شادی را به او هدیه دهید


هر پدر و مادری که بهترین آرزوها را برای فرزندان خود دارند، همه تلاش خود را می کنند تا اطمینان حاصل نمایند که کودکانشان سالم هستند و در شرایط روحی و جسمی مناسبی بسر می برند. بسیاری از مادران ممکن است کارهای مهیج زیادی را برنامه ریزی کنند که می تواند تمام روز کودکان را پُر کند و به آنها ثابت کند که مادرشان بدون قید و شرط به آنها علاقه دارد. با این حال مانند بسیاری دیگر از والدین دغدغه اصلی این است: آیا کودکان من واقعا شاد و خوشحال هستند؟


ممکن است دانستن اینکه چه چیزی کودکان را شاد و خوشحال می کند شما را شگفت زده کند. متخصصان رشد کودک که در این زمینه تحقیق می کنند می گویند: "شادی" چیزی نیست که شما بتوانید مثل یک هدیه زیبا با کاغذ کادوی جذاب به کودک خود بدهید. یک روانشناس و نویسنده کتاب «شادی بزرگسالان و ریشه های آن در دوران کودکی» می گوید: در واقع کودکان والدینی که در به دست آوردن دل آنها بیش از حد افراط کرده باشند (مثلا کوهی از اسباب بازی برای آنها خریده باشند یا اینکه جلوی بروز هرگونه ناراحتی عاطفی را در آنها گرفته باشند) به احتمال زیاد در دوران نوجوانی خسته، عیبجو و غمگین (بدون شادی و خوشحالی) خواهند بود. وی با تاکید بر اینکه «باید به کودکان کمک کرد تا برخی ابزارهای روحی و درونی را در خود ایجاد کنند که بتوانند در تمام طول عمر به آنها اعتماد کرده و از آنها استفاده کنند»، می گوید: بهترین عواملی که می توانند نشانه شاد بودن فرد باشند درونی هستند نه بیرونی. البته نکته مهم این است که لازم نیست شما یک متخصص در زمینه روانشناسی کودکان باشید تا بتوانید هوش و قوه درونی آنها را به قدری تقویت کنید که بتوانند فراز و نشیبهای زندگی را تحمل کنند. با کمی حوصله و انعطاف پذیری، هر پدر و مادری می تواند زمینه های یک عمر شادی را برای کودک خود فراهم کند.



در این نوشته به زبان ساده به پدران و مادران کمک می شود تا به افزایش شادی و نشاط در فرزندان خود کمک کنند.

* موقعیت شوخی و تفریح را فراهم کنید. هرچند تفریح و بازی دائمی یا خوردن بستنی به جای شام آرزوی همه کودکان است اما عاملی که می تواند موجب به وجود آمدن بیشترین شادی برای کودک شود، در دسترس تر و بدیهی تر است؛ آن عامل خود شما هستید! توجه به این نکته مهمترین مرحله برای شاد کردن کودک است. با آنها ارتباط برقرار کنید؛ با آنها بازی کنید. اگر شما با آنها تفریح کنید آنها هم واقعا تفریح می کنند. اگر شما بتوانید فضایی فراهم کنید که فرزند شما در دوران کودکی در ارتباط و دلبسته به والدین باشد، بهترین گام را برای تضمین شادی کودک خود برداشته اید.





*از هر فرصتی برای خندیدن و خنداندن استفاده کنید! شاید شنیده باشید خنده مسری است و به صورت زنجیر وار همه افراد حاضر از خنده هم به خنده می افتند. در میان پیامهای هیجانی ، لبخند قدرت سرایت بیشتری دارد و تقریباً غیر قابل جلوگیری است. لذت ببرید با هم بخندید و از شادی هم شاد شوِید . یک صحبت ساده قبل یا بعد از  شام می تواند فرصت مناسبی برای تک تک اعضای خانواده (حتی کودک شما) باشد تا بگویید که بهترین اتفاقی که در این روز برای شما افتاده است چه بوده است.از اعضای خانواده بخواهید هر کس خاطره خوشی که دارد ، تعریف کند ؛ این کار باعث می شود ذهن ما به یاد آوری خاطرات خوش عادت کنید . بعضی از تصنیف ها و ترانه ها را به صورت دسته جمعی و خانوادگی با هم بخوانید.

* بازی یکی از موثرترین راههای افزایش شادی در کودکان است . آنها را تشویق کنید تا بازیهای خلاقانه را تجربه کنند. به عبارتی از آنها بخواهید بازی بیافرینند . دیده شده که بازیهای سنتی مثل هفت سنگ –عمو زنجیر بافت –گل یا پوچ –کلاغ پر و ... چنانچه با نشاط کافی برگزار شود ، می تواند مورد استقبال بچه ها قرار گیرد . بازیهای تخیلی نیز می تواند کمک زیادی به افزایش هدفمندی و رشد و ساماندهی آرزوها و پرورش خلاقیت در کودکان کند.

*کودکان با شعر و ترانه و متل ارتباط بهتری برقرار می کنند؛ هنگام خواندن شعرهای کودکانه ، صبر کنید تا بچه ها قافیه بعدی را حدس بزنند و آنها را تشویق کنید.
از آنها بخوانید شعرهای ساده بسازند و روی شعرهایی که می شنوند آهنگ بگذارند .



