپذیرد. این طور نیست که بیاییم و مدام این افراد را از کارهایی که انجام می دهند، منع کنیم.
▪ الان در جامعه این جایگزین ها را نداریم؟
ـ به صورتی که جای جذابیت لباس های متنوع را بگیرد، خیر. نوجوانان و جوانان بر اساس روان شناسی خود، به خودنمایی نیاز دارند و در داخل محیط خانه جایی برای این کار موجود نیست. اینکه می گوییم باید جایگزین های جذاب برای نوجوانان و جوانان ایجاد شود، همه اش در جامعه بیرون از منزل نیست بلکه می توانیم در درون منزل هم به آنان اجازه خودنمایی منطقی دهیم تا در چارچوب قوانین و فرهنگ و اعتقادات خانواده ایرانی، خود را ابراز کنند. بزرگ ترین دغدغه نوجوانان و جوانان، نشان دادن توانایی خود است برای اینکه به کسب هویت لازم برسند.
▪ خوب، پس عزت نفس اهمیت پیدا می کند؟
ـ در حقیقت هم اعتماد و عزت نفس و هم رفع نیازهای نوجوان اهمیت دارد. بسیاری از نوجوانانی که به مد و انواع روش های نوین و نامعمول لباس پوشیدن روی می آورند، برخی از نیازهای شان برطرف و ارضا نشده است. در حقیقت این نوجوانان ممکن است دچار اختلال روان و رفتار باشند که البته با تربیت درست و توجه والدین به خوبی می توانند به هدف خود دست یابند.
▪ یعنی هر نوجوانی که اهل مد باشد، بیمار است و اختلال رفتاری دارد؟
ـ نه، این جور گفتن هم درست نیست اما می توانیم بگوییم که اینگونه نوجوانان از نظر برخی نیازها دچار مشکل هستند و باید به نیازهای آنان توجه کرد و البته با محبت و درست صحبت کردن و با متانت و راهنمایی درست می توان آنان را به راه درست کشاند ولی باید باز هم پذیرفت که بسیاری از کارها مقتضای سن نوجوانی و جوانی است و باید تا حدودی با آن کنار آمد اما نباید طوری رفتار کرد که نوجوان با زیر پا گذاشتن قوانین اجتماعی به تخریب جامعه گرایش یابد.
▪ تربیت نوجوان باید از چه زمانی باشد؟
ـ در حقیقت باید پیش از ورود به سن نوجوانی به تربیت و راهنمایی نوجوانان و جوانان توجه کرد و باید با احترام گذاشتن به نوجوان مان به او بفهمانیم که برای ما مهم است. برای مثال، در تصمیمات خانواده او را مشارکت دهیم و به او نشان دهیم که در خانواده و در اجتماع دیده می شود. اگر نوجوان را ببینیم و عزت نفس او را بالا ببریم، می توانیم موجب شویم تا با انجام دادن کارهایی مانند خلاف عرف و فرهنگ لباس پوشیدن، به مقابله با آنچه او را تحقیر می کند، نپردازد و در حقیقت نه انتقام بگیرد و نه عصیان گری بکند. البته باز هم تاکید می کنم که همیشه لباس پوشیدن و تبعیت از روش های نو در لباس پوشیدن و اصولا وضع ظاهر، براساس عصیانگری علیه والدین نیست یا ناشی از انحراف اخلاقی نیست بلکه نوجوانان بر اساس مقتضیات سنی خود می خواهند خیلی از موارد نوین را تجربه کنند و همین موضوع موجب می شود تا در معرض سوءمصرف مواد یا رفتارهای پرخطر قرار گیرند.
▪ آیا جلف شمردن طرز لباس پوشیدن نوجوان و سبک شمردن رفتار او، موجب بهتر شدن وضعیت رفتار او می شود؟
ـ من زیاد به این موضوع اعتقادی ندارم چون با این رفتار در حقیقت نوعی پیش داوری انجام داده ایم و رفتاری را پیش از اینکه برای نوجوان مان تجزیه و تحلیل کنیم، مورد سرزنش قرار داده ایم، در حالی که شرایط را باید طوری فراهم کنیم تا خود او به نتیجه مطلوب برسد.

گردآوری و تنظیم:گروه سبک زندگی آکا ایران
.

منبع :