آکاایران: از کودک بخواهید ترس خود را نقاشی کند

آکاایران: رفتار با کودکی که از تاریکی شبانه می ترسد

از کودک بخواهید ترس خود را نقاشی کند

اختصاصیآکا ایران:  

کودکان زیادی از تاریکی می ترسند و شاید دلیل ترس از تاریکی این است که کودک نمی داند در تاریکی باید چه کار باید بکند ؟ یا حتی ممکن است به دلیل این باشد که نمی تواند پدر و مادر خود را ببیند و وقتی دست کودک را می گیرید ترس او از بین خواهد رفت . حتی گاهی فکر تنهایی در یک اتاق تاریک هم کودک را می ترساند . در این شرایط کودک دچار ترس و اضطراب می شود و بیش از هر زمانی نیازمند احساس آرامش و امنیت است که توسط اعضای خانواده دریافت می شود .

ترس از تاریکی یکی از عمده ترین ترس هایی است که در کودکان وجود دارد . در ادامه مطلب به والدین یاد می دهیم که چگونه در مقابل ترس کودکان از تاریکی واکنش مناسب نشان دهند .

احساس ترس نسبت به تاریکی از دو سالگی آغاز می شود

ترس از تاریکی اغلب بین بیشتر کودکان دیده می شود . این ترس از سنین 2-3 سالگی شروع می شود و در سال های بعدی تداوم چندانی ندارد اما ممکن است تا 10-12 سالگی ادامه پیدا کند.

چرا کودکان از تاریکی می ترسند ؟

گاهی والدین یا نزدیکان کودک برای تنبیه می خواهند او را در جایی تاریک که باعث ترس و وحشت او می شود ، تنها بگذارند و به همین دلیل کودک از تنهایی می ترسد . عامل دیگری که باعث ترساندن کودک از تاریکی می شود فضایی است که کودک در آن زندگی می کند و ممکن است اتاق کودک در زمان تاریکی و روشنی جلوه ی متفاوتی داشته باشد .

علاوه بر آن کودکی که در مرحله رشد تصورات ذهنی است به راحتی می تواند در تاریکی از هر چیزی هیولا بسازد و به این صورت از آن هیولای خیالی بترسد .

گاهی ترس کودک به دلیل این است که نمی داند در تنهایی و تاریکی باید چه کاری انجام دهد ؟ در این وضعیت اگر پدر و مادر دست کودک را بگیرند ، ترس او از بین خواهد رفت .

در بعضی موارد حتی فکر کردن به اتاق تاریک کودک را می ترساند . کودکان در این وضعیت دچار ترس ، دلهره و آشفتگی می شوند و بیش از هر زمانی به امنیت و آرامش نیاز دارند که این نیاز از طریق اعضای خانواده و والدین برآورده می شود .

ممکن است کودک به دلیل تصورات ذهنی خود درباره دزد و موجودات خیالی از تاریکی بترسد که این افکار به خاطر داستان گویی های اطرافیان یا خواب دیدن او بوجود آمده است . یک کودک 6 ساله تاریکی را سرشار از هیولاها ، غول ها و دزدها می داند که می خواهند به او آسیب برسانند ؛ مثلا وقتی کودک در تاریکی به رختخواب می رود به یاد خواب وحشتناکی می افتد که شب گذشته دیده است ، آن زمان است که خواب از سرش می پرد و شروع به خیال پردازی می کند .

راهکارهایی برای کاهش ترس کودکان از تاریکی

انجام بازی و سرگرمی در تاریکی می تواند باعث کاهش ترس کودک از این وضعیت شود ؛ برای مثال والدین می توانند جلوی نور شمع روی دیوار سایه هایی بیندازند و یا در تاریکی جایشان را عوض کنند و از کودک بخواهند که آنها را پیدا کند . انجام این بازی ها باعث می شود که کودک به تنهایی عادت کند و متوجه شود که اشیاء در زمان تاریکی هیچ تفاوتی با زمان روشنایی ندارند .

اگر کودک نیمه های شب از خواب بیدار می شود از او نخواهیم که به اتاق برگردد زیرا ترک این عادت برای او سخت است .

باید دلیل اصلی ترک کودک از تاریکی را بدانید ؛ مثلا والدین نسبت به رفتارها و واکنش های روزانه فرزندشان حساسیت بیشتری داشته باشند و تغییرات محیطی چون خانه ، مدرسه و دوستانشان را بررسی کنند ، حتی باید سلیقه و انگیزه های کودک را شناسایی کنند . وقتی کودک به شدت ترسیده است و نمی تواند حرف بزند ، از او بخواهیم ترسش را نقاشی بکشد . در این زمان توجه کنیم که کودک چه چیزی می کشد و با چه رنگ هایی نقاشی اش را رنگ می کند .

معمولا کودک ترس ها و اضطراب هایش را با رنگ های تیره و تاریک نقاشی می کند و حتی گاهی چهره ی ترسناکی که کشیده را با خط خطی کردن محو می کند تا عامل ترس از بین برود . بعد از نقاشی با  کودک درباره نقاشی اش حرف بزنید و به آرامی با او صحبت کنید تا دلیل ترس او را پیدا کنیم .

البته نباید کودک را مجبور کنیم که درباره موضوعی که باعث ترسش شده است ، نقاشی بکشد . باید کودک ابتدا احساس امنیت و آرامش کند و بعد از آن در صورت تمایل نقاشی بکشد .

خواب کودک را با تداعی های خوش و آرام همراه کنید . مثلا مسواک بزند ، شب بخیر بگوید ، لباس خواب بپوشد ، داستانی ساده برای او بگوییم یا حتی خاطره ای از دوران کودکی مان برایش تعریف کنیم تا دلهره و اضطرابش کاهش یابد .

حتی می توانید با روشن نگهداشتن چراغ خواب کم نور اتاقش را از تاریکی مطلق درآورید . باید چراغ خواب را جایی بگذارید که روی دیوار و وسایل اتاق سایه نیندازد ، زیرا کودکان سایه ها را در خیال خود همانند موجودات خیالی تجسم می کنند . حتی می توانید به او چراغ قوه ی کوچکی بدهید تا بتوانید زیر بالش خود بگذارید و با آرامش بخوابد . یا حتی می توانیم بعد از این که چراغ را خاموش کردیم ، پیش او بنشینیم و درباره اتفاقات خوبی که در طول روز افتاده است صحبت کنیم .

وقتی کودک وحشت زده و سراسیمه از خواب می پرد او را با حرف های انتقاد آمیز تحقیر نکنید ؛ باید با صبر و حوصله نسبت به ترس کودک و عامل آن کنجکاوی نشان دهیم و از او بخواهیم درباره ترس و موجودات وحشتناکی که در خواب دیده است حرف بزند ؛ به این صورت ترس و وحشت درونی کودک کمتر می شود و بهتر می تواند با آن مقابله کند .

منبع :