صفحه نخست
اخبار آکانیوز سرگرمی فیلم سلامت آشپزی شیرینی پزی خانه داری خانواده سبز ازدواج کودک داری ورزش بیوگرافی عکس اطلاعات عمومی ایرانگردی جهانگردی تعبیر خواب بازی فرهنگ

مامان من دیگه بچه نیستم!

مامان من دیگه بچه نیستم! و را در آکاایران ببینید

آکاایران: مامان من دیگه بچه نیستم!

آکاایران: امروز صبح کودک دو و نیم ساله ام وارد حمام شد و در وان نشست. وقتی رفتم تا درجه آب را برایش تنظیم کنم مرتب تکرار می کرد: «خودم خودم». به او گفتم نه مامان خطر دارد...

 

ممکن است خودت را بسوزانی، تو هنوز کوچولویی اما او با جیغ و فریاد دوست داشت تمام کارها را خودش انجام دهد. روان شناسان می گویند ۲ تا ۳ سالگی سنی است که کودکان دوست دارند قدرت را به دست بگیرند. احساس می کنند حالا که می توانند راه بروند، حرف بزنند و اختیار ادرارشان را دارند، دیگر بچه نیستند و دوست دارند از محدودیت ها بگذرند. سوالی که مطرح می شود این است که در مقابل این رفتار کودکان بهتر است چگونه عمل کنیم.

روان شناسان می گویند به عبارتی می توان گفت این سن اولین دوره «نوجوانی» کودکان است و آنها به صورت مرتب در برابر خواسته های مادر «نه» می گویند و دوست دارند به تنهایی فاقد حضور والدین کارهایشان را انجام دهند.

 

 

● خودم، خودم!

 

انجام کارها به تنهایی در ۳ ۲ سالگی کار آسانی نیست. فاصله زیادی بین میل به استقلال و توانایی های واقعی یک کودک در این سن وجود دارد و همین موضوع می تواند در نهایت باعث گوشه گیری و افسردگی آنها شود. بهترین راه حل این است که مادر تا جای ممکن کودکش را به «تنها انجام دادن امور» تشویق کند. این اقدام برای هیچ مادری ساده نیست و باید خویشتن دار بود. مسلما مشاهده این وضعیت که او همه جا را کثیف می کند تا لقمه ای غذا بخورد یا ساعت ها وقت تلف می کند تا لباسی بپوشد، خسته کننده است، با این حال باید به کودک فرصت داد تا توانایی هایش را آزمایش کند. وقتی برای کودکی با این توصیه که «تو هنوز کوچکی» انجام همه امور ممنوع شود، او درون گرا و افسرده می شود. به کودک باید فرصت داد تا آموختن را از یک جایی شروع کند.

 

 

● به کودک فرصت بدهید

در این سن لازم است کمی نسبت به کثیفی خانه و نظم و ترتیب وسایل بی توجه شوید. هر مادری می داند فرزندش چه کارهایی می تواند انجام دهد و چه قدرت ها و توانایی هایی دارد. بهتر است به کودک فرصت تجربه توانایی های نوین داده شود. هر بار نیز بهتر است او را تشویق کنید تا خودی نشان دهد.

 

 

● مراقب باشید

 

