آکاایران: ادرار کردن جنین در شکم مادر

<>
ادرار کردن جنین در شکم مادر  -آکاادرار کردن جنین در شکم مادر  -آکا

آکاایران: نکاتی عجیب درباره بارداری

جنین از حدود هفته هشتم شروع به ادرار کردن می کنند. آن ها می توانند از حدود هفته دهم و یازدهم، ترکیب ادرار خودشان و مایع آمنیوتیک (مایعی که اطراف کودک را گرفته) بخورند.بچه دار شدن تجربه شیرینی است؛ اما در دوره بارداری اتفاقات عجیبی در شکم مادر می افتد که شاید همه از آن باخبر نباشند.به نقل از سایت «ایندپندنت»، شاید دانستن این نکات شما را متعجب یا دست کم سرگرم کند:

جنین در شکم مادر حدود ۲۵ هفته ادرار خود را می خورند

جنین از حدود هفته هشتم شروع به ادرار کردن می کنند، اگرچه عمل ادرار واقعی بین هفته های سیزدهم و شانزدهم که کلیه ها کامل تر شدند، اتفاق می افتد. آن ها می توانند از حدود هفته دهم و یازدهم، ترکیب ادرار خودشان و مایع آمنیوتیک (مایعی که اطراف کودک را گرفته) بخورند. در هفته بیستم، بیش تر مایع آمنیوتیک از ادرار تشکیل شده است.

جنین در شکم مادر می تواند طعم غذایی که مادر می خورد را بفهمد

ملکول های طعم خوراکی که مادر می خورد، از طریق جریان خون او به مایع آمنیوتیک می رسد. و با توجه به این که قدرت چشایی کودک از حدود هفته یازدهم شکل می گیرد (درست از وقتی که دهان باز می شود)، می تواند از آن به بعد مزه هر چیزی که مادر می خورد را بچشد. البته قدرت چشایی در هفته های بیست هشتم و نهم خیلی قوی تر می شود. و به این ترتیب، ذائقه کودک هم از درون شکم مادرش شکل می گیرد. اگر مادر از بعضی مزه ها دوری کند، احتمالاً کودک در بیرون از شکم هم از آن طعم ها پرهیز می کند. این رابطه بعد از تولد هم ادامه می یابد چون مولکول های طعم خوراکی از طریق شیر به فرزند منتقل می شوند.

یک لایه سلولی مادر و جنین را از هم جدا می کند

لایه ای که بین جفت جنین و دیوار رحم مادر وجود دارد، آن قدر نازک است که اجازه می دهد مواد مغذی به راحتی از خون مادر وارد خون کودک شود، بدون این که اصلاً با هم تماسی داشته باشند.

انقباض عضلات پس از زایمان

بعد از زایمان عضلات به مدت چند ساعت شروع به انقباض می کنند که یحتمل به دلیل مواد آرام بخشی که در حین زایمان برای کاهش درد تزریق می شود ، مادر متوجه این اتفاق نمی شود.پدر باردار!بسیاری می گویند که تنها مادران به سبب حمل نوزاد در رحم خود می تونند عشق بی قید و شرط خود را نثار فرزند کند. اما پدرانی نیز هستند که بسیاری از علائمی نظیر افزایش وزن بدن و یا بیماری های صبحگاهی را تجربه می کنند. این حالت به عنوان سمپاتیک حاملگی یا سندروم زائونمایی پدر شناخته شده است.

نیازهای جنین به آب

آب رسانی به بدن مادر به طور مستقیم بر روی حجم مایع آمنیوتیک اثر می گذارد (به طور متوسط: ۰٫۸ تا ۱ لیتر). کافی نبودن مایع آمنیوتیک می تواند رشد ناقص ریۀ جنین را با خود به همراه داشته باشد، که حتی می تواند کشنده هم باشد، یا حتی باعث کاهش حرکات جنین شود که در این حالت نیز ممکن است، عاملی برای بدشکلی صورت و اعضای بدن جنین باشد.

بنابراین مصرف آب در دوران بارداری بسیار مهم است و در دو سطح ضروری است:

•برای بافت های جنین، چرا که آب اصلی ترین ترکیبات را می سازد؛
•و برای مایع آمنیوتیک که نقشی اساسی هم در رشد و هم در محافظت از نوزاد بازی می کند؛ این مایع یک سد سه گانه می سازد: مکانیکی، دمایی و ضد عفونتی.بارداری و آب رسانی به بدن: دریافت مواد حاوی کلسیم ضروری است!در دورۀ سوم بارداری، میزان توصیه شدۀ کلسیم ۱۰۰۰ میلی گرم در روز است.اگر لازم باشد، نوشیدن آب معدنی سرشار از کلسیم می تواند در تأمین این نیازها سهیم باشد.آب رسانی مناسب به بدن کمکی ارزشمند به کاهش عفونت های ادراری استعفونت های ادراری می توانند برای جنین خطرناک باشند، این خطرات عبارتند از: تأخیر در رشد درون رحمی، زایمان زودرس و سقط جنینکاهش نیروی مجاری ادراری و کاهش نیروی کلی دفاعی در بین زنان باردار وجود دارد، که می تواند منجر به بروز عفونت ها بشود. دراین شرایط، کافی نبودن ادرار (میزان ادرار، کمتر از ۱٫۵ لیتر در روز) هم یک عامل تشدید کننده است.

ادرار کردن جنین در شکم مادر  -آکاادرار کردن جنین در شکم مادر  -آکا
<>
ادرار کردن جنین در شکم مادر  -آکاادرار کردن جنین در شکم مادر  -آکا

از سوی دیگر، مراقبت و دقت بیشتر در میان زنانی که سابقۀ عفونت ادراری داشته اند، اهمیت بسیار زیادی دارد:

•زنانی که سابقۀ عفونت ادراری دارند، زیرا خطر ابتلا در آنها ۲ برابر دیگران است؛
عفونت های باکتریایی، زیرا ۵۰% از زنان مبتلا به عفونت ادراری باکتریایی در طول بارداری، سلبقۀ عفونت ادراری باکتریایی داشته اند.

و به طور خلاصه

آب رسانی ناکافی به بدن طی دوران بارداری باعث کم ادراری، ادرارهای کم و به ندرت، می شود، بنابراین به میکروب ها فرصت می دهد که در مثانه حضور پیدا کرده و تکثیر شوند (تعداد آنها هر ۲۰ دقیقه ۲ برابر می شود).این فرآیندها باعث بروز عفونت های ادراری از جمله ورم مثانه می شود.بنابراین زنان مبتلا به ورم مثانه باید میزان مصرف آب شان را افزایش دهند تا در روز حداقل ۲ لیتر ادرار داشته باشند و مجبور باشند مثانه شان را حداقل ۴ بار در روز تخلیه کنند.برای رسیدن به این میزان ادرار، یک توصیه داریم: روزتان را با یک بطری حاوی ۱٫۵ تا ۲ لیتر آب با اندکی املاح، شروع کنید، هرگز این بطری را رها نکنید و به طور منظم از صبح تا شب، از آب آن بنوشید.

.

منبع :