آکاایران: در این بیماری به جای جنین، تنها جفت رشد می کند و می تواند رشد سرطانی داشته و در بخش های دیگر بدن منتشر شود. البته همه موارد این بیماری شکل سرطانی پیدا نمی کند و مهم ترین نکته در تشخیص و درمان این بیماری همین مساله است که بتوانیم انواع خوش خیم را از انواع بدخیم آن جدا کنیم. همان طور که در هفته قبل گفته شد تشخیص بر اساس علائم و بخصوص سونوگرافی انجام می شود، البته همیشه باید بخاطر داشت که این بیماری می تواند به دنبال سقط یا حتی یک حاملگی طبیعی و پس از زایمان اتفاق بیفتد.

این بیماری در زنان نژاد آسیایی به خصوص نژاد زرد بیشتر دیده می شود. همین طور زنان وقتی خیلی زود (زیر ۲۰ سال) یا خیلی دیر (بالای ۴۰ سال) حامله شوند، بیشتر در معرض خطر بیماری هستند و هرچه سن مادر بیشتر باشد، خطر بیماری بیشتر است. در برخی مطالعات دیده شده مصرف قرص های جلوگیری می تواند در بروز انواعی از مول موثر باشد، اما این مطالعات کاملا تایید نشده است. همین طور دیده شده کم مصرف کردن ویتامین A هم می تواند زمینه ساز انواعی از بیماری مول باشد.

به هرحال، هر گاه این بیماری تشخیص داده شد، در اولین فرصت اقدام به کورتاژ و تخلیه رحمی می شود. به دنبال کورتاژ مهم ترین مرحله درمان شروع می شود، یعنی ضمن این که نتیجه کورتاژ برای بررسی به آزمایشگاه پاتولوژی فرستاده می شود. به صورت هفتگی سطح خونی بتا اچ سی جی اندازه گیری می شود. این هورمون که از جفت ترشح می شود، همان ماده ای است که طی تست حاملگی مثبت می شود. این ماده در حالت عادی و پس از کورتاژ بتدریج پایین می آید، اما در بیمارانی که مول در آنها به سمت بدخیمی می رود، به دنبال کورتاژ پایین نمی آید و گاه حتی بالا می رود و علامت نیاز به درمان های وسیع تر است.

در کسی که سطح بتا اچ سی جی پایین می آید، باید پی گیری و اندازه گیری سطح این هورمون حداقل ۶ ماه ادامه یابد و در این مدت بیمار به هیچ عنوان باردار نشود. (در این موارد بهترین روش جلوگیری از بارداری، مصرف قرص جلوگیری بلافاصله پس از کورتاژ است). پس از ۶ ماه منفی بودن بتا اچ سی جی احتمال عود بیماری و بدخیم شدن آن بسیار کم است و بیمار می تواند باخیال راحت باردار شود و بداند احتمال این بیماری بسیار کم و حدود یک درصد است.

در کسانی که بتا اچ سی جی کم نشده یا زیاد شود و دچار مول دائم یا بدخیم شده اند نیاز به شیمی درمانی و بررسی های بیشتر دارند، زیرا ممکن است بیماری به جاهای دیگر از جمله ریه، کبد یا مغز انتشار یافته و به خطرات بیشتری برای بیمار منجر شود. خوشبختانه بیشتر این بیماران درمان می شوند و پس از پیگیری مناسب حداکثر ۲ ساله می توانند باردار شوند. احتمال این که حاملگی بعدی (به دلیل شیمی درمانی) با مشکلی روبه رو شود، موجود نیست و احتمال بروز مول مجدد هم بسیار کم است.

 

دکتر ثریا عالمی

گردآوری و تنظیم:گروه سلامت آکا ایران
.

منبع :