نکته بسیار قابل توجه اینکه نباید به کودک اجازه کارهایی بدهید که امنیت او یا سایرین را به خطر می اندازد. کودک در این سن درکی از خطر ندارد. به همین دلیل لازم است در برخی شرایط مثلا هنگام ردشدن از خیابان وقتی دستش را به شما نمی دهد، به آرامی اما جدی تکرار کنید «تو هنوز برای انجام این کار کوچک هستی و انجامش برای تو خطرناک است.» با این جمله، افق دید جدیدی برایش باز می?کنید. مثلا بگویید «تو هم خیلی زود می توانی مثل مامان و بابا این کار را انجام دهی.» البته در برخی شرایط کمی اعتماد و البته آموزش لازم است. این والدین هستند که با توجه به پیشرفت های فرزندشان می توانند هرازگاهی قوانین را تغییر و اجازه کارهای نوین را به فرزندانشان بدهند. در این شرایط به کودکتان بگویید: «حالا به اندازه ای بزرگ شده ای که این کار را به تنهایی انجام دهی. از فردا اجازه انجام تنهایی این کار را داری.» مادر از پرحرفی دختر ۵/۲ ساله اش گله مند است و می گوید فرزندش بعد از بیدار شدن از خواب مرتب در حال حرف زدن با عروسک هایش است و یک لحظه ساکت نمی شود. گاهی باورمان نمی شود که تا چند ماه پیش او اصلا صحبت نمی کرده و ناگهان به حرف آمده... روان شناسان می گویند کودکان ۲ تا ۳ سال علاقه چندانی به گفت وگو با اطرافیان ندارند و ترجیح می دهند با خود و عروسک هایشان صحبت کنند. درواقع زبان برای آنها ابزاری برای برقراری ارتباط و شناخت دنیای پیرامون است. وقتی کودک پا به ۲ سالگی می گذارد، وابستگی اش به بزرگ ترها کمتر می شود و سعی می کند از توانایی های جدیدی که به دست آورده، مانند راه رفتن و حرف زدن به نحو احسن استفاده کند.

 

 

● دوره ضروری

شاید حرف زدن های مکرر کودک با خود برای والدین خسته کننده باشد اما این دوره، برای کودک در به دست آوردن هویت بسیار مهم است. در همین دوران است که کودک به تدریج نام گذاری ها را می آموزد و سعی می کند هر یک از دوستان، والدین، مادر و پدربزرگ و اقوام را به اسم صدا کند. بردن نام این افراد وقتی آنها را می بیند، یا عکسشان را مشاهده می کند، برایش جالب است. درحقیقت با این کار می خواهد نشان دهد حضور در جمع آشنایان برایش مهم است. بازی با کلمات هم او را جذب می کند و دوست دارد مرتب کلمه ای نوین بیاموزد. کودکان از کلماتی که آموخته اند با فرمول های خاص خود جمله می سازند و آن را تحویل اطرافیان می دهند. گاهی تلفظ ۲ کلمه را با هم ترکیب می کنند و کلمه ای نوین می سازند که شاید درست نباشد اما مفهوم را می رساند و شنیدن آن برای والدین جذاب است. در این شرایط والدین باید فاقد آنکه کودک دچار مشکل شود، او را با شکل واقعی کلمه آشنا کنند. این دوره بهترین زمان برای افزایش دایره لغات کودکان است.

 

 

 

● همراه او باشید

 

هرچه دایره لغات فرزند شما گسترده تر شود، خواندن را سریع تر خواهدآموخت. سعی کنید در این سن در کنار کلمات، جمله بندی را هم به فرزندتان آموزش دهید. استفاده از جمله های صحیح، گوش کودک را عادت می دهد تا کلمات و جمله ها را درست ادا کند.

 

 

● مراقب پرحرفی ها باشید

کنجکاوی برای آموختن کلمات نوین و پرحرفی در حد معمول برای کودک خوب است اما گاهی کودک دچار پرحرفی های غیرمعمول می شود. پرحرفی غیرمعمول یعنی چه؟ اگر فرزند شما مرتب یک جمله را تکرار می کند، مثلا ۱۵ بار در راه می پرسد «کجا می رویم؟»، ممکن است دچار مشکلاتی نظیر اضطراب روانی باشد بنابراین هرگز مسخره اش نکنید یا با لحنی خشن نگویید: «۱۰۰ بار که گفتم کجا می رویم!» زیرا شاید منظور کودک از بیان یک جمله، شنیدن جواب های دیگر باشد. در این شرایط مشاوره با روان پزشک کودک می تواند مفید باشد. راهکار دیگر، خواندن کتاب برای کودک است. به این ترتیب به تدریج متوجه می شوید که چه چیزی ذهن او را درگیر کرده است؛ تاریکی، کابوس های شبانه، طلاق والدین یا... در ضمن با خواندن کتاب و بسط دایره لغات به کودک کمک می کنید اضطرابش را بشناسد و آن را ادا کند.

 

 

 

  
ترجمه:سمیه مقصودعلی

گردآوری و تنظیم:گروه سبک زندگی آکا ایران
.

منبع :