*کودکان شاد در بدنهای سالم زندگی می کنند. خواب کافی، ورزش و رژیم غذایی مناسب در سلامتی هر کس (خصوصا کودکان) اهمیت دارند. کودکان به طور طبیعی زیاد ورزش می کنند: در صورتی که زمان کافی در اختیار کودک خود قرار دهید تا در حیاط خانه یا پارک بدود، اخلاقش هم بهتر می شود. همچنین بهتر است به ساختار روحی و شخصیتی کودک خود نیز توجه کنید: هرچند برخی از کودکان آسان گیرند، اما برخی دیگر تنها زمانی شاد هستند و پیشرفت می کنند که برنامه منظمی داشته و بدانند در طول روز چه کارهایی باید انجام دهند. همچنین ممکن است بخواهید بین مصرف یک غذای خاص و اخلاق کودکتان ارتباط برقرار کنید. برخی از والدین متوجه می شوند که هرچند مصرف شکر موجب می شود که انرژی کودک تا حد زیادی افزایش پیدا کند اما ممکن است موجب نوسانات اخلاقی یا رفتارهای پرخاشگرانه نیز شود. پس حساسیتهای غذایی نیز ممکن است در رفتار و اخلاق کودک شما نقش بازی کنند.

*بچه ها را دامن طبیعت ببرید . سنگهای رنگی جمع کنید . گلهای گوناگون را ببینید . به صدای آب گوش کنید . در خانه گل پرورش دهید و مراقبت بعضی از گلها را به بچه ها بسپارید .

*اجازه دهید بعضی وقتها ناراحت یا عصبانی باشند.
کودکان باید بدانند که اگر بعضی وقتها ناراحت باشند احساسشان کاملا طبیعی است؛ در واقع ناراحتی هم بخشی از زندگی است. اگر ما به عنوان والدین تلاش کنیم تا همه ناراحتیها را از بین ببریم در واقع این پیام را به کودک می دهیم که: "نباید ناراحت باشی. ناراحت بودن یک اشتباه است". در صورتی که ما در زندگی واقعی می بینیم که لحظاتی وجود دارد که از صمیم قلب غمگین می شویم یا شاید خشمگین باشیم. ما باید به آنها اجازه دهیم که احساسات مختلفشان را تجربه کنند؛ و غم و خشم نیز بخشی از این احساسات هستند.

شما می توانید روش پیدا کردن راه حلهای مناسب را به او آموزش دهید، به کودک خود کمک کنید تا برای هر یک از احساساتش یک اسم مناسب انتخاب کند تا بتواند در مورد احساسات مختلف صحبت کند. حتی اگر کودک شما هنوز حرف نمی زند شما می تواند چند عکس از صورتهای افراد مختلف به او نشان داده و از او بپرسید که کدام عکس احساسی مشابه با او را نمایش می دهد. کودکان کلمات عاطفی مانند "خوشحال" یا "عصبانی" را به سرعت یاد می گیرند. هنگامی که آنها بتوانند بین این کلمات و احساسات خودشان ارتباط برقرار کنند توانایی بسیاری زیادی برای درک و مدیریت احساسات خود پیدا خواهند کرد.

* فضای زندگی را با نوای موسیقی ، آرام و با نشاط کنید. چند لیوان آب با مقادیر مختلفی آب می توانند صدای گوناگونی تولید کنند و آهنگ های مختلف بسازد .

* برای آنها الگوی خوبی باشید.  کودک شما می تواند احساسات شما را از روی رفتارهایتان درک کند. اگر شما از چیزهای کوچک لذت ببرید و بگویید که مدیون چه کس یا چه چیز هستید می توانید یک مدل مثبت و مناسب برای کودک خود باشید. شما می توانید به کودک خود کمک کنید تا نیمه پر لیوان را ببیند نه نیمه خالی آن را. مثلا اگر باران آنقدر شدید است که نمی توانید به پارک یا شهربازی بروید، می توانید به فرصت مناسبی که برای پختن کیک یا کلوچه پیش آمده است اشاره کنید. می توانید به کودکانتان بگوئید: «خوشحال باشید برای آنچه که دارید به جای آنکه ناراحت باشید برای آنچه که ندارید».  هر وقت بیش از حد مضطرب باشید کودکان شما به سرعت واکنش نشان می دهند. آنها ممکن است ساکت شوند و یک گوشه کز کنند. ممکن است با صحبت کردن با شما به همان روشهایی که شما به آنها آاموخته اید بخواهند شما را خوشحال کنند. بنابراین دقت کنید که چه رفتاری را برای کودکان تان به نمایش می گذارید.

* به آنها یاد دهید بخشنده و بزرگوار باشند و به دیگران محبت کنند. با بزرگتر شدن کودک او می تواند یاد بگیرد که کمک به دیگران چقدر می تواند برای خودش ارضاکننده باشد. تحقیقات نشان می دهند افرادی که در زندگی کارهای خوب انجام می دهند کمتر احساس افسردگی می کنند. انجام کارهای خیر و کمک به دیگران می تواند بخشی از زندگی خانوادگی باشد.

حتی کودکان نیز می توانند از این نکته درس گرفته و بهره ببرند. شرکت دادن کودکان در جشن های نیکوکاری یا جمع آوری لوازم و اغذیه برای آسیب دیدگان بلایا می تواند بعنوان یک سنت خانوادگی درآید. حتی کمک کردن در کارهای منزل مانند گذاشتن لباسهای کثیفش در سبد لباسها می تواند این احساس را به کودک منتقل کند که او هم دارد به دیگران کمک می کند.

*گاهی با کمک و همفکری آنها دکوراسیون منزل و اتاقشان را عوض کنید و در محیط زندگی از نور کافی استفاده کنید.



* به آنها اجازه دهید عواطف خود را به صورت آزادانه و سالم بیان کنند؛ آنها حق دارند در صورت شادی بالا و پایین ببرند و در غمگینی گریه کنند.
فرآوری: نسرین صفری
بخش خانواده ایرانی سایت تبیان